Nu meer en meer mensen hun ervaringen met seksueel misbruik delen via #MeToo, zijn er veel ouders die besluiten het onderwerp met hun eigen kinderen te bespreken. Immers, het misbruik kan op elke leeftijd plaatsvinden en met de vele gedeelde verhalen komt voor veel ouders het brute besef dat er niet zoiets is als ‘te jong’.
NEEM EEN COOKIE
Jammer! Door je cookie-instellingen kan je dit deel van de site niet zien. Als je de 'sociale cookies' accepteert, kan je dit deel wel zien.
In een aangrijpende video, gemaakt door productiebedrijf Cut, is te zien hoe kinderen in tranen uitbarsten wanneer ze een openhartig gesprek voeren met hun moeder over #MeToo. Zo geeft de kleine jongen Nolan toe bang te zijn, vertelt Illiana over een incident met een jongen op school. Mieraye raakt van streek wanneer ze ontdekt dat haar moeder seksueel misbruikt is op jongere leeftijd.
Bizar dat kinderen hiermee worden geconfronteerd! Dit zijn kinderen en geen mini-volwassenen. Een kind moet een zo onbezorgd mogelijke jeugd hebben.
Als iemand dit bij mijn kind flikte zou ik aangifte doen van kindermishandeling.
Het is sowieso bizar dat mensen er mee worden geconfronteerd. Daar het helaas gebeurt en op alle leeftijden kan voorkomen lijkt tijdige voorlichting me niet verkeerd. Ik denk zelfs dat ik die ene handenarbeidleerkracht een knietje had gegeven als ik beter wist waar hij mee bezig was.
Nee, bizar is van je negende tot je twaalfde seksueel misbruikt worden, zoals ik. En bij niemand je verhaal kunnen doen, juist omdat er niet over gepraat wordt. Bizar is dat er pas na 30 jaar in m'n gezin openlijk over gesproken kan worden en hoe het onbewust toch al die jaren een negatieve impact op onze familiedynamiek heeft gehad.
Er is niets mis met kinderen te leren dat de grenzen van hun eigen lichaam gerespecteerd dienen te worden, dat die grenzen door geen enkele persoon overschreden mogen worden en dat ze hulp mogen vragen als iemand die grenzen wel overschrijdt, ongeacht wie die andere persoon ook is.
Ik wilde dat iemand 30 jaar geleden zo openhartig met mij gesproken had, als dat de moeders in dit filmpje met hun kinderen spreken. Niet alleen vanwege het seksueel misbruik dat mij als kind is overkomen, maar ook vanwege m'n latere "normalere" ervaringen met relaties en vanwege de onbewuste man-vrouw rolpatronen in het algemeen in onze maatschappij.
Bizar dat het nodig is om kinderen hiermee te confronteren.
Aan de omvang van het seksueel misbruik te zien kun je wel zien dat het niveau van het grootste deel van de westerse bevolking veel te laag is. Het emotionele niveau, hoe ga je met andere mensen om en dat soort dingen en nog veel meer. Tsjonge, wat hebben we nog een lange weg te gaan, aangezien de politiek ook helemaal nergens iets van snapt.
Hoezo maak je hier een onderscheid t.a.v. de westerse bevolking?
Waarop baseer je dat deze een emotioneel lager niveau zouden hebben?
Lager dan wie?
Beweer je hiermee dat sexueel misbruik onder de westerse bevolking meer voorkomt dan onder niet westerse volken? En zo ja. Op grond van welke feiten?