De FOMO Show over India bij de NPO getuigt van stuitend en misplaatst superioriteitsgevoel

Al enkele jaren schijnt de FOMO Show een vaste waarde te zijn op de internetkanalen van de NPO. Het gebodene beviel kennelijk zo dat de laatste afleveringen NPO3 hebben gehaald. Ze worden uitgezonden onder het kwaliteitszegel van KRO-NCRV.

Het thema: drie zich tof achtende gasten bezoeken India. Hun namen zijn Daan Boom, Tobias Camman en Stijn van Vliet. In de laatste op het open net uitgezonden aflevering reizen zij per trein door India, van Mumbai naar Goa, waar ze op zoek gaan naar een spirituele ervaring.

Zelden heb ik bij makers van een reisprogramma zo'n totale desinteresse gezien voor hun omgeving. Die is er alleen maar om kleurrijk en vreemd te zijn, zodat onze lolbroeken de kans krijgen schampere terzijdes te maken als telgen van de Westerse beschaving en de Nederlandse cultuur. Voor het overige zijn Boom, Camman en Van Vliet vooral met zichzelf en elkaar bezig.  Het gaat erom hoe zij zich voelen. De indruk die zij op hun Indiase omgeving maken, doet er niet toe.. Het is een mengsel van minachting en superioriteitsgevoel. Plus een soort smetvrees voor alles wat anders is dan in de aangeharkte delen van Nederland.

Zo zien we hun ongemak en hun gevoel van 'nou ja, toch'  als ze in een stampvolle trein te horen krijgen dat er op het spoorwegnet van India - een miljard inwoners - elke dag vijf doden vallen. En krijgt de teennagel die een van hen aantreft op een matras in zijn hostel meer aandacht dan de hele deelstaat Goa.

De zoektocht naar het spirituele neemt de vormen aan van het in de maling nemen van een groepje Hare Krishna-aanhangers, hetzelfde soort rare snuiters waar je ook in Nederland vroeger zo smalend om kon lachen als zij in een rij door het winkelcentrum trokken.

Aan de lopende band moeten de drie heren gieren en hinniken om hun eigen grappen en gedrag. Alsof dat niet genoeg is, doet de hele tijd een quasi grappige commentaarstem er nog een schepje bovenop, zoals geoefende tv-kijkers die vooral kennen van SBS 6. Ouderen weten dat het een geest- en talentloos na-apen is van de manier waarop in de vorige eeuw Gert-Jan Dröge zijn reportages over de Nederlandse nouveaux riches van commentaar voorzag. Wat we nu te horen krijgen, is een belediging van zijn nagedachtenis.

Ook worden de nodige minuten besteed aan het Oh Oh Cherso gedrag van de drie in een groot café, waar het op tafel dansen niet wordt geschroomd. De volgende ochtend geven zij met een kater in de kop punten aan de Indiase spoorwegen en Goa. Je ziet dat helaas te vaak: Nederlandse toeristen die denken zich elders op de wereld alles te kunnen permitteren vanwege hun betaalpas.

Het is van een ongekende platheid allemaal. Het getuigt van een zelden geziene verwatenheid. Van volstrekt misplaatste gevoelens van nationale voortreffelijkheid. En kom niet aan met het lamme argument dat het hier satire betreft of cabaret. Of nog erger, dat dit nu eenmaal de manier is waarop je tegenwoordig jongeren aanspreekt. Dat is het allemaal  niet. Het is lolbroekerij ten koste van anderen. Meer niet.

Ik heb dan liever Wierd Duk. Die windt tenminste geen doekjes om wat hem wezenlijk bezielt.

Bekijk hier de aflevering van de FOMO Show over Goa. Houd Alka Selzer bij de hand.

Voor het overige ben ik van mening dat het toeslagenschandaal niet uit de publieke aandacht mag verdwijnen en de affaire rond het Groninger aardgas evenmin zeker nu de laatste putten open blijven en Friesland zo'n schandelijke compensatie geboden krijgt voor het toestaan van nieuwe winningen.

Beluister Het Geheugenpaleis, de wekelijkse podcast van Han van der Horst en John Knieriem over politiek en geschiedenis. Nu: Left Laser