Beoogd D66-minister Elanor Boekholt-O’Sullivan is een omstreden keuze

Een minister moet van onbesproken gedrag zijn. Dat is geen luxe, maar de basis van gezag. Wie die norm loslaat, ondermijnt vertrouwen in de overheid. Dat is precies wat er gebeurt met de voorgenomen benoeming van Elanor Boekholt-O’Sullivan.

Haar cv is indrukwekkend. Maar indrukwekkende cv’s wegen niet op tegen morele twijfel. Haar rol in de klokkenluidersaffaire rond luchtmachtpiloot Victor van Wulfen is een rode vlag. Van Wulfen meldde misstanden bij Defensie en werd jarenlang tegengewerkt. Tijdens deze in de media uitvoerig behandelde klokkenluidersaffaire was Boekholt-O’Sullivan commandant van Vliegbasis Eindhoven en de leidinggevende van voornoemde klokkenluider.  Onder haar verantwoordelijkheid werd hij ook na zijn rehabilitatie opnieuw uit de vliegroosters gehaald. Juridisch stond Defensie op papier sterk. Moreel faalde het systeem.

Dat Rob Jetten van D66 deze benoeming doorzet, is extra wrang. D66 profileert zich al jaren als de partij van transparantie en klokkenluidersbescherming. Grote woorden, nu ondergraven door een keuze die deze principes aan de kant zet. Wie klokkenluiders steunt, kan geen minister benoemen die zelf deel uitmaakte van een systeem dat juist hen marginaliseerde.

Dat het nu om het ministerie van Wonen gaat en niet Defensie, verandert niets. Integriteit wissel je niet per departement. Juist een ministerie dat burgers vertegenwoordigt die al jaren vastlopen in systemen vraagt om een onbesproken, moreel gezaghebbend ministerschap. Daar voldoet deze beoogd minister evenwel niet aan!

Een minister hoeft niet perfect te zijn. Maar een minister moet van onbesproken gedrag zijn. Die norm wordt hier door D66 losgelaten. Dat is een politieke keuze. En D66 draagt daar verantwoordelijkheid voor.