De Amerikaanse kiezers laten zien hoe je Trump moet behandelen

Pluimstrijken helpt niet, grenzen stellen wel

Twee jaar lang hebben de Europese leiders geprobeerd Donald Trump met pluimstrijkerijen in toom te houden. Secretaris-generaal Mark Rutte ging hen bij dit alles voor. Zijn bewonderaars hielden daarbij strak vol dat hij de onberekenbare Amerikaanse president met geslijm aan boord van het goede schip NAVO hield. Dit was de enige manier zolang Europa militair nog niet op eigen benen kon staan.

Het hielp niet. Het werd alleen maar erger. Pestslachtoffers die probeerden hun kwelgeest te behagen, weten allemaal hoe godvergeten verkeerd zo’n strategie is. En hoe averechts die werkt. De laatste die dat heeft ervaren, is Bibi Netanyahu, die zich samen met Trump op verkiezingsaffiches liet afbeelden. Zijn grote vriend kondigde aan per 1 januari met de militaire steun aan Israël te zullen stoppen.

President Xi Jin Ping laat zien wat wel enigszins werkt: met een onbewogen smoel op je stuk blijven staan. Hetzelfde geldt voor Vladimir Poetin. Zijn devies: blijven lachen, laten lullen maar verder je eigen plan trekken.

De Amerikaanse kiezers hebben echter laten zien wat de aangewezen gedragslijn is. In het stemhokje verkochten zij Donald Trump een enorme muilpeer. Zij lieten hem voelen wat the wisdom of the crowds betekent.

En onmiddellijk begon de geschrokken president zelf te slijmen. Hij erkende de uitslag. Trump voorspelde weliswaar een oorlog waarin zijn wapen het presidentiële veto zou zijn. Maar hij voegde daaraan toe dat hij – “believe it or not” onder de democraten veel vrienden had.

Een streep in het zand trekken, grenzen stellen, dat is het enige waarmee je bij politieke treiteraars zoals Trump respect afdwingt.

Voor het overige ben ik van mening dat het toeslagenschandaal niet uit de publieke aandacht mag verdwijnen net zo min als dat rond het UWV en de affaire van het Groninger aardgas.

Beluister Het Geheugenpaleis, de wekelijkse podcast van Han van der Horst en John Knieriem over politiek en geschiedenis. Nu: terug uit Lulaland.