Eliána (21) heeft vaginisme en incontinentie: 'Als ik voel dat ik moet plassen dan loopt het al'

Trigger warning: seksueel geweld

Eliána heeft vaginisme, en incontinentie. Door een traumatische seksuele ervaring zijn haar bekkenbodemspieren als het ware op slot gegaan. Hoe is dat voor haar?

Eliána heeft vaginisme, wat inhoudt dat de spieren rond haar vagina zich onbewust aanspannen.

Een vervelende seksuele ervaring op haar achttiende resulteert bij Eliána uiteindelijk in vaginisme. 'Ik ging uit in een club in Hongarije. Een man, die qua leeftijd mijn vader had kunnen zijn, vond het nodig om mij aandacht te geven waar ik niet in geïnteresseerd was. Ik was met een groep van twintig vrienden. Die man was met ons, hij was een vriend van een vriend van mij. Hij wilde met mij dansen, maar ik wees hem af omdat ik niet geïnteresseerd was.

Even later wilde ik mijn bier pakken bij de bar en toen heeft hij mij naar achteren getrokken in die club. Het was donker en wij waren daar als enigen binnen. Ik was bevroren en dacht: wat gebeurt mij? Ik had graag om hulp willen vragen, maar ik werd al naar achter getrokken en toen kon ik niks meer. Daar heeft hij mij verkracht. Enkele minuten daarna heb ik mijn kracht weten te verzamelen en heb ik hem van me afgeduwd en ben ik rechtstreeks naar buiten gerend. Een vriend van mij kwam achter mij aan, om te vragen wat er was gebeurd.

Op dat moment dacht ik dat het mijn schuld was. Ik dacht: ik had een te kort rokje aan. En in mijn hoofd dacht ik: misschien wilde hij gewoon met mij dansen en was het mijn schuld dat hij boos is geworden. Ik schaamde mij er heel erg voor.'

Deze traumatische ervaring heeft ervoor gezorgd dat Eliána haar vagina als het ware op slot is gegaan. Al wist zij dit zelf niet. Zo kon ze haar huisarts hier ook niet van op de hoogte stellen toen zij voor een inwendig onderzoek bij haar langsging. 'Mijn huisarts is met de eendenbek naar binnen gegaan, dat was echt verschrikkelijk. Ik zat daar te huilen en heb gezegd dat het veel pijn deed – dat ze moest stoppen. Toen heeft ze me wel open gekregen.' Maar niet zonder gevolgen; de ingreep veroorzaakt een trauma op Eliána's bekkenbodemspieren. 'Daardoor worden prikkels niet meer goed naar mijn hersenen doorgegeven.' Met als resultaat dat haar bekkenbodemspieren niks meer doen, niet aanspannen en ook niet ontspannen.

Door de problemen met haar bekkenbodemspieren kan ze haar plas niet goed ophouden, met als gevolg dat ze incontinent is en een luier moet dragen. 'Als ik niet binnen dertig seconden op de wc zit, dan loopt alles al. Ik kan het niet heel goed tegenhouden. Als ik voel dat ik moet plassen, dan loopt het al.'

Daarom draagt ze een luier. 'Ik ben het zo gewend dat het voor mij niks nieuws meer is. Ik vertel het ook gewoon aan mensen. Ik heb echt geen schaamte hiervoor. Vroeger droeg ik strings, ik baal er wel van dat ik die niet meer kan dragen.' Eliána vond het in het begin ook lastig om een luier te moeten dragen. 'Elke keer als ik voor de spiegel stond met een luier aan, voelde ik me onzeker. (...) maar als ik nu in de spiegel kijk, dan ben ik blij met de persoon die ik ben, en ook die luier heeft mij gemaakt wie ik ben. En dat mag er zijn.'

Eliána heeft een vriendje: 'Ik kan natuurlijk wel met hem naar bed, maar er zitten bepaalde regels aan.' Naast een fysieke barrière is er ook een mentale drempel. 'Ik moet wel echt mezelf kunnen zijn, om dat op dat moment te kunnen doen.'