Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

GroenLinks-leden mogen stemmen over fusie met PvdA in Eerste Kamer

Ledenreferendum over verdere linkse samenwerking
Joop

Oproep Floris (15): wij willen ons geen zorgen hoeven maken over arme ouders

  •  
10-10-2019
  •  
leestijd 5 minuten
  •  
armoede

© Cc-foto: Andrew Khoroshavin

Voor veel alleenstaande ouders is het niet eenvoudig om het hoofd boven water te houden. Er zijn allerhande potjes om bijvoorbeeld verjaardagsfeestjes te bekostigen , maar er is onvoldoende sprake van structurele hulp.
De moeders en kinderen van Single SuperMoms gingen daarom donderdagmiddag naar Den Haag om daar, voorafgaande aan het algemeen overleg armoede- en schuldenbeleid, een petitie te overhandigen aan de Tweede Kamerleden.
Bij die gelegenheid legde de 15-jarige Floris uit hoe het is om op te groeien in een arm huishouden.
"Geachte leden van de commissie, geachte mevrouw staatssecretaris (excellentie), Mijn naam is Floris. Ik ben vijftien jaar. Het gaat vandaag over ons, kinderen van ouders in armoede. Als zoon van een alleenstaande moeder weet ik heel goed hoe het is op te groeien in een omgeving waar dingen niet altijd vanzelfsprekend zijn. Jullie helpen ons met cadeautjes. Natuurlijk is het belangrijk dat wij mee kunnen doen met andere kinderen. Dat we kunnen sporten en een fiets hebben. Maar nog veel belangrijker is dat het thuis beter wordt. Dat we ons geen zorgen hoeven maken omdat we niet zeker weten of we morgen nog stroom hebben voor de laptop die we van jullie hebben gekregen. Dat wíj ons geen zorgen hoeven maken over onze ouders. Dat onze ouders voor óns kunnen zorgen. Want u begrijpt vast wel dat wij het merken als onze ouders problemen hebben. Dat ze zich zorgen maken omdat we niet dezelfde kansen hebben als andere kinderen, ook al hebben we een fiets om op naar school te gaan. De zorgen die wij hebben, maken dat armoede slecht is voor de concentratie en onze prestaties op school. Ik denk dat u dat best kunt begrijpen. Wij zijn de nieuwe generatie. Wij hopen dat jullie er vandaag voor kiezen om naast cadeaus te investeren in onze toekomst! Wij willen een toekomst waarin wij kinderen kunnen terugkijken op een gelukkige jeugd. Want wij willen ons niet afvragen of onze ouders het wel redden en of er morgen, overmorgen, en de dag erna, nog een dak boven het hoofd is. Mijn moeder en ik wonen nog in een gewoon huis, maar ik weet dat er in Amsterdam 730 kinderen in de opvang zitten omdat ze samen met hun ouders dakloos zijn geworden. En dat veel kinderen opgroeien met ouders die niet weten hoe ze de armoede alleen kunnen ontstijgen. Omdat het ze niet lukt om uit de uitkering te komen of te weinig geld verdienen. Voor die realiteit vroeg ik 5 maart aandacht, samen met meer dan 100 moeders en kinderen. Vandaag doe ik dat weer. Ik wil u vertellen wat wij echt willen. Wij willen een normaal bestaan. Een huis en voldoende eten en drinken. Wij willen ons niet continu zorgen hoeven te maken over nieuwe rampen, dag na dag. Voor een op de vijf ouders is dat nu niet vanzelfsprekend en dus ook niet voor ons! Dit is dus, waarom ik hier ben vandaag. Wij willen een ouder die economisch zelfstandig is. Want laten we niet vergeten dat het de ouder is die het kind in bed legt, geruststelt en cadeautjes geeft, niet de overheid! Dus, geachte iedereen, denk alsjeblieft verder dan cadeaus. Investeer óók in het duurzaam tegengaan van armoede onder kinderen. Besteed geld aan ouders die het moeilijk hebben. Dát is pas een cadeau: geen liefdadigheid, maar een goed beleid. Wij willen kansen!"
Mijn naam is Floris. Ik ben vijftien jaar.
Het gaat vandaag over ons, kinderen van ouders in armoede. Als zoon van een alleenstaande moeder weet ik heel goed hoe het is op te groeien in een omgeving waar dingen niet altijd vanzelfsprekend zijn.
Jullie helpen ons met cadeautjes. Natuurlijk is het belangrijk dat wij mee kunnen doen met andere kinderen. Dat we kunnen sporten en een fiets hebben. Maar nog veel belangrijker is dat het thuis beter wordt. Dat we ons geen zorgen hoeven maken omdat we niet zeker weten of we morgen nog stroom hebben voor de laptop die we van jullie hebben gekregen. Dat wíj ons geen zorgen hoeven maken over onze ouders. Dat onze ouders voor óns kunnen zorgen.
Want u begrijpt vast wel dat wij het merken als onze ouders problemen hebben. Dat ze zich zorgen maken omdat we niet dezelfde kansen hebben als andere kinderen, ook al hebben we een fiets om op naar school te gaan. De zorgen die wij hebben, maken dat armoede slecht is voor de concentratie en onze prestaties op school. Ik denk dat u dat best kunt begrijpen.
Wij zijn de nieuwe generatie. Wij hopen dat jullie er vandaag voor kiezen om naast cadeaus te investeren in onze toekomst! Wij willen een toekomst waarin wij kinderen kunnen terugkijken op een gelukkige jeugd. Want wij willen ons niet afvragen of onze ouders het wel redden en of er morgen, overmorgen, en de dag erna, nog een dak boven het hoofd is.
Mijn moeder en ik wonen nog in een gewoon huis, maar ik weet dat er in Amsterdam 730 kinderen in de opvang zitten omdat ze samen met hun ouders dakloos zijn geworden. En dat veel kinderen opgroeien met ouders die niet weten hoe ze de armoede alleen kunnen ontstijgen. Omdat het ze niet lukt om uit de uitkering te komen of te weinig geld verdienen.
Voor die realiteit vroeg ik 5 maart aandacht, samen met meer dan 100 moeders en kinderen. Vandaag doe ik dat weer. Ik wil u vertellen wat wij echt willen. Wij willen een normaal bestaan. Een huis en voldoende eten en drinken.
Wij willen ons niet continu zorgen hoeven te maken over nieuwe rampen, dag na dag. Voor een op de vijf ouders is dat nu niet vanzelfsprekend en dus ook niet voor ons! Dit is dus, waarom ik hier ben vandaag.
Wij willen een ouder die economisch zelfstandig is. Want laten we niet vergeten dat het de ouder is die het kind in bed legt, geruststelt en cadeautjes geeft, niet de overheid!
Dus, geachte iedereen, denk alsjeblieft verder dan cadeaus. Investeer óók in het duurzaam tegengaan van armoede onder kinderen. Besteed geld aan ouders die het moeilijk hebben. Dát is pas een cadeau: geen liefdadigheid, maar een goed beleid.
Wij willen kansen!

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (33)

[verwijderd]
[verwijderd]11 okt. 2019 - 7:46

--- Dit bericht is verwijderd —

10 Reacties
Hanneke Kouwenberg
Hanneke Kouwenberg11 okt. 2019 - 11:20

Yup, in die valkuil getrapt. Ben bijtijds gegaan (alhoewel, pas toen er meermaals politie aan de deur was geweest), dus de Rat heeft niet de tijd gehad me proactief in te ruilen. Gelukkig ben ik altijd economisch zelfstandig geweest en gebleven - met dank aan mijn goede opleiding.

Me, Myself and I
Me, Myself and I11 okt. 2019 - 11:34

Misschien moeten die vrouwen dan ook maar stoppen een pinautomaat te zoeken? Of is dat dan wel weer te kort door de bocht? Als dat dan te kort door de bocht is, dan zou ik graag willen weten wat het verschil is.

Stientje2
Stientje211 okt. 2019 - 15:46

Na de inruiling voor een ander (scheiding) heb ik nooit met lege handen gestaan. Ik kreeg alimentatie zowel voor mij en mijn 3 kinderen. En daarbij kreeg ik ook een kleine uitkering. Bovendien ging ik 1x in de week op kindertjes passen, waar ik fl. 50,00 (zwart) mee verdiende. Eens in het jaar werd ik door de soc.dienst opgeroepen om mij te verantwoorden. Zo naïef als ik was, vertelde ik die medewerker dat ik ook dat oppasbaantje had. Hij begon te lachen en zei, nou mevrouw wat bent U eerlijk, en ik werd niet gekort:). Het was géén vetpot, omdat die 3 tieners van mij toch ook wel een zakcentje wilden. Ook wilde zij sporten en naar muziekles, wat niet realiseerbaar was. We hebben altijd heel eenvoudig maar wel gezond en lekker kunnen eten. Op vakantie gaan, was er uiteraard niet bij, en kwam ook niet ter sprake. Op verjaardagen kregen de kinderen, ondanks die krappe beurs, toch altijd een boek. Daar "spaarde" ik dan voor. Tegenwoordig is het leven omringd met luxe spullen. De kinderen willen/zijn genoodzaakt mee te doen, anders tellen zij niet mee! Ik ben gescheiden in 1980.

Minoes&tuin
Minoes&tuin12 okt. 2019 - 9:24

Stientje "Tegenwoordig is het leven omringd met luxe spullen. De kinderen willen/zijn genoodzaakt mee te doen, anders tellen zij niet mee! Ik ben gescheiden in 1980." Maar de ze kinderen hebben geen luxe spullen. Je schijnt oo vergeten te zijn dat het zeker de laatste 10 jaar steeds slechter is geworden voor lage inkomens en vooral uitkeringen. Zelfs het onderwijs is weer enkel weggelegd voor zij die particuliere bijlessen kunnen betalen. In 1980 was het 'klimaat' voor ouder en kinderen toch echt iets beter.

DanielleDefoe
DanielleDefoe12 okt. 2019 - 9:32

Dat had ik als 12-jarige al door. Ik dacht dat een goede opleiding mij in staat zou stellen op eigen benen te staan. Dat bleek te kloppen. Ook nooit in de deeltijdval getrapt.

Minoes&tuin
Minoes&tuin12 okt. 2019 - 13:28

DanielleDefoe Je had ook geen kinderen en behoefde dus ook geen kinderopvang te hebben. Bovendien is het wanneer je een goede opleiding en dito baan hebt die evengoed uitbetaald geen sprake van wel dan niet in een val trappen.

DanielleDefoe
DanielleDefoe12 okt. 2019 - 17:10

Minoes&tuin 12 oktober 2019 at 15:28 Jawel, maar slechts 1tje en de banen die ik wilde waren voltijds.

Minoes&tuin
Minoes&tuin12 okt. 2019 - 22:34

In onze tijd bestond er geen kinderopvang. Ik begrijp het echter best als je een zeer ongelijk salaris hebt dat je beiden, in goed overleg, gaat voor de beste optie. Het is daarnaast gemakkelijk praten en oordelen als je een heel goede opleiding hebt genoten en dito kansen. En dan ook nog het moment mee hebt.

Minoes&tuin
Minoes&tuin13 okt. 2019 - 8:45

We vergeten waar het om ging, nl. om Floris en al die andere kinderen! Florus die die zorgen niet zou mogen hebben!

DanielleDefoe
DanielleDefoe13 okt. 2019 - 21:13

Minoes over Floris zijn we het wel eens. Over de "rolverdeling" die u implicite voorstelt absoluut niet.

Joost mag 't weten
Joost mag 't weten10 okt. 2019 - 22:05

Heel spijtig dat je moeder bij de almaar groeiende groep mensen hoort die het in onze maatschappij niet redt. Wat je met een aantal jaren neoliberaal beleid en steeds verdergaande globalisatie al niet kunt bereiken...

Radbod
Radbod10 okt. 2019 - 19:37

"We willen kansen!" Geen land dat haar inwoners zoveel kansen biedt als Nederland. Er wordt veel gezeurd over ons prachtige landje, maakt niet uit van welke politieke of religieuze signatuur. Maar ons land biedt het indien je het wenst te grijpen.

2 Reacties
Hanneke Kouwenberg
Hanneke Kouwenberg11 okt. 2019 - 11:23

Hahahaha, ik woon inmiddels in Duitsland - en daar is nógal wat beter geregeld voor alleenstaande ouders... kan Nederland nog wat van leren!

Radbod
Radbod11 okt. 2019 - 14:28

Aha, vandaar dat in Duitsland de armoede onder de werkende schrikbarend toeneemt en men meerdere baantjes moet hebben om rond te komen. Vandaar ook al die Duitse studenten die hier bij ons de stad instromen voor hun studie aan het HBO of de universiteit omdat ze in eigen land niet worden toegelaten tot de studie.

Cruise
Cruise10 okt. 2019 - 17:51

Ik weet niet of die Floris in Amsterdam met zijn moeder woont, of dat hij alleen het recente nieuws van de 730 dakloze kinderen in Amsterdam aanhaalt , maar als het eerste het geval is ( hij woont met zijn moeder in de gemeente Amsterdam ) dan mag hij in ieder geval niet klagen dat deze gemeente geen oog heeft voor de honderdduizend minima in de stad waaronder de meer dan 30.000 bijstandsgerechtigden. Amsterdam heeft zeer royale minima voorzieningen, vooralen specifiek voor gezinnen en alleenstaande ouders met opgroeiende kinderen die bijv. vergeleken bij bijv. Rotterdam zich goed en royaal afsteken. Daarnaast kun je van de Amsterdamse arbeidsmarkt ook niet stellen dat er niet genoeg openstaande vacatures zijn ook zelfs voor ongeschoolden. Ik zou zeggen laat je moeder het heft in eigen handen nemen richting betaald werk en steun haar hierbij en zelf mag je als 15 jarige ook al legaal betaald werken in bijv. De supermarkt om de hoek: Goed voorbeeld doet goed volgen !

1 Reactie
Sonic2
Sonic211 okt. 2019 - 19:55

Ik heb onder meer bij gemeente gewerkt en ik kan uit ervaring vertellen dat er van uw verhaal helemaal niets klopt. Het idee dat de bijstand een hangnet is is onzin. De regels voor bijstand en andere uitkeringen zijn zo extreem aangetrokken. Maar daar komen arrogant rechts nog wel achter als ze zelf tegen een burnout aan lopen. Dan is het hele sociale vangnet weg bezuinigd. Verlaag vooral uitkeringen. Je jaagt mensen hun huis uit op den duur en de hele onderkant van de samenleving komt op straat te zijn. Meer zwervers, meer verwarde mensen en ga zo maar door. Overigens denkt u dat u die luie uitkering trekkers( wat ze niet zijn) aanpakt. Het resultaat is dat ook de lagere middenklasse gespannen raakt. Bang voor de diepe val naar beneden. Dat hele economische model heeft gefaald. Enfin. Minoes & Tuin verwoordt het hieronder ook prima. Hele goed reageerder.

Minoes&tuin
Minoes&tuin10 okt. 2019 - 15:53

Wat hier vergeten schijnt te worden is dat het de laatste 10 jaar slechter is geworden. Er asjaar in jaar uit bezuinigd tip de uitkering. Blijkbaar mag dat niet gezegd worden. Het gaat hier niet om arbeidsparticipatie. Geloven dat iedereen daarmee geholpen is of voor eenieder in het bereik ligt, is wensdenken. Daarnaast zou ik willen dat de mensen die hier reageren eens zouden bedenken wat zij allemaal niet kunnen missen aan overheidssteun die ze zelf krijgen en niet nodig hebben. Kijken of ze dan nog zo reageren als ze doen.

1 Reactie
Minoes&tuin
Minoes&tuin11 okt. 2019 - 7:18

Er is jaar in jaar uit...

Sam V
Sam V10 okt. 2019 - 15:20

Begrijpelijk dat Floris dat wil. Dat wil namelijk iedereen. Zijn moeder, de reeds daklozen, de vluchtelingen uit verre oorden, de mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, de chronisch zieken en zoveel anderen. Allemaal gebaat bij structurele armoedebestrijding. Maar de oplossing lijkt mij niet meer geld naar de ouder(s), maar arbeidsparticipatie. Gebroken, onvolledige of zeer grote gezinnen maken dat helaas wat lastiger. Een goed gezinsbeleid lijkt mij wenselijker.

3 Reacties
Hanneke Kouwenberg
Hanneke Kouwenberg11 okt. 2019 - 11:15

Ik, eveneens alleenstaand ouder, heb het geluk een goede opleiding (en dito salaris) te hebben. Maar de kosten van kinderopvang, luiers, kinderfeestjes, passende woonruimte zijn hoog. Zeventig procent van dat bovenmodale inkomen gaat aan vaste lasten op. Dat is meer dan het NIBUD wenselijk acht. Arbeidsparticipatie? Ik werk 36 uur, heb dik een half uur reistijd, en daarnaast heb ik een huishouden te runnen en een sociaal netwerk waarvan het niet verstandig is om het te verwaarlozen (omdat er niet een vanzelfsprekende tweede is om in het gat te springten - indien nodig). Bekend is, dat een groot deel (te weten: de overgrote meerderheid!!) van de alleenstaande ouders te weinig of in het geheel geen partenr- of zelfs maar kinderalimentatie ontvangt. Ook niet voor de kinderen - ondanks gerechtelijke uitspraken, en ondanks instanties als het LBIO. Dit beleid komt er op neer dat, bij onvermogen of onwilligheid van de uitwonende ouder, het kind via financiele tekorten bij de verzorgende ouder de rekening gepresenteerd krijgt. Ofwel direct, doordat er geen geld is voor essentiele dingen of sociale participatie, danwel indirect doordat geldzorgen een enorme wissel trekken op de verzorgende ouder, en die daardoor emotioneel minder beschikbaar is (of bijvoorbeeld meer moet gaan werken dan wenselijk, zoals in mijn geval). Het kan anders: in bijvoorbeeld Duitsland betaalt de overheid een voorschot over de kinderalimentatie uit, indien die betaling niet door de uitwonende ouder wordt nagekomen. De kosten worden verhaald op de uitwonende ouder, en bij onvermogen, draagt de staat het risico (en dus uiteindelijk de maatschappij als geheel). Uiteindelijk is dat een stuk solidairder! Ik zou het een heel goed idee vinden als dit systeem ook in Nederland ingevoerd zou worden. Kinderen mogen nooit de dupe worden - niet direct, niet indirect!

Sonic2
Sonic211 okt. 2019 - 20:00

Zoals wel vaker weet u totaal niet waar u over praat. Dat verklaart ook waarom u altijd de verkeerde kant in discussies kiest. En niet zo beetje ook. U bent duidelijk niet chronisch ziek of heeft niet mensen om uw heen die chronisch ziek zijn. U bent duidelijk niet iemand met afstand naar de arbeidsmarkt. Ik heb er wel mee te maken gehad. En bij veel chronisch zieken en mensen met een afstand naar de arbeidsmarkt kan heel veel werken de klachten ook verergeren. Ik kan wel tientallen mensen opnoemen die vanuit die categorie in een burn out en een depressie zijn beland. Kijk trouwens maar naar Amerika. Die halve fascist en leugenaar die u altijd verdedigd schept altijd op over de werkloosheid statistieken waar hij weinig invloed op heeft. Maar vertelt niets over het aantal Amerikanen met depressies en burnout. Het grote aantal mensen die verward daar zijn en nul hulp willen. Kennelijk wilt u ghetto's. Wilt u verwarde mensen. Wilt u zwervers. Wilt u gebrekkige sociale voorzieningen. Wilt u een onzekere en aan lager wal geraakte middenklasse. Zodat een "sterke man" het kan opruimen. Of u weet niet waar u over praat. Dat laatste is waarschijnlijker.

DanielleDefoe
DanielleDefoe12 okt. 2019 - 9:39

Dat verhaal van geen alimentatie betalende vaders, zelfs niet voor hun kinderen laat staan voor een partner waarmee ze niet meer samenleven komt me akelig bekend voor.

TigressApril
TigressApril10 okt. 2019 - 15:03

"Dat we ons geen zorgen hoeven maken omdat we niet zeker weten of we morgen nog stroom hebben voor de laptop die we van jullie hebben gekregen." Hier gaat het dus al mis, een pc koop je voor een 10tje van marktplaats of vaak zelfs gratis op te halen. Dat bespaart zoveel geld t.o.v. van de NIEUWE (want idiote ambtenaren denken dat alles nieuw moet zijn) laptop van honderden euros (stel 400 euro). Dat is dus bij 25 cent per kWh en een gemiddeld verbruik van 200W gelijk aan 8000 uur stroom voor je computer, stel je voor hij wordt 4 uur per dag gemiddeld gebruikt dan is dat dus 5,5 jaar. 200W is overigens extreem hoog ingeschat ik heb zelf een setje (uit 2011) dat maar 15W idle verbruikt en 45 onder load. Ik kom uit een 'rijk' gezin zeg maar toch kreeg ik zoals Floris echt niet zomaar een laptop of telefoon of fiets laat staan nieuw (hoewel ik kreeg ooit een oude damesfiets die van me zus was geweest). Mijn eerste pc die ik zelf kocht en bouwde heb ik een hele zomervakantie in een stoffige bollenschuur voor moeten zitten toen ik 12 was, de kast kwam van de gemeentewerf maar de rest was hagelnieuw. Ik weet het nog goed (sterker nog me vader heeft hem nog lang gebruikt ondertussen is het meeste doorverkocht en heb ik enkel nog het moederbord en de processor) het was een AMD Phenom II 955 processor op Asrock AM3 bord (support voor DDR3!), 4GB 1066MHz DDR3 ram, Ati Radeon HD4870 2GB, OCZ 700W voeding (uitgefikt, stom ding). "De zorgen die wij hebben, maken dat armoede slecht is voor de concentratie en onze prestaties op school. " Weetje wat slecht was voor mijn concentratie, het feit dat het huis steenkoud was omdat de straalkacheltjes de bouwval niet warm konden krijgen, stel je voor dat de stroom uitging das iets erger dan geen laptop! Daar zit je in je warme sociale huurwoning te klagen terwijl ik 6 maanden van mijn jeugd in een garage met eco toilet voor de deur heb doorgebracht. Overigens ik ben 24 jaar oud en de generatie 9 jaar na mij blijkt een stel verwende huilebalken te zijn die dreinen omdat ze nog niet genoeg hebben. Stel anders je ouders voor om elders te gaan wonen dan in Amsterdam, bijvoorbeeld ergens anders in Noord Holland. Mijn gelukkige jeugd was opgroeien met vriendjes en had met geld weinig te maken. Tuurlijk wilde ook ik een computer welke niet steeds vastliep en een internet verbinding, maar met een Pentium 3/AMD Athlon en chipset graphics heb ik mijn hele jeugd (0-10) plezier gehad. Natuurlijk speelde we ook buiten in de provincie, een van mijn vrienden's vader was bollenboer met een heel stuk land en kassen om in te spelen.

9 Reacties
Sarajlija
Sarajlija10 okt. 2019 - 15:55

@ TigressApril, 6 en half jaar ben ik werkzaam bij een particuliere stichting die armoede bestrijdt. Onze missie is kinderen laten meedoen. Wij zijn laatste vangnet en ouders hebben alles geprobeerd voordat zij bij ons aankloppen voor hulp. Denk jij dat een ouder fijn vindt om dat te doen? Denk jij dat een kind fijn vindt om zijn ouders zo te zien? Jij schrijft zelf dat jij uit goed nest komt wees en prijs je gelukkig maar verklaar niet jonge mensen als Floris voor huilbakken alstublieft. Daar weet jij niks van.

DanielleDefoe
DanielleDefoe10 okt. 2019 - 16:09

In het algemeen is zuinig aandoen een sport die rijkere milieus meer aanspreekt. Dat heeft denk ik te maken met het feit dat ze er mee op kunnen hpuden als ze er geen zin meer in hebben. Buiten kunnen spelen is inderdaad onbetaalbaar.

DanielleDefoe
DanielleDefoe10 okt. 2019 - 16:09

ophouden

LaBou
LaBou 11 okt. 2019 - 5:31

Het verhaal van April lezend dacht ik te maken te hebben met iemand van tenminste 100 jaar oud. Blijkt deze zeurpiet pas 24 te zijn. Zelf amper droog achter de oren en dan al klagen over de generatie na hem.

DanielleDefoe
DanielleDefoe11 okt. 2019 - 8:22

Het verschil tussen 8 en 14 of 18 en 24 is veel groter dan tussen 38 en 44 om maar te zwijgen van 88 en 94.

LaBou
LaBou 11 okt. 2019 - 12:37

Ach DD is het met April eens?

Minoes&tuin
Minoes&tuin12 okt. 2019 - 9:15

DanielleDefoe De laatste jaren is het voor alleenstaande ouders veel slechter geworden in Nederland. Bovendien die alimentaties voor kinderen kunnen allemaal wel benoemd worden maar worden gewoon van uitkeringen en dus ook lage inkomens afgetrokken. En voor alles moet hier grof betaald worden. Wat betreft laptops etc.. de noodzaak is totaal onvergelijkbaar met 10/15 jaar geleden. Vaak op scholen verplicht overigens. Kinderen worden uitgesloten van schoolreisjes en andere buitenschoolse activiteiten. Dat heb ik in mijn tijd niet meegemaakt. Waarom? De jet-set gaat liever naar Parijs etc... en als daar iemand buiten valt interesseert het ze geen biet meer. Dat scholen hierin meegaan en kinderen uitsluiten/buitensluiten zegt genoeg. Wat een opvoeders! Waar is hun pedagogische kennis gebleven of wat is het waard? Wat doen ze ermee? Zitten ze er vooral voor zichzelf of voor de kinderen? Vragen die ik me iedere dag honderd keer stel maar waar ik nooit antwoord op krijg.

DanielleDefoe
DanielleDefoe12 okt. 2019 - 9:42

Labou, hoe komt u daar nu weer bij?

DanielleDefoe
DanielleDefoe12 okt. 2019 - 22:52

Minoes ik ben geen 24 meer en ik weet dat de wereld verandert. Ik ben tweede generatie alleenstaande moeder. Ik heb dus enige ervaring met het verschijnsel. Atypische, dat geef ik toe, omdat ook mijn moeder haar eigen broek ophield terwijl zij niet hoogopgeleid was. Dat is tegenwoordig waarschijnlijk moeilijker dan het toen was.