Bestaat Rob Jetten eigenlijk wel?!

(Lokale) overheden, gemeenten en belastingdienst hebben paradoxaal genoeg altijd de grootste moeite zich met de gewone burger te verstaan. Waren daar vroeger de onwillige loketten en oneindig ingewikkelde formulieren, met de digitalisatie zou alles vereenvoudigen en was het kastje-naar-de-muur voorgoed verleden tijd.

Die maakbaarheid is tot op de dag van vandaag een utopische wensgedachte gebleken. Sterker nog, sinds de digitalisatie waren er nog nooit zoveel ombudslieden, hulploketten en buurthuisvrijwilligers in touw om de al dan niet bewuste digibeet terzijde te staan.

Inlogcodes, DigiD, portals en mijndomeinen verrijkten onze taal maar maken de dagelijkse realiteit steeds ontoegankelijker, los nog van al die discutabele, hele en halve criminalteit met de uitgang -ing. Phishing, hacking, tracing, mining, spoofing enfin, vul hier uw rijtje aan.

Overheidsinstanties en hun ambtenarenapparaat behoren het belang van de burger te dienen maar volgen een vooral op zichzelf gerichte bedrijfsvoering binnen hoogopgetrokken, ondoordringbare digitale muren en onze hoogste man van staat blijkt zich inmiddels ook te bedienen van het voortwoekerend digitaal gemak.

Alle ophef rond het vermeend A-i.-gebruik van onze premier geeft voeding aan nieuwe, angstige gevoelens. Indachtig Holywood-fantasiefilms als ‘The Truman show’ en ‘Simone’, werpt het de vraag op of deze premier Rob Jetten eigenlijk wel een man van vlees en bloed is. Nauwelijks van echt te onderscheiden computermodellen en hologrammen zijn immers bon-ton binnen de showbizz dus waarom niet in de politiek?                 

In Londen staan de jonge versies van Agnetha Bjorn Bennie en Anni-Frid hun best te doen en rock en rollen of hun leven er vanaf hangt, terwijl de bejaarde popsterren thuis gezellig de centjes zitten te tellen. De toekomst is dus allang begonnen alleen ons brein loopt nog een beetje achterop.

‘Uncanny valley’ heet het verschijnsel waarin de werkelijkheid zó goed is nagebootst dat onze hersens wanhopig roepen; “Maar hier klopt tóch iets niet!”. Zou D66 in het diepste geheim een eigen avatar hebben opgetuigd?

Is Lachebekje Rutte geruisloos ingeruild voor een D66-kloon? Big Brother Pangram is meedogenloos en ontmaskerde onze Rob als een gemakzuchtige luiaard of een onbestaanbare cyborg die voorgekauwde tekstjes uitspuwt.

En waarom zouden politici überhaupt, eigen social-mediakanalen onderhouden, hebben wij daar geen persvoorlichters, spindoctors en de good-old-fashioned RVD voor?

Een wijze les en tip voor de premier van één van onze grotere, échte tekstschrijvers; Kees van Kooten. Hij benoemde ooit het verdwijnen van’de tussentijd’; een periode die bijna onopgemerkt uit ons dagelijks leven lijkt te zijn verdwenen. Er werd tijdens de vakantie een rolletje volgeschoten dat daarna, verwachtingsvol bij de fotovakhandel werd afgegeven ter ontwikkeling om een week later het tegenvallende resultaat te kunnen delen met vrienden en familie.

Toen verscheen daar de 24-uurs-ontwikkelservice waarmee het met het wachten was gedaan en een gretig soort onverschilligheid van ons bezit nam. Verveeld keken we naar de momenten die nog maar net waren vergleden en nog niet eens als herinneringen waren gestold.

Tussentijd dus. Wachten. Contemplatie. Geduld, en dan bedachtzaam een mooi tekstje schrijven. Hemelse zaligheden die voorgoed lijken te zijn opgelost in het luchtledige. Geduld wordt niet meer beloond en daarmee vielen we uit het paradijs en in de hel van een ‘ 24/7-instantbestaan’.

Alles Nu, er is geen tijd te verliezen, maar waarmee zijn we die zee van vrijgekomen tijd gaan vullen? Met computerprogramma’s die langzaamaan onze autonomie en het zelf nadenken overnemen.

Jetten is uiteraard niet door Hollywood gewrocht maar wellicht wel door zijn geliefde A.i. Zijn gladgeschoren voorkomen en dito uitlatingen geven in elk geval gezonde reden voor dat bang vermoeden.

Niet meer doen joh.