
© BNNVARA
Ronnie Flex zit bij Eus in de kappersstoel in De Geknipte Gast. De rapper vertelt openhartig over zijn jeugd, zijn band met zijn vader en over een periode in zijn leven die moeilijk voor hem was.
Ronnie Flex is bekend van zijn hits met miljoenen streams. In zijn succesvolle carrière heeft hij tijden gekend die niet altijd even makkelijk waren. De rapper is opgegroeid in Capelle aan den IJssel. Toen Ronnie dertien was vertrok zijn biologische vader naar Amerika. Ook hij maakte muziek, waardoor hij in de ogen van zijn zoon een grote held was.
‘Jawel, aan het begin wel denk ik. Telefonisch.’
‘Dat was ook wel heel moeilijk, daar ben ik aan het begin ook wel heel verdrietig om geweest. Het ging langzaam naar woede en daarna naar acceptatie en zo verwaterde dat een beetje.’
‘Nou, niet. Dat hield ik gewoon binnen eigenlijk. Ik denk dat ik wat roekelozer ben geworden eigenlijk, als ik zo terugkijk.’
‘Te laat thuiskomen, blowtjes roken. Dat soort dingen.’
‘Depressie is een heel zwaar woord, maar ik heb daar wel een soort chronische last van gehad, door de tijden heen. Op een gegeven moment wordt het mij even te veel en dan hoor je mij drie weken niet en dan zit ik gewoon op de bank te gamen en pizza te bestellen. Dat is wel hoe ik soms met al die pressure omging.’
‘Ik voelde me niet goed of kon niks positiefs bedenken over mezelf. Ik heb er nog steeds last van, dat is niet weggegaan.’
‘Ik heb het gevoel dan dat ik mijn leven niet goed op orde heb. Dat staat dan los van muziek, maar in die tijd had ik mijn familie lang niet gezien door optredens. Dan kwam ik niet meer op verjaardagen of kerst. Ik sloeg alles over, want ik had altijd wat te doen. Dat zijn dingen die aan mij gaan knagen. Puur naar mezelf, als mens, zijn er veel dingen die ik beter had kunnen doen.’
‘Ik had ook vaak veel vriendinnetjes tegelijk, ik leefde een beetje een rock-'n-roll-bestaan.’
‘Ja, ik weet het niet. Dat is gewoon een slechte eigenschap van me.’
‘Ja, dat was het ook een beetje. Allemaal moedertjes zeg maar. Dan kwetste ik de een en dan ging ik weer door naar de ander. Dan vond ik mezelf niet per se een goed mens. Of althans, als ik dan al die dingen bij elkaar opstapel, komt dat meestal. Ik heb dit, ik heb dat, ik heb dit: allemaal dingen die bij elkaar komen en dan sluit ik mezelf gewoon op, man.’
‘Eraf. Ik nam mijn telefoon niet op. Niks, onbereikbaar. Soms moesten ze me halen, mijn management. Dat ze gewoon letterlijk in mijn woonkamer moesten komen om ervoor te zorgen dat die afspraak überhaupt door zou gaan.’
‘Het blowen hielp mij juist om niet dat conflict aan te gaan met mezelf. Om niet die telefoon op te pakken en mijn lieve opa en oma te bellen, waar ik al vijf maanden niet was geweest destijds.’
‘Ja, sombere periode. Ik vind het somber eigenlijk. Het was wel ook tegelijkertijd de periode van het meeste succes.’
‘Paniekaanvallen heb ik op een gegeven moment ook wel een tijdje last van gehad, maar vooral in een iets latere fase van mijn leven. Voornamelijk bij optredens. Ik weet dat ik de Popprijs won, ergens in 2017. Toen kreeg ik een paniekaanval letterlijk op het moment dat mijn naam omgeroepen zou worden. Toen zat ik letterlijk uit het raam te kotsen daar en superslecht te gaan, omdat ik zo meteen daar moest gaan staan en een praatje moest gaan doen, terwijl ik me gewoon helemaal kut voelde. Dus ik wilde dat eigenlijk helemaal niet.’
‘Absoluut. Als het gaat om de muziek die ik gemaakt heb en wat ik ermee bereikt heb, dan vind ik het ook niet moeilijk om te zeggen dat ik het gewoon heel goed heb gedaan. En dat ik mijn eigen muziek gewoon heel goed vind, en het beste misschien zelfs. Als ik dat van iemand anders vind, dan ga ik dat ook zeggen, maar als ik het van mezelf vind, van mijn kunst, dan kom ik daar open voor uit. Dus ik ben er heel trots op en iedereen mag het weten.’
Thema's: