Tim Gouw is thuisvader: ‘Ik ben er als mens op vooruitgegaan’

Tim Gouw besluit thuis te blijven om voor zijn kinderen te zorgen. Niet omdat het moest, maar omdat hij het wilde. Voor Hoeksteen van de samenleving vertelt hij over deze keuze en wat hij hoopt dat zijn kinderen meenemen.

In Hoeksteen van de samenleving onderzoekt documentairemaker Juul Op den Kamp in hoeverre het idee van het traditionele gezin nog altijd centraal staat. Slechts 9% van de heterostellen slaagt erin de zorgtaken gelijkwaardig te verdelen. Tim Gouw besluit het anders te doen: hij is thuisvader.

‘Toen ik vader werd, had ik het gevoel dat ik niet de vader kan zijn die ik wil zijn als ik tegelijkertijd blijf werken zoals ik gewend ben’, vertelt Tim. Tijdens zijn verlof komt Tim erachter dat het vaderschap niet zo vanzelf gaat als hij had gedacht: 'Ik dacht juist dat het me heel goed af zou gaan.' Het verbaast hem hoe snel je automatisch in een traditionele vaderrol schiet. 'Toen ik weer ging werken zag ik al hoe makkelijk ik dingen uit mijn handen liet vallen, en hoe makkelijk mijn partner dat dan oppakte.'

Die bewustwording leidt tot een beslissing. 'Op een gegeven moment was ik er klaar mee. Ik ga nu thuis zitten en ik ga dat helemaal in de vingers krijgen', aldus Tim. 'Ik wilde mezelf het gevoel geven dat ik er alles aan heb gedaan om dit tot een succes te maken. Want als ik nu niet investeer in mijn carrière als vader, ben ik bang dat het ook niet gaat gebeuren.'

Zodra je ouder wordt, moet je veel structuren opnieuw vormgeven. Tim weet uit eigen ervaring hoe snel het mis kan gaan als je daar niet bewust mee bezig bent. 'Als je er niet bewust van bent – en dat is een beetje het gevaar – dan kan het heel erg scheefgroeien. Ga het dan nog maar eens rechttrekken. Dat is heel moeilijk.' Hij ziet het ook om zich heen bij andere stellen. 'Op een gegeven moment zijn de kinderen wat ouder en dan merken ouders dat het allemaal ongelijk verdeeld is. Dan worden ze boos op elkaar, en dat is niet gunstig voor de relatie.'

'Dat wil niet zeggen dat we nooit gedoe hebben over het huishouden, maar wel heel weinig. Dat gun ik iedereen, want het is echt zo stom om daarover ruzie te maken.'

Voor vrouwen is de babyboete bekend: wie voor de kinderen stopt met werken, wordt later afgestraft met minder promoties en een lager salaris. Voor vaders werkt het juist andersom. 'Er zijn onderzoeken waaruit blijkt dat vaders meer gaan verdienen, omdat ze worden gezien als iemand die zijn verantwoordelijkheid neemt’, legt Tim uit.

Daar zit volgens hem ook het probleem. 'Voor vaders staat er niet zoveel op het spel. Als het te veel moeite kost, kunnen ze zich makkelijk verschuilen achter het traditionele beeld van een vader die vooral buitenshuis werkt en thuis weinig hoeft te doen. Dat is een hele bevoorrechte positie, die moeders niet hebben.’

Tim is daarom ook eerlijk over zijn eigen situatie. 'Als ik de balans opmaak, ben ik er op veel vlakken op vooruitgegaan. Ik begrijp ook dat het op sommige vlakken oneerlijk is en dat dat de moeder niet gegeven is. Dat vind ik ook wel ingewikkeld. Maar voor mijzelf ben ik er als mens op vooruitgegaan door deze beslissing.'

Tim hoopt vooral dat zijn kinderen zich vrij voelen om hun leven in te vullen zoals zij dat zelf willen. ‘Dat ze weinig last hebben van sociale conventies of sociale normen. Ik heb een zoon en een dochter en ik hoop dat zij niet met hun gender belast worden. Als ze heel traditioneel willen leven, prima. Maar als ze dat niet willen, moeten ze de vrijheid voelen om dat ook te kunnen doen.’

Die vrijheid begint thuis. ‘Er zijn geen papa- of mamadingen. Het zijn gewoon twee mensen. Als ze iets van mij meekrijgen, laat het dan zijn dat ze het gevoel hebben dat ze in hun leven kunnen doen wat ze prettig vinden.’