Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

Rutte tracht stikstofbom van Hoekstra onschadelijk te maken

Sigrid Kaag wil draaiend CDA aan afspraken houden
Joop

Banenplannen? De banenmarkt wordt nooit meer hetzelfde

  •  
30-05-2014
  •  
leestijd 2 minuten
  •  
Flickr_Personeel_ShirleydeJong_300
Overheid trekt honderden miljoenen uit voor banenplannen ... Oud-directeur SCP Paul Schabel over arbeidsmarkt: Vast is te vast, flex is te flex
Minister Asscher van Sociale Zaken heeft tot dusver ruim voor 230 miljoen euro aan banenplannen goedgekeurd. Daarmee moeten 185.000 mensen aan werk komen. Asscher schrijft dat vrijdag aan de Tweede Kamer, zo meldt de Volkskrant. Bij BNR zegt Paul Schnabel, oud-directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau dat er wat moet gebeuren aan de arbeidswetgeving. ‘Vast is te vast, flex is te flex’, zegt hij.
Het kabinet heeft in totaal 600 miljoen beschikbaar gesteld voor banenplannen, schrijft de Volkskrant. Voorwaarde is dat vakbonden en werkgevers minimaal eenzelfde bedrag uittrekken. Het meeste geld gaat naar begeleiding van ontslagen werknemers naar ander werk, extra leer-werkplekken voor jongeren of het aannemen van mensen met weinig kansen op werk, maar ook naar scholing. Tot nu toe 24 banenplannen goedgekeurd, onder meer in de bouw, de chemie en de kinderopvang.
Volgens Paul Schnabel, kroonlid van de Sociaal Economische Raad (SER), moet echter ook de arbeidswetgeving worden versoepeld. “Flex is te flex en vast is te vast”, zegt hij bij BNR:
Kunnen we die enorme vastigheid niet wat losser maken? Bijvoorbeeld: een werkgever mag een contract afsluiten van elke duur met een werknemer. Alleen als het contract langer is, heeft de werkgever daar een belastingbegunstiging van.
Het kabinet maakt het flexwerk juist moeilijker.
“Een contract kan maar een of twee keer herhaald worden en dan moet iemand in vaste dienst. Iedereen weet: dat gaat precies andersom werken. De flexibiliteit wordt verhoogd ten nadele van de flexwerker. Het is goed bedoeld maar het is de verkeerde kant.
Economisch herstel betekent volgens Schnabel niet meteen herstel van de werkgelegenheid. De arbeidsmarkt is structureel veranderd. De oud-SCP-directeur denkt dat veel banen in het middenkader niet meer terugkomen:
Het enorme rijke winkelaanbod dat we in Nederland hadden, is niet te handhaven. De inkomsten zijn te laag en het personeel te duur. Je ziet daar een uitstoot van bedrijven. Dat komt niet meer terug. Hetzelfde speelt bij banken en verzekeringsmaatschappijen. Die wereld is zo veranderd.

Meer over:

economie, nieuws,

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (10)

johanw2
johanw230 mei 2014 - 10:20

"Minister Asscher van Sociale Zaken heeft tot dusver ruim voor 230 miljoen euro aan banenplannen goedgekeurd." In elk geval heeft de reintegratiebranche voorlopig weer een stel goede orders en kunnen de mensen daar aan het werk blijven. Voor de rest zal het weinig opleveren, de baneen zijn er gewoon niet en de meeste mensen die "naar ander werk begeleid worden" hadden dat anders ook wel gevonden.

RaymondenJoop
RaymondenJoop30 mei 2014 - 10:20

Heeft die meneer nu wijsheid in pacht die ze in Den Haag niet hebben?! Hoe durft ie? Den Haag geeft nog liever 600 mio (of een veelvoud hiervan) uit aan banenplannen die niet werken, dan dat ze hun ongelijk tav het beleid toegeven. Banen creëer je door economische groei en die bewerkstellig je door het inkomen van de middenklasse, verreweg de grootste groep, te laten groeien door het minder te belasten. Kunstmatig geld ergens in pompen wordt betaald dor extra belastingen en zorgt er alleen maar voor dat ze bij re-integratie bureau's werk hebben.

HenkDaalder2
HenkDaalder230 mei 2014 - 10:20

Foute benadering, VVD gegraai, natuurlij!. Bedrijven groeien wel, door meer werk uit te besteden. Feitelijk houden bedrijven een werkgelegenheidsstaking. Ze komen alleen even in beweging als nieuwe werknemers gesubsidieerd worden. Maar die banen verdwijnen weer als de subsidie stopt. Subsidieert medewerkers die opleidingen willen volgen, voor een betere arbeidsmarkt positie Geef alle werkzoekenden gratis onderwijs, en zet er veel propaganda op dat iedereen gaat bijleren. Bestraft bedrijven die te weinig aan bijscholing doen.

meijerlahn
meijerlahn30 mei 2014 - 10:20

Banen? Waar dan? Hoe dan? Vorige week stond er een onthutsend stuk in The Economist. De technologische kwantumsprong waarin wij ons bevinden, is bezig een werkgelegenheidsravage aan te richten. Eerst is vrijwel alle industriële arbeid verdwenen. Nu is de middenklasse aan de beurt. De mogelijkheden van het internet - 'big data' - groeien razend snel, net als die van de robotisering. De ambtenarij, tot nu toe redelijk gespaard in de crisis, gaat een geweldige knauw krijgen. Het secretariaat, bodediensten, archieffuncties, maar ook thuiszorg, banken en verzekeringen, ze zullen worden gedecimeerd. http://www.volkskrant.nl/vk/nl/6235/Martin-Sommer/article/detail/3588814/2014/02/02/De-automatisering-bedreigt-de-hele-middenklasse.dhtml

Woeki Hypo
Woeki Hypo30 mei 2014 - 10:20

Banenplannen? De banenmarkt wordt nooit meer hetzelfde. Raar dat gewone mensen, lageropgeleiden, armen en zwakkeren moeten accepteren dat de vooruitgang van wetenschap, techniek en automatisering, kennis van de economie en meer welvaart voor sommigen in hun nadeel werkt. Blijkbaar is wetenschap niet echt universeel. Woeki Hypo is gematigd liberaal.

frankie50
frankie5030 mei 2014 - 10:20

Hij is leuk, "De arbeidsmarkt is structureel veranderd...", maar hij bedoeld te zeggen dat hij gelooft dat de economische groei en investeringen nooit meer op het peil van voor de crisis komt te leggen, en oppert hier het idee dat je werknemers net als in de grote depressie van de vorige eeuw ook mag gaan inzetten voor werkverschaffingsprojecten!

wvdstraat
wvdstraat30 mei 2014 - 10:20

Naïviteit, gebrek aan inzicht en visie, onwil en nauwelijks invloed spelen een grote rol in dit schamele plan. De (meeste) onderstaande berichten geven al een aantal belangrijke punten daarvan weer. Simpele rekensommetjes en voorbeelden uit de praktijk tonen aan, dat het probleem veel groter is en mogelijke oplossingen juist tegengewerkt worden: 1) Er zijn momenteel ongeveer 450.000 mensen met een WW-uitkering en evenveel met een Bijstandsuitkering. Tezamen maakt dat 900.000 terwijl er “maar” over 680.000 werklozen wordt gepraat. Hier begint reeds de wonderbaarlijke “broodverMINDERvuldiging”. 2) Een even groot aantal mensen (900.000) zit in de WAO of langdurige ziektewet. Ook voor hen geldt de noodzaak tot re-integratie in hun oorspronkelijke baan of aangepast werk. Laten we er vanuit gaan dat één derde voor 100% (c.q. > 80%) is afgekeurd, blijven er 600.000 over. 3) Het aantal schijn zzp’ers wordt geschat op minimaal 100.000, dit zijn werkende armen zonder echt ondernemersbloed (hebben de meeste mensen niet – begrijpelijk; een mens is nu eenmaal geen bedrijf), die in feite een vast dienstverband wensen en vaak onder de armoedegrens leven. 4) Dan is er een groep die graag wil werken en dat noodzakelijkerwijze ook zouden moeten wegens – bij voorbeeld – een (te) laag gezinsinkomen. Recht op een uitkering heeft men echter niet, waardoor men niet in de statistieken voorkomt. Een conservatieve schatting komt neer op minimaal 80.000, waarbij mensen die het maar helemaal opgegeven hebben niet zijn meegeteld, daarbij horen wellicht ook mensen die géén noodzaak hebben om een baan te vinden (goed verdienende partner), maar wel graag zouden willen. 5) Alles bij elkaar opgeteld kom je al gauw boven de 2 miljoen uit, mensen die graag ‘een bijdrage’ zouden leveren tegen een minimaal redelijke vergoeding en zelfs wanneer daar de onwilligen afgehaald worden tot zeker boven de 1,85 miljoen. Zo bezien is het ‘creëren’ van 185.000 banen een schamel streven. 6) Daarenboven zien wij dat uitkeringsinstanties liever € 15.000,- aan re-integratie bureaus uitgeven, dan € 3000,- aan bij- en omscholing. Dat terwijl diezelfde bureaus gewoon eerlijk toegeven dat degenen die zij weten te plaatsen het ook wel zonder hun hulp hadden gered, anderen zijn bij voorbaat “ZMP” (zeer moeilijk plaatsbaar) door een wat éénzijdig cv, zelfs al is men academisch geschoold. 7) Dan zouden er ‘zogenaamd’ nog 100.000 vacatures zijn. Wel; de helft bestaat niet en de andere helft dient om schaarste te suggereren en zullen er altijd zijn. Overheid en regering hebben de keuze tussen 2 zaken, een andere boeg, of een menswaardig bestaan voor alle inwoners van het land dat ze mogen (!) besturen. Werkgelegenheid voor allen, of een basisinkomen, dus…….

1 Reactie
lembeck
lembeck30 mei 2014 - 10:20

Hoi Vd Straat - ken je dit al? https://www.youtube.com/watch?v=TOpyUnwuVUY Geert Janssens (hoofdeconoom VKW Metena) gaat in op de noodzaak van economische groei. Hoe snel kan een een economie groeien? En hoe zit het nu met de nulgroei? Is dit wel een realistisch scenario. Geert Janssens wijst op de problemen van nulgroei. UNQUOTE - Dit zegt een econoom. En dan deze: https://www.youtube.com/watch?v=Q26_PjQyVjs Heel interessant! De PvdD wil juist GEEN groei meer: http://www.europa-nu.nl/id/vjiqd851sxz8/nieuws/anja_hazekamp_pvdd_geen_oneindige?ctx=vh6ukzb3nnt0

dino_radja
dino_radja30 mei 2014 - 10:20

Groot probleem is de vrijblijvendheid van de beloften van bedrijven. Er zijn strenge eisen voor de bijstandgerechtigden. Waar blijven de strenge eisen aan bedrijven om aan hun maatschappelijke verplichtingen te voldoen?

1 Reactie
pietdeg2
pietdeg230 mei 2014 - 10:20

"Waar blijven de strenge eisen aan bedrijven om aan hun maatschappelijke verplichtingen te voldoen?" Is het een maatschappelijke verplichting van bedrijven om voor werkgelegenheid te zorgen? De hele geschiedenis van de industrie is zo ongeveer gebaseerd op inspanningen om banen overbodig te maken en met zo weinig mensen zoveel mogelijk te produceren. Landbouwmachines hebben geen enkel doel dan heel veel mensen overbodig maken die dat werk voorheen met de hand deden. Zo ongeveer de eerste stoommachine werd gebruikt om hele volksstammen die achter het weefgetouw zaten van die klus te bevrijden. De hele automatisering is erop gericht om mensen repetitieve handelingen uit handen te nemen. Iedereen van links tot rechts hamert op het belang van innovatie, wat voor een groot deel neerkomt op met zo weinig mogelijk mensen zo veel mogelijk producten maken. En dan zou het ineens een maatschappelijke taak van bedrijven zijn om voor werkgelegenheid te zorgen? Veel bonter kun je het niet maken. Bedrijven hebben maar een taak en dat is om op een winstgevende manier producten te leveren waar vraag naar is. Liefst nog een beetje nuttige producten ook. Verder bestaat de maatschappelijke verantwoordelijkheid eruit dat dat op een veilige manier gebeurt en dat je de mensen die je voor dat werk nodig hebt op een fatsoenlijke manier behandelt. Bedrijven zijn het tegendeel van werkverschaffingsprojecten: bij voorkeur nemen ze ons werk uit handen. Werkgelegenheidsprojecten die erop gericht zijn om bedrijven meer mensen in dienst te laten nemen zijn dan ook gedoemd om te mislukken. Bedrijven zullen nooit meer mensen aannemen dan ze nodig hebben en dat moet je ook niet willen, want dat betekent linksom of rechtsom dat je arbeid zo goedkoop maakt dat het voor bedrijven interessant wordt om werk door mensen te laten doen in plaats van zich er maximaal voor in te spannen dat door machines en apparaten over te laten nemen. Dan koers je af op Nederland lagelonenland, terwijl ieder lagelonenland er juist voor vecht om aan die status te ontsnappen en richting ons welvaartsniveau te kruipen in plaats van heel hard de andere kant op te rennen. Wil je ons welvaartsniveau (en onze verzorgingsstaat) in stand houden, dan moet je het tegendeel doen van wat jij voorstelt: dus vooral niet van bedrijven gaan vragen om zoveel mogelijk mensen in dienst te nemen. Blijf door innovatie mensen overbodig maken en neem alleen meer mensen in dienst als je zo succesvol bent dat dat nodig is. Diezelfde innovatie zorgt ervoor dat er nieuwe bedrijfstakken ontstaan waarin wij wereldwijd een rol spelen. En het zijn die nieuwe bedrijven (naast de succesvolle groeiers) die werkgelegenheid opleveren. Als je werkgelegenheid (die ook iets bijdraagt aan onze welvaart) wilt stimuleren, dan moet je ervoor zorgen dat succesvolle bedrijven kunnen groeien en dat nieuwe bedrijven ontstaan die ook mensen werk bieden. Zo veel mensen als nodig en zo weinig als mogelijk. En gezien de dynamiek van de markt helpt het daarbij ook dat je faciliteert dat er makkelijk mensen aangenomen kunnen worden als dat nodig is en dat ze dus ook makkelijker ontslagen kunnen worden als ze niet meer nodig zijn: vast is inderdaad te vast. De andere kant (de maatschappelijke verantwoordelijkheid jegens de mensen die je in dienst hebt) is dat flex minder flex moet worden, omdat je mensen binnen de mogelijkheden die er wel zijn ook de maximale zekerheid moet bieden (het zijn immers niet allemaal ondernemende types die vrolijk zzp'en, er zitten ook werknemerstypes tussen met behoefte aan zekerheid). Veel meer kun je op de markt niet doen aan werkgelegenheidsbevordering. De rest zul je toch op een andere manier iets zinnigs te doen moeten geven dat een redelijk salaris waard is. En hoe succesvoller je bent in het stimuleren van de markt, des te meer geld komt er binnen (moet je niet vergeten om het bij de helft te innen, want dat schiet niet op) voor werk dat niet winstgevend is maar maatschappelijk wel erg nuttig. Die twee kunnen niet zonder elkaar: een markt die concurrerend is en met steeds minder menselijke arbeid steeds meer produceert en een overheid die dat stimuleert en met de revenuen die dat oplevert markten creëert voor werk dat niet meteen economisch maar vooral maatschappelijk nuttig is. En in uiterste instantie door mensen die onrendabel zijn (niet omdat ze een lichamelijke handicap hebben, want die kun je met een subsidie op een aangepaste werkplek vaak wel aan de slag krijgen) een beschermde werkplek te bieden, waarbij het doel niet het economisch maar het maatschappelijk rendement moet zijn (waarbij dat maatschappelijk rendement in het uiterste geval wordt gereduceerd tot bezigheidstherapie). Zomaar roepen dat bedrijven (als maatschappelijke verplichting nog wel) meer mensen in dienst moeten nemen is wel de meest hopeloze manier om werkgelegenheid te stimuleren. Dan verkanker je enerzijds de markt en anderzijds laat je ook nog eens na wat als overheid je maatschappelijke verplichting is: ons welvaartsniveau in stand houden en ons welzijnsniveau.