Wateratlas moet Noord-Hollanders bewust maken van water en droogte

In de vuistdikke Wateratlas van Noord-Holland beschrijven de auteurs hoe de waterhuishouding van verschillende gebieden in de provincie in elkaar steekt. Ze hopen dat de lezers daarmee meer begrip en waardering krijgen voor de lastige klus van het watermanagement, zeker in deze tijden van extreme droogte.

Samen met twee van de redacteuren van de Atlas, Niko van der Wel en Michiel Schreijer, bezoeken we een bijzonder gebied: het Ilperveld. Dit natuurgebied van Landschap Noord-Holland is nog opvallend nat in deze record-droge zomer. "Dat komt omdat het direct is aangesloten op het Noord-Hollands kanaal", legt Scheijer uit. "Daardoor kan het water op 10 tot 20 cm onder het maaiveld worden gehouden, waardoor het veen niet te snel uitdroogt en inklinkt." "Daar profiteert de natuur meteen van", vult Van der Wel aan. "In dit gebied zie je bijvoorbeeld nog heel veel weidevogels."

Om problemen zoals we die in deze droge zomer zien te voorkomen, zouden we eigenblijk veel meer regenwater in de winter moeten vasthouden. "Dat kan in gebieden als het Ilperveld", zegt Scheijer. "Maar dan moet je het water nóg hoger zetten, tot op het maaiveld. Dan zou je de landbouw in de regio daar ook op moeten aanpassen. Water vasthouden in veenweidegebieden en bodemdaling voorkomen, kan alleen als je daar natte landbouw gaat toepassen."

In andere gebieden wordt ook met een ander model geëxperimenteerd. Bijvoorbeeld op Texel wordt overtollig regenwater in de winter actief de bodem ingepompt, zodat de landbouw en de natuur daar in de zomer van kunnen profiteren, zo leert de atlas.

De rode draad door de dikke atlas is dat de auteurs hun lezers meer bewust willen maken van de problemen die we nu in het waterbeheer ervaren. "Waterbeheerders zijn niet de enige die verantwoordelijkheid dragen voor het reilen en zeilen van het water, dat zijn ook wijzelf. En dat kan alleen als we begrijpen hoe het watersysteem werkt."

De wateratlas is een uitgave van de Uitgeverij Noord-Holland en Stichting Oer-IJ