Wij zijn voor een open, rechtvaardig en gelijkwaardig Nederland.

Ronnie Flex over zijn moeilijke periode: ‘Ik sluit mezelf gewoon op’

theme-icon
Mentaal
•
Vandaag
•
leestijd 3 minuten
•
12507 keer bekeken
•
Ronnie Flex

© BNNVARA

Ronnie Flex zit bij Eus in de kappersstoel in De Geknipte Gast. De rapper vertelt openhartig over zijn jeugd, zijn band met zijn vader en over een periode in zijn leven die moeilijk voor hem was.

Ronnie Flex is bekend van zijn hits met miljoenen streams. In zijn succesvolle carrière heeft hij tijden gekend die niet altijd even makkelijk waren. De rapper is opgegroeid in Capelle aan den IJssel. Toen Ronnie dertien was vertrok zijn biologische vader naar Amerika. Ook hij maakte muziek, waardoor hij in de ogen van zijn zoon een grote held was.

Had je na zijn vertrek nog wel contact met je vader?

‘Jawel, aan het begin wel denk ik. Telefonisch.’

Het lijkt me ook wel moeilijk als je grote held opeens minder bereikbaar is...

‘Dat was ook wel heel moeilijk, daar ben ik aan het begin ook wel heel verdrietig om geweest. Het ging langzaam naar woede en daarna naar acceptatie en zo verwaterde dat een beetje.’

Hoe uitte verdriet zich in die tijd bij jou?

‘Nou, niet. Dat hield ik gewoon binnen eigenlijk. Ik denk dat ik wat roekelozer ben geworden eigenlijk, als ik zo terugkijk.’

Wat houdt roekeloos in?

‘Te laat thuiskomen, blowtjes roken. Dat soort dingen.’

Ik vraag me altijd af hoe het is voor mensen die in Nederland van de ene op de andere dag groot worden, meestal met één hit. Ik wil niet meteen zeggen dat het traumatiserend is, maar het moet toch wel indringend zijn?

‘Depressie is een heel zwaar woord, maar ik heb daar wel een soort chronische last van gehad, door de tijden heen. Op een gegeven moment wordt het mij even te veel en dan hoor je mij drie weken niet en dan zit ik gewoon op de bank te gamen en pizza te bestellen. Dat is wel hoe ik soms met al die pressure omging.’

Je zegt: ‘Depressie is een zwaar woord.’ Maar bedoel je dat je er heel neerslachtig van werd?

‘Ik voelde me niet goed of kon niks positiefs bedenken over mezelf. Ik heb er nog steeds last van, dat is niet weggegaan.’

Kan je me uitleggen wat er dan gebeurt in je hoofd?

‘Ik heb het gevoel dan dat ik mijn leven niet goed op orde heb. Dat staat dan los van muziek, maar in die tijd had ik mijn familie lang niet gezien door optredens. Dan kwam ik niet meer op verjaardagen of kerst. Ik sloeg alles over, want ik had altijd wat te doen. Dat zijn dingen die aan mij gaan knagen. Puur naar mezelf, als mens, zijn er veel dingen die ik beter had kunnen doen.’

Wat had je beter moeten doen?

‘Ik had ook vaak veel vriendinnetjes tegelijk, ik leefde een beetje een rock-'n-roll-bestaan.’

Waarom had je veel vriendinnetjes tegelijk?

‘Ja, ik weet het niet. Dat is gewoon een slechte eigenschap van me.’

Ik had vroeger ook veel vriendinnetjes, maar ik ging steeds op zoek naar nieuwe bevestiging bij een andere meid…

‘Ja, dat was het ook een beetje. Allemaal moedertjes zeg maar. Dan kwetste ik de een en dan ging ik weer door naar de ander. Dan vond ik mezelf niet per se een goed mens. Of althans, als ik dan al die dingen bij elkaar opstapel, komt dat meestal. Ik heb dit, ik heb dat, ik heb dit: allemaal dingen die bij elkaar komen en dan sluit ik mezelf gewoon op, man.’

Dat is wel intrigerend. Je lag er dan dus twee, drie, vier weken helemaal af…

‘Eraf. Ik nam mijn telefoon niet op. Niks, onbereikbaar. Soms moesten ze me halen, mijn management. Dat ze gewoon letterlijk in mijn woonkamer moesten komen om ervoor te zorgen dat die afspraak überhaupt door zou gaan.’

Hielp blowen dan nog om er een beetje uit te komen?

‘Het blowen hielp mij juist om niet dat conflict aan te gaan met mezelf. Om niet die telefoon op te pakken en mijn lieve opa en oma te bellen, waar ik al vijf maanden niet was geweest destijds.’

Hoe denk je daar nu over na, als je het zo aan mij vertelt?

‘Ja, sombere periode. Ik vind het somber eigenlijk. Het was wel ook tegelijkertijd de periode van het meeste succes.’

Ik kan me ook voorstellen dat je pleinvrees of paniekaanvallen krijgt. Hoe ging dat bij jou?

‘Paniekaanvallen heb ik op een gegeven moment ook wel een tijdje last van gehad, maar vooral in een iets latere fase van mijn leven. Voornamelijk bij optredens. Ik weet dat ik de Popprijs won, ergens in 2017. Toen kreeg ik een paniekaanval letterlijk op het moment dat mijn naam omgeroepen zou worden. Toen zat ik letterlijk uit het raam te kotsen daar en superslecht te gaan, omdat ik zo meteen daar moest gaan staan en een praatje moest gaan doen, terwijl ik me gewoon helemaal kut voelde. Dus ik wilde dat eigenlijk helemaal niet.’

Heel veel artiesten maken één goed nummer, misschien twee of vier, en zijn na een paar jaar alweer weg. Jij zit al jaren in de scene en hebt ze zien komen en gaan. Kun je trots zijn op wat je hebt bereikt?

‘Absoluut. Als het gaat om de muziek die ik gemaakt heb en wat ik ermee bereikt heb, dan vind ik het ook niet moeilijk om te zeggen dat ik het gewoon heel goed heb gedaan. En dat ik mijn eigen muziek gewoon heel goed vind, en het beste misschien zelfs. Als ik dat van iemand anders vind, dan ga ik dat ook zeggen, maar als ik het van mezelf vind, van mijn kunst, dan kom ik daar open voor uit. Dus ik ben er heel trots op en iedereen mag het weten.’

Meer over dit onderwerp?

Reacties (0)

BNNVARA nieuwsbrief

Meld je snel en gratis aan voor de BNNVARA Nieuwsbrief!

Je kunt je op elk moment uitschrijven. Bekijk of beheer hier alle nieuwsbrieven.

Wil je meer weten over de manier waarop wij met jouw gegevens omgaan? Lees dan ons Privacy statement.

Gerelateerd

BNNVARA wij zijn voor