BNNVARA
Een eerlijk en gelijkwaardig Nederland. Wij zijn voor. Jij ook?

Waarom worden hulphonden voor mensen met psychische klachten niet vergoed?

14 mrt 2021
  •  
leestijd 3 minuten
  •  
1321 keer bekeken
  •  
Schermafbeelding 2021-03-10 om 13.35.19
Veel mensen met psychische klachten hebben baat bij een hulphond. Toch wordt dit niet vergoed. Waarom niet?

Je kent waarschijnlijk Charlotte Bouwman wel. De vrouw die, samen met haar hond Bobbie, voor het pand van het Ministerie van Volksgezondheid haar wachttijd voor een behandeling in de GGZ besloot uit te zitten (meer lezen over die idiote wachttijden in de geestelijke gezondheidszorg kan hier). Haar hond helpt haar door de moeilijke periodes heen. Maar Bobbie is geen officiële hulphond, daarvoor zou hij opgeleid moeten worden en dat kost tussen de tien- en vijfentwintigduizend euro. Geld dat door verzekeringen niet vergoed wordt, althans niet als het gaat om psychische klachten. Hulphonden voor mensen die slechthorend, doof, slechtziend of blind zijn worden wel vergoed.

Psychische klachten
Stijn besluit in AcademyTV een belletje naar verschillende verzekeringsmaatschappijen te wagen. De antwoorden zijn eenduidig. ‘Nee, wij vergoeden geen hulphonden bij psychische klachten. Wij vergoeden alleen signaalhonden. Maar dat is meer voor mensen die doof of slechthorend zijn.’ ‘Nee, alleen bij blindengeleidehonden vergoeden wij.’ ‘Psychisch staat er niet bij.’ En zo gaat het nog wel even door. Kortom: het wordt niet vergoed.

Hulpstuk
Maar het is wel nodig. Bijvoorbeeld voor de 23-jarige Nine. Ze is autistisch en heeft een eetstoornis. Ze heeft nu twee jaar een hulphond, genaamd Sas. ‘Ik denk dat Sas letterlijk mijn lichtpuntje is. Mensen die in een rolstoel zitten hebben een rolstoel, en Sas is mijn hulpstuk waardoor ik weer dingen kan. Het blijft gewoon vallen en opstaan, vechten tegen mezelf.’
Kastje naar de muur
De hulphond kwam op haar pad via een vriendin, zij had ook een hulphond. ‘Toen ben ik mij er meer in gaan verdiepen.’ Maar al snel liep ze vast. ‘De reden dat het niet lukte was het financiële plaatje. De gemeente verwees ons terug naar de zorgverzekering en de verzekeraar verwees ons terug naar de gemeente. De gemeente mag zelf bepalen of ze willen vergoeden.’ Oneerlijk vindt Nine, en ze spant een rechtszaak aan, die ze verliest op grond van te weinig bewijs. ‘Er was nog niet bewezen dat een psycho-socialehulphond bij psychische problematiek iets kan betekenen.’

Crowdfunding
Nine heeft haar hulphond uiteindelijk zelf moeten financieren. Door middel van een crowdfundingsactie is het haar gelukt voor de opleiding van Sas te betalen. Een gewone hond, zoals veel mensen vaak aanhalen aan haar, had haar namelijk niet goed kunnen helpen. Opleiding is echt essentieel. ‘Een gewone hond had mij ook al heel veel kunnen bieden, maar zij heeft door haar opleiding de nodige dingen geleerd waardoor ze mij echt beter kan ondersteunen dan een gewone huishond.’

Effect
Het werkt heel effectief. Nine is bijvoorbeeld heel gevoelig voor prikkels. Geluiden, bewegingen en situaties kunnen snel te veel worden voor haar. Op zo’n moment kan haar hond dit signaleren en haar helpen. ‘Hij springt dan bijvoorbeeld tegen mij op waardoor ik letterlijk even stilgezet wordt en even weer met beide benen op de grond wordt gezet. Doordat ik dan even contact met haar heb, krijg ik ook het contact met mezelf weer terug.’ Dit soort hulp heeft ervoor gezorgd dat Nine nu weer met het openbaar vervoer durft te reizen, iets wat ze eerder niet kon.  
Door Carolien Ronde

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (2)

15 mrt 2021 - 18:18

De inhoud van deze reactie voldoet niet aan de spelregels.

Ingrid Stevens
Ingrid Stevens14 mrt 2021 - 20:27

Sinds 1977 na mijn 1ste bevalling ben ik psychisch kwetsbaar geworden, iedereen die een jubileumjaar heeft krijgt over het algemeen van de werkgever ( de regering, of psychiatrische ziekenhuis) maar helaas pindakaas. ( grapje maar met een serieuze ondertoon)er is ontzettend bezuinigd geworden in de psychiatrie en de cliënten zijn daar de dupe van. In mijn 44jaar ziek zijn, is er zoveel bezuinigd dat het pijn doet.