Warmwatervis

Vijf maanden per jaar kijkt het NIOZ  (Koninklijk Instituut voor Onderzoek der Zee) iedere dag wat voor vis er in de fuik zwemt die in de Mokbaai voor de kust van Texel hangt. En dat doet het NIOZ al sinds 1959. Dat levert een schat aan informatie op.

Er blijken een paar soorten te zijn waarvan we met vrij grote waarschijnlijkheid kunnen zeggen dat ze zijn verdwenen dan wel verschenen als gevolg van een langzaam warmer wordende zee.

Echt verdwenen is bijvoorbeeld de puitaal, een koudeminnende soort. Verschenen zijn de zuidelijke, warmteminnende soorten: de zeebaars neemt al jaren toe, de goudbrasem (ook bekend als dorade) zit regelmatig in de fuik, evenals de goudharder, een echte Middellandsezeevis. Nog een bijzondere vangst van deze zomer was een zeepaardje, algemeen in de Oosterschelde, maar niet in de veel koudere Waddenzee.

Treurig is dat er ondanks alle nieuwe vangsten tegenwoordig nog maar een tiende van het gewicht aan vis in de fuik zit in vergelijking met de jaren zeventig. Dat kan niet allemaal aan de klimaatverandering worden toegeschreven: ook de visserij speelt daarbij een rol. Bovendien is de Waddenzee een dynamisch en lastig woongebied voor veel soorten: je moet als vis wel heel stevig in je vinnen staan, wil je het daar lang uithouden.

Op de website www.waddenzeevismonitor.nl is van alle vissoorten een ‘paspoort’ te vinden, en een grafiek van hun aan- en afwezigheid in de fuik door de jaren heen.

Achterkant van het Gelijk
Op donderdag 13 november zendt de Vara nog eenmaal de ‘Achterkant van het Gelijk’ uit, met als thema klimaatverandering. Marcel van Dam voelt belangrijke gasten aan de tand over verschillende toekomstscenario’s en over de vraag of we bereid zijn offers te brengen voor toekomstige generaties.