Sfeerfoto van BNNVARA

BNNVARA

Wij zijn voor

Een eerlijk en gelijkwaardig Nederland. Wij zijn voor. Jij ook? Samen zetten we dingen in beweging. Sluit je aan bij BNNVARA.

Een ode aan kapot slechte betaalsmoesjes

6 jun 2018
  •  
leestijd 3 minuten
LEGEZAKKEN2
Je kent het vast wel: dat bordje dat bij veel kassa's staat. Het befaamde bordje met daarop “pinnen, ja graag”. Binnenkort behoort die quote tot het verleden. Want, of je nu in de supermarkt staat met je pak melk onder je arm of afrekent in een bordeel, het kan over een tijdje alleen nog maar via contactloos betalen. Maar daar blijft het niet bij: binnenkort zijn we in staat om met sieraden, spiegels of koelkasten af te rekenen. Betalen met je bankpas gaat dus verdwijnen. Banken zijn bezig om contactloos afrekenen overal beschikbaar te maken en op den duur het pinnen langzaam uit het leven te peuteren. Dit alles en nog veel meer werd deze week bekendgemaakt op Money 20/20, waar de toekomst van betaalmiddelen wordt besproken. Vooralsnog is deze ontwikkeling een prima zaak. Echt waar. Betalen wordt hiermee nog laagdrempeliger. Maar er gaat een hoop veranderen. En voor mij is dit wel het begin van het eind. En wel van de traditionele betaalsmoesjes en die typische ik-kan-alleen-met-pinpas betalen-bullshit. Die zijn er. In overvloed. Jij kent ze, ik ken ze, en je moeder ook. Het is dus hoog tijd voor een ode aan de naar mijn mening beste smoesjes uit de oude doos, nu ze nog werken.

“Broer, sorry man. Ik kan alleen met pinpas betalen”

Een willekeurige vrijdagavond. 21:00. Den Haag Centraal: je loopt het station uit en het leven lacht je niet bepaald toe. Na twee treinen gemist te hebben en een miljoenmiljarduur vertraging te hebben opgelopen, ben je eindelijk klaar om die laatste achthonderd meter te lopen naar het huis van een vriend van je. Daar is namelijk een superleuk feestje aan de gang, en je hebt je zinnen gezet op die ene mooie meid. “Vanavond gaat het me lukken, dan kom ik d’r tegen en ‘swipe ik lekker hard naar rechts en slide ik nog harder in d’r DMs’. Maar dan, een meter of vierhonderd verder, hoor je ineens ‘pardon, meneer. Heeft u wat kleingeld voor me?’ Een gevoel van schaamte besluipt je en overmeestert je. Geld overhandigen wordt ‘m niet, want daar heb je al zo weinig van. Dan maar liegen. Keihard liegen. “Broer, sorry man. Ik heb alleen m'n pinpas bij me”. De bedelaar druipt af. Dit smoesje werkt nu nog, maar de kans is groot dat binnenkort zelfs bedelaars hier met een hypermodern betaalapparaat rondlopen op straat. En dan werkt het pin only-smoesje niet meer. Dus dat als excuus opvoeren, levert ook niks op! In Zweden gebeurt  dit  al, trouwens. Dus het is nog maar een kwestie van tijd. 

“Yo, ik maak het later wel even naar je over”

Nog zo eentje. De beruchte ik-maak-het-later-over-want-mijn-pinpas-is-stuk-smoes. En deze smoes kan nog prima gebruikt worden hoor. De crux is dat de boef in kwestie (jij) niet van plan is om het geld ooit nog te betalen. Nu niet. Nooit niet. Maar goed, het feest is over een tijdje voorbij. Want dan is contactloos afrekenen overal beschikbaar en staat het geld met een snelle handomdraai op andermans rekening. En daar speelt de pinpas geen rol in, of iets als een Tikke-app. Nee, dit gaat bijvoorbeeld met je nieuwe horloge met betaalfunctionaliteit. Maar toch. Zelfs een maatregel als deze weerhoudt de meest duivelse der wanbetalers niet om hun schuld in te lossen. Nee. Zij gaan over op de naar mijn mening beste smoes van deze opsomming.

“Ey, ik ben alles vergeten. Ik heb geen pinpas, telefoon, contant, niks”

Deze spant de kroon. Je eet rustig mee met de rest van je vriendengroep. Er worden prachtige verhalen gedeeld en er lijkt geen vuiltje aan de lucht. Good life. Tenminste, totdat die ene lul ineens om de rekening vraagt. Want dan beginnen de eerste zweetdruppels zich te openbaren. En niet zo’n beetje ook. Want betalen? Ho maar. En met een goede leugen kom je er ook mee weg! Want ja, tegenwoordig ontspring je de dans als je geen pas, telefoon of contant geld bij je hebt. In het vervolg gaat dit er heel anders uitzien. Men kijkt dan ineens heel goed naar je pols en ziet een prachtig horloge met – jawel – een contactloos betalen-functie! Of wellicht heb je al een geïmplanteerde chip in je arm. Komt dat even goed uit, zeg. En dan is het klaar: je moet én betalen, én je wordt geroast omdat blijkt dat je helemaal geen geld hebt. Heerlijk.
Ik kijk uit naar de betaalsmoesjes van de toekomst.

Meer over:

, ,