Deborah (34) zat vast in haar huwelijk: 'Ik werd meerdere malen per dag verkracht' | Gedwongen Geloften

Trigger warning: seksueel misbruik

Gedwongen trouwen, vastzitten in een huwelijk dat niet zelf is gekozen of in het buitenland worden achtergelaten om te worden uitgehuwelijkt: het overkomt ook Nederlandse vrouwen, onder wie Deborah.

Deborah* groeit op in een zwaar gereformeerd gezin. 'Ik heb mijn ouders nooit liefdevol naar elkaar zien kijken. Ik heb ze nooit een zoen aan elkaar zien geven. Mijn moeder zorgde voor het eten en dat de koffie van mijn vader op tijd op tafel stond.'

'Ik werd voor het eerst verliefd toen ik vijftien was. Ik had een vriendje waar mijn ouders het niet zo mee eens waren. Vlak daarna kreeg ik een ander vriendje; dat vonden mijn ouders eigenlijk ook geen succes. Er was veel ruzie. Mede door de ruzies met mijn ouders ben ik eigenlijk heel snel met hem getrouwd. In de refo-wereld is het heel gebruikelijk om vroeg te trouwen. Ik was begin twintig en het was logisch om binnen een jaar een kind te krijgen. Ik kreeg een dochter.

Toen mijn dochter iets groter werd en mijn man dwingender naar haar werd en haar ook sloeg, toen wist ik: dit is niet goed. Ook seksueel gezien gebeurden er dingen. Hij reguleerde zijn emoties met seksualiteit. Dat leidde ertoe dat ik meerdere malen per dag verkracht werd. Ik moest doen wat hij wilde. Als ik dat niet deed, dan werd ik vernederd of kreeg ik 'de stiltebehandeling'.'

'Een scheiding kwam niet in mij op – zoiets ligt mijlenver bij je vandaan. Mijn vader is dominee, het zou in zijn gezin natuurlijk absoluut niet gebeuren. Veiligheid doet er niet toe, verkrachting doet er niet toe. Zolang de eer van de kerk maar niet geschonden wordt.

Er kwam een dominee bij Deborah thuis. 'Alles werd helemaal omgedraaid, de hele situatie. Ik was slachtoffer van huiselijk geweld, van verkrachting. Mijn man is daar later ook voor veroordeeld door de rechter, maar daar kan de gemeenschap niet zo goed mee omgaan. Dus werd ik de dader, van overspel in dit geval. Het duurde nog vijf jaar, voor ik gescheiden ben.

Ik ben op onderzoek uitgegaan, in de Bijbel. Als er verkeerde seksuele dingen gebeuren, moet je scheiden, voor de bescherming van de vrouw. En toen had ik de moed gevonden. Hij werkte mee: hij heeft alle papieren getekend die hij moest tekenen. Maar de kerk niet. Er kwam een brief van de kerk dat ik terug moest naar mijn wettige echtgenoot, omdat ik voor de wet gescheiden was, maar niet voor de kerk. Het zijn de mannen in de zwarte jassen die onder de dekmantel van religie opereren.'

Deborah heeft een lieve man met wie ze alles kan delen. 'Alle openheid en eerlijkheid, ondanks alle trauma's die er liggen.' Het gaat goed met haar kinderen.

* in verband met de veiligheid van Deborah wordt haar verhaal verteld door een acteur.