AI? Of toch maar nie?

Slang bijt zich vast in digitale staart.

“Men’s reach should exceed his grasp or what’s a heaven for?!”, een prachtig gezegde dat in geen enkel adequaat Nederlands valt te vertalen. Hopelijk bestaat de lezer derhalve vooral uit goede verstaanders die de poëtische kracht, die van deze stelling uitgaat, zal bestendigen.

Bijzonder dan toch, de mondiale zorg en vooral verontwaardiging over al die ‘hackende’ A.I.-systemen. ‘A.I. vertoont hackgedrag’ of ‘..neigt naar hacken’ kopt de krant, de vraag begint zich op te werpen of men eigenlijk wel beseft wat Artificiële Intelligentie eigenlijk is.

Sinds de ontwikkeling van het internet heeft iedereen toch kunnen zien dat digitale netwerken nauwelijks begrensbaar dan wel controleerbaar zijn? Laat staan het logisch vervolg; Artificiële Intelligentie. Wie denkt dat een lerend systeem dat naar ultieme nieuwsgaring en exponentiële informatie dorst valt te beteugelen heeft een wel zeer naïeve kijk op het doos-van-Pandora-principe.

Stukjes software wisten te “ontsnappen uit een testomgeving” en “..braken elders in”. Er dient een ‘pauze-moment’ te worden ingelast bij onwenselijke ontwikkelingen. ‘Hackende A.I.’ is echter een contradictio in terminis. Het systeem leert, wil meer en zal altijd meer willen; de essentie van Kunstmatige Intelligentie. Aanpassen, aanvallen, opzetten, falsificeren, uitvoeren en inbreken mogen in mensentaal wellicht aangstaanjagende begrippen zijn, voor de digitale veelvraat zijn ze inherent aan het lerend systeem.

Beveiligingssystemen zijn een Utopisch begrip in digi-land. Artificiële Intelligentie ontwerpt ze, ‘breekijzert’ ze en ontwikkelt zich weer verder. The sky is no longer the limit. Bedrijven als Meta, OpenAI en Anthropic kunnen zich derhalve gaan voorbereiden op ‘Mega-trials of the century’ (alleen al het aantal inbreuken op auteursrechtelijk beschermd materiaal vormt nu al een stapel dossiers die de aarde met gemak omspant) óf worden successievelijk opgeslokt door eigen digitale info-stromen die volstrekt ongrijpbaar hun eigen(-wijze?) weg zullen gaan.

De A.I.-agents zullen eigen, voor het menselijk brein volstrekt onnavolgbare, prompts gaan schrijven, commando’s doen uitgaan en ons moeiteloos voorbijstreven. En waarom niet? Ethiek, moraal en ‘de menselijke maat’ zijn Kunstmatige Intelligentie geheel vreemd. Hopeloos, menselijke zwakke plekken waar zelfs A.I. niets mee kan beginnen (maar wel elimineren).

Doemdenken? Ben je gek, Uiteindelijk lost A.I. alles (en iedereen) probleemloos op.