Staartmezen zijn sterk met de groep

Het winterse lijkt staartmezen niet te deren. Ondanks vorst en sneeuw vinden deze kleine vogels genoeg voedsel om te overleven. Daarbij maken ze niet eens veel gebruik van de aangeboden vetbollen. Welke trucjes kennen ze?

Familiebanden
Staartmezen overwinteren gezellig met acht tot twaalf vogels bij elkaar. Deze groepjes vormen zich al tijdens de zomer tussen familieleden. Met de groep is men sterker in zware tijden: de mezen wijzen elkaar op voedselbronnen, slaapplekken en gevaren, bijvoorbeeld roofvogels. Daarvoor trekken de vogels veel rond en houden constant contact met elkaar. Als het lente wordt dan valt de groep weer uiteen en elke mees gaat zich zelf voorbereiden op het broedseizoen.

Vreemdelingen welkom
De groep bezet bij voorkeur een gebied in een park of tuin met veel loofhout die de vogels tot het uiterste verdedigen tegen andere groepen staartmezen. Raar genoeg mogen andere vogelsoorten zich wel tijdelijk aansluiten bij de groep. Andere mezensoorten, goudhaantjes of boomkruipers zijn welkom.

Eten en knuffelen
Omdat staartmezen zo klein zijn raken ze in de winter snel energie kwijt in de vorm van warmte. Om de koude nachten te overleven moeten ze dus de hele dag op zoek gaan naar voedsel. Ze eten piepkleine insecten en spinnetjes die ze op takken en twijgen vinden. Ook al eten staartmezen de hele dag, toch raken ze nacht’s behoorlijk veel gewicht kwijt. Om hun energieverlies te beperken kruipen de groepsleden ’tijdens de slaap dicht tegen elkaar aan.
 
Bron: Vogelbescherming, Natuurbericht