Column Onno Blom

Gerrit Komrij overleed niet thuis, ‘in zijn slaap, op een bed van eierdons, als gezonde honderdjarige en in volle vredestijd’, zoals hij ooit eens had gewenst, maar na een kort ziekbed in het Onze Lieve Vrouwen Gasthuis in Amsterdam. Op 5 juli was dat precies een jaar geleden. Twee maanden voor zijn dood was hij vertrokken uit zijn huis in Vila Pouca da Beira, een Niemandsdorp in het hart van Portugal, met majestueus uitzicht op de Serra da Estrela, het Gebergte van de Sterren – en in zijn hart wist hij dat hij zijn dorp nooit meer terug zou zien.