Pekelplantje

Tonnen zout werden er de afgelopen winter gestrooid om de wegen begaanbaar te houden. Dat is niet gunstig voor de natuur, maar er is een plantje dat wel vaart bij die zoute wegberm: het Deens lepelblad. Vroeger uitsluitend groeiend langs de kust, tegenwoordig aan een gestage opmars bezig langs de Nederlandse snelwegen.
 
De winter van 2009-2010 was langer dan we in tijden hebben gezien. Maar liefst 41 dagen hadden een sneeuwdek, en dat was niet meer voorgekomen sinds 1979,  toen er op 60 dagen sneeuw lag. En dus werd er veel gestrooid.
Al dat zout is niet goed voor de natuur: zout ontrekt vocht aan planten die daardoor verdrogen. Bruine bomen en kale plekken op de grond zullen naar alle verwachting het gevolg zijn later in het jaar. Er zijn echter ook plantjes die profiteren van dat zout en dat zijn de zoutminnende soorten.

Eigenlijk zijn het geen echte zoutminnende soorten: geen enkele plant houdt van zout. Deze plantjes hebben echter geleerd ermee om te gaan, omdat ze wel moesten, omdat ze aan de kust leven. Zoutminnende planten leven vaak niet lang; het zijn meestal eenjarigen.
Dat vele strooien langs de snelwegen heeft als effect dat plantjes die vroeger alleen langs de kust voorkwamen, nu ook in het binnenland voorkomen. Andere planten redden het daar niet, maar zoutminners of pekelplantjes kunnen zich daar prima staande houden en pikken de leeggekomen plekken in. Niet alle pekelplantjes rukken op; het zijn er maar een paar die zich zo aan het uitbreiden zijn en dat zijn Engels gras, kweldergras en in het bijzonder Deens lepelblad.

Er wordt de laatste jaren steeds meer gestrooid en vooral ook veel meer auto gereden; er is dus steeds meer zout en het wordt steeds beter verspreid. Het Deens lepelblad is sinds 1980 dan ook aan een enorme opmars bezig; hele snelwegen hebben tegenwoordig een wit lint van bloeiend lepelblad.

Bron: Staatsbosbeheer

Foto Deens lepelblad van Strobilomyces, GNU Licentie
Toestemming wordt verleend tot het kopiëren, verspreiden en/of wijzigen van dit document onder de bepalingen van de GNU-licentie voor vrije documentatie, versie 1.2, of iedere latere versie uitgegeven door de Free Software Foundation; zonder Invariante Secties, zonder Omslagteksten voor de Voorkant en zonder Omslagteksten voor de Achterkant. Een kopie van de licentie is opgenomen in de sectie getiteld "GNU-licentie voor vrije documentatie". U mag dit object kopiëren, veranderen en commercieel gebruiken zolang u het onder dezelfde licentie uitgeeft, de auteur(s) vermeldt en de tekst van de licentie meelevert.