#MijnEindeWereld met Sabine

In #MijnEindeWereld delen we bijzondere verhalen van mensen die het einde van de wereld hebben opgezocht. We spraken hiervoor met Sabine, na verschillende lange reizen streek zij ruim zeven jaar geleden in Colombia neer. Daar werkt ze nu bij een stichting en heeft ze haar eigen stichting opgericht. Hoe ziet haar leven eruit in Medellín?

Je woont inmiddels ruim zeven jaar in Colombia. Wat trok je destijds zo aan om naar het buitenland te gaan?

“Ik ben ook voordat ik naar Medellín ging al veel naar het buitenland geweest. Zo heb ik bijvoorbeeld vrijwilligerswerk gedaan in Kenia en Guatemala en ik heb mijn afstudeeronderzoek gedaan in Colombia, bij de stichting Children of Medellín waar ik nu ook voor werk. 

Ik haalde veel voldoening uit impact maken in het buitenland, dus na mijn afstudeeronderzoek heb ik gekeken naar de mogelijkheden om ervoor te zorgen dat het een groter deel van mijn leven werd. Via contact met Children of Medellín kon ik aan het werk bij de stichting, toen ben ik opnieuw naar Colombia gegaan.”

Hoe reageerden je naasten toen je vertelde over de emigratie naar Colombia?

“Ik was al veel in het buitenland geweest en ik ging steeds voor een langere periode weg, hierdoor was ik al goed voorbereid op lang van huis zijn. Het kwam voor mijn naasten niet als grote schok dat ik weg ging, iedereen reageerde heel goed.

Het is voor iedereen het belangrijkst dat ik gelukkig ben en een leuk leven heb. Mijn ouders zijn heel blij dat ik hier zo’n goed leven heb opgebouwd, dat vinden ze belangrijker dan dat ik dichtbij ben.”

Wat was de grootste uitdaging tijdens de eerste maanden in Medellín?

“De taal was wel een dingetje. Mijn Spaans was toen ik hier kwam best oké, maar in de eerste weken had ik alleen maar Colombiaanse collega’s en sprak ik dus alleen maar Spaans. Ik moest in twee of drie talen nadenken, daardoor was ik echt uitgeput aan het eind van elke dag.

Er zijn natuurlijk ook culturele verschillen. Het eerste jaar liep ik echt met een roze bril op, ik vond alles heel erg leuk en interessant. Op een gegeven moment waren er echter wel dingen die vervelend werden, zoals de lange rijen in de supermarkt of het feit dat ik elke keer naar de bank moest als ik iets wilde regelen. Ik merkte toen wel dat niet alles hier makkelijker is.”

Wat doe je in Colombia?

“Mijn leven is elke dag wisselend, ik heb twee verschillende banen. Ik werk bij de stichting Children of Medellín. Het doel van de stichting is kinderen een betere toekomst geven door educatie. Dit stimuleren we door middel van verschillende activiteiten, bijvoorbeeld een voetbaltoernooi, muziek- en danslessen, lees- en schrijflessen of computerlessen. Hiermee proberen we de kinderen te motiveren om in ieder geval hun middelbare school af te maken. Bij deze stichting heb ik een ondersteunende rol, waarbij ik onder andere plannen maak, mensen ondersteun en op huisbezoek ga om interviews af te nemen.

Daarnaast heb ik mijn eigen stichting: Digital Nomads For Good. Met deze stichting wil ik een brug zijn tussen de internationale community in Medellín en lokale stichtingen. Ik wil de stichtingen helpen met drie peilers: donaties, vrijwilligers en kennis. Mijn doel is om het makkelijker te maken voor stichtingen om aan vrijwilligers te komen en voor vrijwilligers om vrijwilligerswerk te doen. Met de stichting organiseer ik ook workshops en ik post elke week diepgaande informatie over de problematiek in Colombia op sociale media.”

Wat voor impact heeft dit werk?

“Een heel mooi voorbeeld is het verhaal van een jongen die bij Children of Medellín kwam toen hij elf was. Hij kwam uit een dorpje ver buiten de stad, waar zijn moeder door een illegale groep is vermoord toen hij vijf was. Daarna zijn ze ontheemd uit hun dorp, waardoor ze naar Medellín zijn gekomen.

Bij de stichting is hij onderdeel geworden van het voetbalproject, dat heeft hij heel lang gedaan. Toen hij klaar was met zijn middelbare school, is hij met hulp van de stichting Engels gaan leren en een vervolgopleiding gaan doen. Inmiddels heeft hij de wereld aan zijn voeten: hij heeft een fulltime baan, een vrouw en is onlangs vader geworden. 

Het werk wat wij doen is heel belangrijk. Het duurt in Colombia gemiddeld elf generaties om uit de armoede te komen. De jongen vertelde zelf ook dat een aantal van zijn vrienden van vroeger nu in de gevangenis zitten of drugsverslaafd zijn, zij hebben niet de kans gehad om te studeren. De stichting heeft deze jongen dus wel echt een betere toekomst kunnen geven, waardoor zijn kind ook een betere toekomst krijgt.”

Wat zouden we in Nederland kunnen leren van het leven in Colombia?

“Het leven is hier heel spontaan, Colombianen maken echt overal een feestje van. Ik vind dat heel knap. Veel mensen hier hebben ontzettend veel nare dingen meegemaakt en zijn toch de meest vrolijke mensen die je kunt tegenkomen. Ze zijn echt heel dankbaar voor de kleinste dingen.

Spontane plannen maken is hier ook een stuk makkelijker dan in Nederland, je hoeft niet drie maanden van tevoren iets te bespreken. Als je iets wil doen, dan bel je gewoon iemand op en dan is er altijd wel een groepje dat wil afspreken.”

Heb je een boodschap die je aan anderen wil meegeven?

“Als je twijfelt om op zo’n avontuur te gaan, doe het! Je kan uiteindelijk altijd terug naar Nederland, het is een ontzettend stabiel land. Maak daar gebruik van, ga een tijdje in een ander land wonen en leven in een andere cultuur.”