Seksueel geweld tegen mannen: waarom heerst er een taboe?

Eén op de vijf mannen krijgt te maken met seksueel geweld. Toch duurt het gemiddeld twintig jaar voordat ze erover praten. Hoe komt dat?

Dat mannen ook slachtoffer kunnen worden van seksueel geweld is nog altijd een taboe. Er heerst een stereotiep beeld dat mannen plegers zijn, geen slachtoffers. Mannen worden gezien als sterk en zouden ‘altijd zin hebben in seks’.

Seksueel geweld tegen mannen is een groot, maar onzichtbaar probleem. Seksueel geweld kan gaan om seksueel misbruik, aanranding, verkrachting of online seksuele intimidatie. Eén op de vijf mannen krijgt er ooit in zijn leven mee te maken. Toch duurt het gemiddeld twintig jaar voordat ze erover praten. Bij één op de drie mannelijke slachtoffers boven de zestien jaar, is de pleger een vrouw.

‘Er wordt niet veel gesproken over mannelijke slachtoffers’, vertelt Thomas Garrod-Pullar, directeur van MenAsWell, een organisatie voor mannelijke slachtoffers van seksueel misbruik, in een eerder artikel van BNNVARA. ‘Daardoor is het voor mannen lastiger om seksueel misbruik veilig te melden. Het is niet vanzelfsprekend dat er naar ze geluisterd wordt en dat ze begrepen worden.’

Seksueel misbruik kan leiden tot psychische, lichamelijke en relationele problemen. Zo kan je zichtbare verwondingen oplopen, maar je kan er ook onzichtbare klachten aan overhouden, zoals buikpijn of pijn aan het geslachtsdeel. In bepaalde gevallen kan je door seksueel misbruik een soa krijgen. Ook kan de stress of spanning zorgen voor slaapproblemen, buikpijn, hoofdpijn, misselijkheid of last van je spieren.

Seksueel misbruik heeft grote mentale gevolgen. Slachtoffers kunnen bijvoorbeeld een posttraumatische stressstoornis ontwikkelen. Daarnaast kan seksueel misbruik zorgen voor angsten, schaamte en schuldgevoelens. Door deze gevoelens vertelt één op de drie mannelijke slachtoffers nooit over het misbruik. Slechts één op de vijf mannen zoekt hulp.

Naast de gevoelens van schuld en schaamte ervaren veel mannen ook verwarring over hun eigen lichamelijke reactie tijdens het misbruik. Veel mannen krijgen een erectie en komen klaar. Dat schrijft het Centrum Seksueel Geweld. Dat komt omdat het lichaam reageert op aanraking. Een stijve penis betekent niet per definitie dat er ook sprake is van opwinding.

Sam krijgt een erectie terwijl een man hen betast, schrijft BNNVARA in een eerder artikel. ‘Mensen zeggen vaak dat als je een erectie krijgt, je het leuk vindt. Dat is niet zo. Op dat moment had ik geen idee wat er gebeurde. Pas later kreeg ik door dat het heel duister was. Die man had gewoon een machtspositie.’ Sam is op dat moment veertien, de man midden twintig.

‘Veel hulp en aandacht is gericht op vrouwen’, zegt Garrod-Pullar in de Nieuws BV. ‘Mannen hebben misschien wel hele andere hulp nodig.’ De aandacht voor vrouwelijke slachtoffers moet niet verminderen, benadrukt hij. Maar er moet meer aandacht komen voor mannen en mensen uit de LHBTQIA+-gemeenschap.

Mannen uit de LHBTQIA+-gemeenschap zijn vaker slachtoffer dan heteroseksuele mannen. Toch heerst er binnen deze gemeenschap een taboe op seksueel misbruik. ‘De gemeenschap richt zich op trots en daar past kwetsbaarheid vaak niet bij’, stelt Kris van der Veen, gemeenteraadslid voor GroenLinks Amsterdam, in De Nieuws BV. ‘Daarom wordt er niet openlijk over gesproken binnen de LHBTQIA+-gemeenschap.’ Op zestienjarige leeftijd komt Van der Veen erachter dat hij op mannen valt. Hij zoekt mensen met soortgelijke ervaringen en komt in contact met een jongen van zestien. Later blijkt dit een man van eind veertig te zijn. ‘Hij was niet uit op vriendschap, maar op seks.’

Ook Garrodd-Pullar maakt deel uit van de LHBTQIA+-gemeenschap en heeft gemerkt hoe ingewikkeld deze gemeenschap is op het gebied van seksueel geweld. ‘Ik ben gedrogeerd met GHB door een vreemde man en vervolgens verkracht.’ Hij krijgt daarna veel nare reacties uit de gemeenschap. ‘Ik denk dat het belangrijk is om hierover te praten, zodat andere mannen zien dat zij niet alleen zijn.’