De heikikkers zijn vroeg dit jaar!

Zoals er mensen zij die helemaal opleven uit de winterdip, wanneer de eerste merels weer gaan zingen, zo zijn er ook mensen die niet kunnen wachten op de eerste kwaak van de heikikker. Richard Slagboom en Arjan van der Lugt zijn twee van die liefhebbers. Ieder vroeg voorjaar trekken zij 's avonds de Alblasserwaard in om naar de kikkers te zoeken. Maar dat wordt ook ieder jaar wel een beetje moeilijker.

De heikikkers waren vroeg dit jaar! Op 25 februari hoorden Richard en Arjan al de eerste kwaak. Nou ja, 'kwaak' ... De heikikker maakt een veel subtieler geluid dan bijvoorbeeld de verschillende groene kikkers. Het geluid van de heikikker wordt wel vergeleken met luchtbellen die uit een omgekeerde fles onder water ontsnappen.

Behalve dat ze steeds vroeger actief worden, zien Richard en Arjan ook dat er steeds minder heikikkers zijn in hun onderzoeksgebied. De boosdoener lijkt de rode Amerikaanse rivierkreeft. "Wat ze precies doen is niet eens duidelijk", zegt Arjan, "maar waarschijnlijk eten ze zowel eitjes als jonge larven en kikkertjes. Daarnaast grazen de kreeften poelen en sloten helemaal kaal, waardoor er voor de kikkers geen planten meer zijn om hun eieren tussen af te zetten. Ook andere amfibieën hebben te lijden onder de vele kreeften."

De enige poelen waar de mannen nog heikikkers en dril vinden, zijn de poelen die het vorige jaar later in de zomer zijn drooggevallen. Richard: "Als een poel langdurig droogvalt, worden de kreeften opgegeten of ze trekken weg. Dat lijkt dus ook een aanwijzing te geven voor een mogelijke oplossing voor het kreeftenprobleem. Wanneer een beheerder poelen droog kan laten vallen op een moment dat de kikkertjes al uit het water zijn vertrokken, kan de druk van de kreeften het volgend jaar aanzienlijk worden verminderd."

Luister naar het rustgevend concert van de heikikkers in het onderstaande filmpje: