Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

Rutte tracht stikstofbom van Hoekstra onschadelijk te maken

Sigrid Kaag wil draaiend CDA aan afspraken houden
Joop

Autorijden

  •  
01-10-2018
  •  
leestijd 3 minuten
  •  
Driving_in_the_rain_(5124407306)

© cc-foto: Wikimedia Commons

We gaan liever met medicatie, drank of drugs achter het stuur dan dat we erkennen dat onze rijvaardigheid is aangetast
Waarschijnlijk ben ik gewoon een typische automobilist: net als de overgrote meerderheid der rijbewijshouders verbeeld ik me dat mijn rijvaardigheden ver boven het landelijk gemiddelde liggen. Iedereen kent de nieuwsberichten waarin die statistieken worden gepresenteerd, maar toch blijft men van mening dat hij of zij zelf duidelijk bovengemiddelde rijkwaliteiten bezit. Ook al is ongeveer de helft van alle chauffeurs per definitie benedengemiddeld.
Nog lastiger wordt het wanneer iemand het waagt om commentaar te leveren op de manier waarop je rijdt. Het voelt vaak minstens even heftig als een aanval op de persoonlijke integriteit. In mijn geval dan, en ik kan het weten: als uiting van een aandoening (cerebellaire ataxie) ging ik ook slechter rijden. Maar dat toegeven was er niet bij. Ik vond sowieso dat er weinig met me aan de hand was, maar dan ook nog vragen of ik niet anders reed dan normaal beschouwde ik als ongepast. Niet minder dan een belediging was het.
Terwijl ik wel degelijk signalen kreeg dat ik niet reed zoals ik gewend was. Twee weken heb ik helemaal niet gereden, maar dat was omdat de dokter mij het opdroeg. En om haar niet teleur te stellen luisterde ik braaf, terwijl ik ondertussen volhield dat het onterechte bezorgdheid was van de medicus. Het kost me ook nu, een half jaar later, nog moeite om te erkennen dat het hard nodig was. Ongelukken zijn er niet geweest, maar geavanceerde functies van mijn auto als ‘adaptive cruise control’ (automatisch inhouden als je een voorganger te dicht nadert) hebben daar zeker flink bij geholpen. De techniek van mijn auto was een stuk beter dan ik als bestuurder…
Ook hier blijkt hoe terecht het is dat we de auto ook wel aanduiden als ‘heilige koe’. Terwijl autorijden een zeer onnatuurlijke bezigheid is, zoals bijvoorbeeld blijkt uit het relatief hoge aantal paniekaanvallen in de auto. Er zijn talloze mensen die staan te hyperventileren in de file, die het krampachtig vermijden om per auto over een brug of door een tunnel te rijden en die zelfs de snelweg nooit opgaan. Uit angst om achter het stuur bevangen te worden door een hartaanval of complete gekte. Het is vergelijkbaar met angst voor vliegtuigen, liften of drukke winkels, ook allemaal vrij ongewoon als je er over nadenkt. Maar we houden krampachtig vol dat er niets aan de hand is, zelfs als we slechts met samengeknepen billen mee durven doen.
We gaan liever met medicatie, drank of drugs achter het stuur dan dat we erkennen dat onze rijvaardigheid is aangetast. En waarom? Ook ik begrijp er niks van, en maak me er schuldig aan. Ik heb zonder veel moeite allerlei gênante ziekteverschijnselen durven delen met de mensen om mij heen, maar erkennen dat ik een slechte chauffeur was vind ik pas echt moeilijk. Terwijl ik mijn aandoening nog als excuus had. Misschien ben ik altijd wel een matige chauffeur, ik moet er niet aan denken. Zoals de meeste mensen…

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (15)

Frans_Cobben_Halsteren
Frans_Cobben_Halsteren5 okt. 2018 - 18:01

Denk vooral aan zwakke verkeers-deelnemers(ouderen en kinderen op de fiets, voetgangers), niet alleen aan andere automobilisten. De openbare weg is geen automobiel-toneel en geen wedstrijd-baan.

MartinvanderLinde
MartinvanderLinde1 okt. 2018 - 11:37

Het is lastig om te erkennen dat je ergens slechter in geworden bent. Ik zag het bij mijn vader die de schrik van de buurt werd genoemd, maar zelf vond dat het allemaal nog fantastisch ging. Maar de stunts die hij rond zijn tachtigste uithaalde waren niet te filmen. Ik zat regelmatig met hem in de auto en zag hoe hij op een tweebaansweg op de linkerbaan ging rijden om op de naderende T splitsing links af te slaan. Dat hij daarbij bijna een fietser onderste boven reed had hij niet in de gaten. Of hoe hij op de snelweg niet op de linkerbaan ging rijden terwijl een enorme vrachtwagen van de oprit de weg opkwam. En als die dingen eenmaal vaart hebben stoppen ze niet meer, dan drukken ze door. Ik keek hem aan en vroeg waarom hij niet naar links ging. Hij reageerde niet en ik zag de ruimte steeds kleiner worden. Ik zei, gas los en dat drong tot hem door. Later vertelde hij dat hij het echt wel gezien had maar merkte dat hij niet reageerde. Alsof hij er bij stond en niets kon doen. Ik heb hem toen gezegd dat hij de auto beter kon verkopen. En na een half jaar lukte hem dat ook. Ik vertelde dat verhaal aan mij kinderen die elkaar aankeken en wat begonnen te gniffelen. Mijn zoon vroeg, heb je wel eens bij jezelf in de auto gezeten? Toen ben ik er op gaan letten. Ik rij al vanaf mijn achttiende, in een keer geslaagd en veel ervaring. Rijden was een tweede natuur, net zo als fietsen dat was. Nauwelijks kijken en toch weten wat er om je heen gebeurt. In een oogopslag, zien en anticiperen. Maar die tijd is echt voorbij. Je ziet wel, maar het duurt langer voordat je weet wat je ziet en je in staat bent adequaat te reageren. Mijn zoon met wie ik regelmatig in de auto zit was daar een paar keer getuige van. Nu ben ik geen tachtig maar naarmate je ouder wordt nemen je vermogens af, dat is een gegeven. Dus doe niet stoer, erken dat je capaciteiten minder worden. En vooral, realiseer je dat die paar seconden later reageren, het verschil tussen leven en dood kan zijn. Vroeger reed ik soms een beetje stoned of met een paar pilsjes op, die tijd is definitief voorbij. Omdat een biertje je reactievermogen nog slechter maakt dan hij al is.

Anoniempje5
Anoniempje51 okt. 2018 - 11:22

". Iedereen kent de nieuwsberichten waarin die statistieken worden gepresenteerd, maar toch blijft men van mening dat hij of zij zelf duidelijk bovengemiddelde rijkwaliteiten bezit. Ook al is ongeveer de helft van alle chauffeurs per definitie beneden gemiddeld." Wellicht dat het te maken heeft met hetzelfde onderliggende issue als dat iets van 70 procent van de mensen denkt boven gemiddeld intelligent te zijn? Er is een boek over te vinden; De onzichtbare gorilla: selectieve waarneming en valse intuïtie Door Christopher Chabris, Daniel Simons

Satya
Satya1 okt. 2018 - 10:30

Ik vind mezelf een prima chauffeur, nooit wat gehad. Hoor weleens dat het allemaal wat heftig gaat hard optrekken en remmen maar zo gaat alles in mijn leven. Ik hou me wel aan de regels, ik rij nooit echt te hard. (heerlijk aac, blijven opletten) Mensen moeten beseffen hoe gevaarlijk middelen in het verkeer zijn, wat mij betreft geen alcohol als je rijdt. Ben als geheel onthouder met plezier de bob voor m'n vrienden als ik een keer meega.

1 Reactie
Ch0k3r
Ch0k3r3 okt. 2018 - 10:43

Als je altijd hard remt ben je wel een gevaar op de weg, omdat je achterliggers ook bovenop de rem moeten gaan staan. Ook al kom jij er met kleerscheuren vanaf, je kan hierdoor een ongeluk veroorzaken. Een goed chauffeur rijdt anticiperend en houdt ook rekening met diegenen die achter hun rijden. "Mensen moeten beseffen hoe gevaarlijk middelen in het verkeer zijn, wat mij betreft geen alcohol als je rijdt. " Gelukkig denkt de wet er ook zo over :)

ton14024
ton140241 okt. 2018 - 10:13

Commentaren als ´kijk uit´ of ´goed gereden´ zijn mij niet vreemd. Ben ik een uitzondering dan?

Stientje2
Stientje21 okt. 2018 - 10:07

Wat een herkenning. Mijn kinderen zeggen dat ik mijn auto maar moet weg doen. Waarom? In 60 jaar nog nooit een ongeluk gehad. Rij alleen nog in de directe omgeving, omdat ik zelf wel in zie, i.v.m. drukke verkeer, dat het beter is niet de grote weg op te gaan. En.............natuurlijk ook door leeftijd. Verantwoordelijkheid t.o.v................. Accepteren is lastig, omdat ik die "heilige koe" niet kan missen. Volgend jaar moet ik mijn rijbewijs verlengen. Dat zal mij niet lukken omdat ik onlangs een licht hartinfarct heb gehad. Vele autobestuurders kunnen dat óók onderweg krijgen. En denk eens aan die roekeloze rijders! Ik zal nooit met medicatie de weg op gaan, en zal mij ook niet laten beïnvloeden door mijn kinderen, maar denk er wel over na. Ik rij zoals een autobestuurder behoord te rijden, alert en betrokken bij het verkeer. Je niet laten afleiden. Helaas is er ook een discriminatie t.o.v. oudere autobestuurders. Maar dat is in meerdere gevallen zo. Het ga je goed.

5 Reacties
DonDonaldSucks
DonDonaldSucks1 okt. 2018 - 10:34

[...omdat ik zelf wel in zie, i.v.m. drukke verkeer, dat het beter is niet de grote weg op te gaan.] Als je zelf iets aanvoelt dan is het natuurlijk verstandiger juist de effectiefst mogelijke maatregel te nemen. De grote weg, dat is het makkelijkst voor bestuurders, en precies daarom komen op de grote weg de minste ongelukken per gereden kilometer voor. Als je dus niet wilt stoppen met rijden, maar toch iets wilt doen. Rij dan juist uitsluitend op de grote weg en vermijdt de rest.

Stientje2
Stientje21 okt. 2018 - 11:47

@ DonDonaldSucks Ben het met jouw reactie absoluut niet eens. Ik doe wat mij verstandig lijkt.

Hiltermann
Hiltermann1 okt. 2018 - 17:26

Durf je het aan om je rijstijl te laten beoordelen door een rijinstructeur? Ben je bereid te stoppen wanneer hij of zij zegt dat je rijvaardigheid te wensen overlaat? Niet op een autoweg durven rijden is voor mij een aanwijzing dat je rijvaardigheid te kort schiet. Denk ook aan medeweggebruikers die mogelijk slachtoffer kunnen worden.

DonDonaldSucks
DonDonaldSucks1 okt. 2018 - 19:07

[Ben het met jouw reactie absoluut niet eens.] Nou ja, zoek het maar op, het is geen kwestie van het ermee eens zijn of niet. Veiliger dan op de snelweg kun je niet rijden. Hier één plek waar je het kunt vinden. https://www.swov.nl/sites/default/files/media/media.up/fs_verkeersdoden_afb4_1.png Vergelijk het verschil met name tussen de 50 en 80 km wegen met die van de 100, 120 en 130 km wegen. Als je rekening houdt met het aantal afgelegde kilometers per wegtype dan zal het beeld iets gunstiger uitpakken voor de niet-snelwegen, maar niet heel veel

Stientje2
Stientje21 okt. 2018 - 19:53

@Hiltermann "Durf je het aan om je rijstijl te laten beoordelen door een rijinstructeur? Ben je bereid te stoppen wanneer hij of zij zegt dat je rijvaardigheid te wensen overlaat?" Geen enkel probleem mee om een rijtest te ondergaan. Zat daar laatst al over na te denken en....dat gaat gebeuren! Maar om de auto te laten staan............dat is een ander verhaal omdat ik er van afhankelijk ben. Verantwoordelijk blijf ik natuurlijk altijd, vandaar de rijtesten die ik wil gaan doen.

Stafhorst
Stafhorst1 okt. 2018 - 10:07

De vraag of je een goede of slechte chauffeur bent staat of valt met de criteria die je daarvoor toepast. Aangezien autovervoer een belangrijk middel is om aan de samenleving deel te nemen, kun je dat ethisch benaderen. Bijvoorbeeld: je bent een goede chauffeur als jouw weggedrag zowel jezelf als anderen optimaal het gevoel geeft veilig aan het verkeer deel te kunnen nemen. Met dat criterium is het goed denkbaar dat je, doordat je je ervan bewust bent dat je mentale of lichamelijke toestand is aangetast, je rijgedrag zodanig aanpast dat je daarmee een betere chauffeur wordt. Ik zag eens een auto zodanig rijden, dat elke andere weggebruiker de situatie uiterst omzichtig benaderde. Er is geen enkel ongeluk gebeurd. Het zou zelfs zo kunnen zijn dat door deze situatie andere chauffeurs zich opeens van de menselijke kwestbaarheid bewust werden en daarom zich deze keer eens zich aan de snelheidsbeperking hielden in de 30 km zône, waardoor een rampzalig ongeluk niet gebeurde... Ik pleit er geenszins voor de wet te overtreden door onder invloed van alcohol of drugs achter het stuur te gaan zitten. Maar los daarvan zijn er veel situaties waarin je feitelijke gedrag aanzienlijk meer van belang is voor de veiligheid dan je fitheid. Maar al te vaak acht men zich een goed chauffeur doordat men in het verkeer de behendigheid van Max Verstappen benadert. Dat is niet zo. Deelnemen aan het verkeer is een sociale bezigheid, je grootste belang is niet dat je op tijd je afspraak haalt, maar de zorg voor je medeweggebruikers. De wegenverkeerswet formuleert het zo: "Het is een ieder verboden zich zodanig te gedragen dat gevaar op de weg wordt veroorzaakt of kan worden veroorzaakt of dat het verkeer op de weg wordt gehinderd of kan worden gehinderd." en "Het is een ieder die aan het verkeer deelneemt verboden zich zodanig te gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval plaatsvindt waardoor een ander wordt gedood of waardoor een ander zwaar lichamelijk letsel wordt toegebracht of zodanig lichamelijk letsel dat daaruit tijdelijke ziekte of verhindering in de uitoefening van de normale bezigheden ontstaat." Het is van belang dat ieder die dat wil zoveel mogelijk kan deelnemen aan het (auto)verkeer, juist ook als je door fysieke of andere beperkingen je je moeilijk op andere manier kan verplaatsen. Het is de verantwoordelijkheid van alle weggebruikers om dat mogelijk te maken. Dat zij er op kunnen (en moeten) vertrouwen dat een chauffeur en zijn naaste omgeving voldoende verantwoordelijkheidsbesef hebben om te bepalen of ze zelf al of niet kunnen rijden, laat Bram Bakker met zijn verhaal zien.

Humpty Dumpty
Humpty Dumpty1 okt. 2018 - 10:06

Door drukte en hufterig gedrag in het verkeer wordt er ook steeds meer van bestuurders gevraagd. Als iedereen zich socialer zou gedragen in het verkeer en zich terloops ook nog iets meer aan de regeltjes zou houden verdwijnen er al een hoop problemen. De auto zo af en toe eens laten staan zou ook helpen.

Eric Minnens
Eric Minnens1 okt. 2018 - 8:06

Iedereen acht zich een bovengemiddeld bestuurder. Niet alleen in de auto, ook op de fiets. Fietsers jakkeren door het verkeer alsof de bestrating alleen voor hen is aangelegd. Ook ik hoor. Als ik op de fiets stap, verandert mijn psychische conditie. Ik voel me zo vrij als een vogeltje. Ik rijd geen auto, maar zoiets moet ook de automobilist ervaren. En vergeet de motorrijders niet. En de bakfietsmoeders en - vaders. Die laatste groep verbaast me nog het meest. Hun voertuigen zijn proportionele gedrochten, gezien de plaats van het voorwiel ten opzichte van het stuur. Kinderen in de bak, en maar scheuren... Alsof de bovenmeester hen op de hielen zit.