Wij zijn voor een open, rechtvaardig en gelijkwaardig Nederland.

Julien Kooij: 'Misschien heb je ADHD, misschien ben je gewoon slachtoffer van de chaotische wereld'

Vandaag
leestijd 3 minuten
657 keer bekeken
WDUITS_BNNVARA_20260414_0010

Julien Kooij: Misschien heb je ADHD, misschien ben je gewoon slachtoffer van de chaotische wereld'

© Wijnanda Duits/BNNVARA

Iedereen heeft tegenwoordig ADHD – of denkt dat te hebben. Julien Kooij vraagt zich af of we echt allemaal een stoornis hebben, of dat we simpelweg leven in een wereld die ons continu overprikkelt.

TEST IN VIJF VRAGEN OF JIJ OOK ADHD HEBT?!?!!?!?! – Wow, dacht jij bij deze kop ook gelijk: DIT MOET IK TESTEN? Dat kan kloppen, want misschien heb jij wel ADHD! Hier volgen vijf vragen waarmee je jezelf eindelijk duidelijkheid kan geven.

  • Ben jij weleens je sleutels kwijt? Oh my god, dan heb je echt typisch ADHD, want normale mensen raken nooit hun sleutels kwijt. 
  • Kom jij ook altijd te laat bij die ene belangrijke afspraak, zoals de begrafenis van je tante? Nee, dan heb je geen ADHD, dan ben je gewoon een lul. 

Even zonder dollen… Julien hier en ik denk zelf dat ik ADHD heb. Vraag het mijn moeder, meester Kees uit groep vijf, juf Lionne uit groep zeven en al mijn wiskundedocenten van de middelbare school. Ik was zoals je dat noemt een tyfusdruk kind. Maar ik heb nooit een diagnose gehad, daarmee zou ik mezelf alleen maar een onnodig extra label hebben gegeven als kind.

Mij werd geen ritalin voorgeschreven toen ik acht was, ik mocht gewoon een jaar geen chocola eten. Want daar werd ik ‘druk’ van. Ik was verder een functionerend druk kind. Bij dingen die ik wél interessant vind – het maken van muziek, schrijven, de geschiedenis- en filosofielessen op de middelbare school – beland ik in een hyperfocus. Mij hoor je dan een uur niet, want ik wil dan alles weten van dat onderwerp. Helaas is mij dit vroeger nooit overkomen in die wiskundelessen… wat een kotsvak was dat.

Tegenwoordig kan je niet scrollen op TikTok zonder een chick met blauw haar en een neusring voorbij te zien komen die jou vertelt dat jij net als zij ook ADHD hebt. Terwijl zij er totaal niet de kwalificaties voor heeft om jou dit te doen laten geloven. Maar waarom willen we dit dan wel?

Mijn ouders wilden vroeger niet dat ik een label zou hebben. Tegenwoordig is dit wat we juist wél willen. We willen ‘anders’ zijn in een wereld waarin het soms moeilijk is om uniek te zijn. Zeg ik dat dat meisje niet echt ADHD heeft? Natuurlijk niet, maar er is meer aan de hand. De kinderen van tegenwoordig krijgen net zoveel informatie binnen op één dag als een agrariër in de middeleeuwen in zijn hele leven (bron: iemand met een gek brilletje laatst op het werk bij een oninteressante presentatie over social media). 

Misschien hebben sommige mensen echt ADHD, maar misschien heb jij gewoon een telefoon die 312 keer per dag trilt door duizenden afspraken en verplichtingen. Wat ik vooral denk is dat mensen zichzelf proberen te begrijpen en daarin zoeken naar handvaten. Maar soms zijn we gewoon geïrriteerd, overprikkeld, moe of depressief en kunnen we even niet omgaan met die 47 ongeopende tabbladen in ons hoofd.

En ik ben blij met hoe mijn hoofd werkt. Ik doe nu werk waarin mijn hoofd me helpt in mijn creativiteit en het zijn van ad rem. En ja, als ik weer tijdens een meeting door iedereen heen praat omdat ik een brainfart krijg, maar vervolgens geïrriteerd raak omdat iemand anders door mij heen praat… dan denk ik niet aan die chick met blauw haar die me een typische ADHD’er noemt, maar aan meester Kees die zegt: ‘JULIEN, DIT IS JE LAATSTE WAARSCHUWING. DAARNA GA JE WEER NAAR DE GANG.’

Misschien heb je ADHD, misschien ben je gewoon een slachtoffer van hoe chaotisch onze wereld tegenwoordig is.

Meer columns van Julien Kooij?

Meer over:

julien kooij, adhd
Delen:

Reacties (0)

BNNVARA nieuwsbrief

Meld je snel en gratis aan voor de BNNVARA Nieuwsbrief!

Meer over dit onderwerp

BNNVARA wij zijn voor