Wouter Klootwijk: De verwaarloosde waslijn

Als de stroom uitvalt.
De stroom valt niet uit.
En als de stroom uitvalt duurt het maar even.
Maar als de stroom uitvalt en voorlopig niet meer terug komt.
Dat gebeurt niet.
Maar als het gebeurt?

Dan, ik zal het maar zeggen, jij komt er niet op, dan leren we de waslijn weer waarderen. Dan wordt de droogmolen opeens mooi gevonden om zijn geweldige nut. O, de natte was..

Welnee meid, het gaat er niet om dat je zonder stroom je was niet droog krijgt. Dat de droogtrommel het niet doet is niet de grootste ramp. Het zit hem in de koelkast en de vrieskist. Die doen het niet meer. En die in de winkel ook niet.

Je gezin gaat omkomen van de honger als je geen geweer hebt om elke week een vers konijn te schieten voor de kinderen.

Pas als de stroom is uitgevallen, weet je weer hoe afhankelijk je bent van de kou in de voorraadkast, om in leven te blijven. Je eten bederft.

Nederlandse vishandelaren op de internationale markt verkopen vis aan Japan. Japan betaalt goed, maar stelt hoge eisen aan de kwaliteit. In Nederlandse vrieshuizen staan grote hoeveelheden vis opgeslagen waar Japanners af een toe een partij van keuren en kopen. Horsmakreel bijvoorbeeld. Is geen makreel maar heet nu eenmaal zo.

Horsmakreel die in de winter wordt gevangen wordt tot in de zomer bij beetjes verkocht. Maar vorig voorjaar waren Nederlandse visboeren opeens van alle horsmakreel af, Japan kocht de vrieshuizen leeg.

Er was een ramp gebeurd. In Japan. Elektriciteitscentrales vielen uit. En niet voor maar even. Geen koelkast. Geen vis. Behalve, en daar zijn ze in Japan heel goed in, behalve de gedroogde. Japan droogt al eeuwen vissen. Om ze te kunnen bewaren. Voor later. Nu kwam het er opeens op aan.

De vis die de wereld te koop had werd door Japanners opgekocht. Om te drogen. En iedereen wilde een voorraadje in eigen huis of in de noodwoning. Droge vis voor zo lang het duren zou, zonder stroom.

We weten er in Nederland haast niet meer van. Dat je vis kunt drogen en vlees en appeltjes en bonen, bijna alles wat je eten kunt. Kurkdroog, om te bewaren voor later. Overal in de wereld wordt voedsel gedroogd. Veilige voorraden.

Maar wij, we weten niet meer dat het kan en al helemaal niet hoe het moet.  Ik zal het vertellen. Het moet als de was. Aan de waslijn. Of aan een stok. Ja nu je het zegt, stokvis. Wat een vinding is dat geweest van de Vikingen.