AI is niet de boosdoener

Literaire tijdschriften en letterkundige e-magazines zijn bijna onneembare vestingen. Je hebt het idee dat elk opgestuurd gedicht of verhaal uiterst kritisch wordt bekeken. Je vist met veel creatievelingen in een kleine vijver.

Bij sommige bladen is de wachttijd drie maanden voordat je werk wordt gelezen. Soms wordt dit uitgesteld tot een half jaar en dan gaat alles stilletjes richting oud papier.

Na jaren intensief te hebben deelgenomen aan wedstrijden en mijn werk te hebben opgestuurd, kan ik zeggen dat ik de sfeer bij sommige magazines hooghartig vind. De schrijfwedstrijden zijn toegankelijker, een uitdaging en als je boft, kom je in een gelegenheidsbundel die je zelf mag aanschaffen.

Je hebt wat grote en kleine successen, maar geen naam. Je bent niemand.

Als het werk eenmaal bij een magazine is aangeboden en de eerste horde heeft genomen, ligt de interpunctie onder de loep. 'Wat bedoel je precies met die zin?' 'Is een komma daar en daar bespreekbaar?'

Je krijgt te maken met hogere goden. Je staat met velen bedelend aan de poort, je hoort ze nog net niet lachen bij de verticale prullenbak.

Toch blijft het spannend om mee te doen. Laatst had ik mijn voet tussen de deur als een volleerde jehova’s getuige. Mijn gedicht kwam eventueel in aanmerking, mits het begin wat werd ingekort. Met pijn in mijn hart schrapte ik wat zinnen, zodat het geplaatst zou worden. Ik heb er nooit meer iets van gehoord. Een ander gedicht werd wel geplaatst na een intensieve mailwisseling over een komma.

Hoe lachwekkend is het nu dat twee van de vijf genomineerden voor de Joost Zwagerman Essayprijs worden beticht van AI-gebruik? Twee van de vijf genomineerden voor de essayprijs hebben hun inzending teruggetrokken nadat een scan (Pangram) die Propria Cures deed, aangaf dat de teksten grotendeels met AI tot stand waren gekomen!

Ook bleek uit onderzoek van Propria Cures dat een eerder gepubliceerd essay van een van de essaymakers zelfs volledig door een computer gegenereerd was. Volledig!

Ik zoek de betreffende man op in de lijsten van felbegeerde wedstrijden waaraan ik met mijn zelfgeschreven werkjes ook heb meegedaan. Hij staat op prominente plekken. Hij won dit jaar veel literaire prijzen. Hij schreef een roman, won de prestigieuze PEN/GAU-schrijfwedstrijd en kwam daardoor in De Groene Amsterdammer.

Ook pronkt hij op veel hoog aangeschreven literaire websites, die gekenmerkt worden door een hautaine sfeer. Als ik mij nog even wil verkneukelen, blijkt hij helaas van de meeste sites verwijderd te zijn wegens schrijffraude.

Ik vraag AI naar hem, het algoritme dreunt trots zijn eigen successen op. Hij gaat maar door en door, ik laat hem in de waan. Morgen heeft hij het nieuws vast bijgesteld.

AI is niet de boosdoener, maar de jury en de redactie van bladen die het nepwerk niet herkennen. Of bij twijfel, geen AI-checker gebruiken.