Op elke steen een steenloper

"In de haven van Schiermonnikoog verzamelen zich jaarlijks rond deze tijd duizenden steenlopertjes", schrijft filmer Ciska van Geer. "Met hoogwater beconcurreren ze elkaar om een rustig plekje. In november vertrekken ze weer richting Engeland. Hun gekwetter maakt sfeer, bang zijn ze niet. Als een boot rustig langs vaart blijven ze gewoon zitten." Elk steentje is een geschikte plek om even uit te rusten, zelfs degene die al onderwater staan.

Hoewel er af en toe een steenloper in de zomer blijft, zien we deze soort vooral als doortrekker en wintergast. Vanaf eind juli, begin augustus zijn veel volwassen vogels van de Noordoost-Europese populatie klaar met broeden en trekken ze massaal langs de West-Europese kust naar het zuiden. Een enkeling blijft hier hangen, maar voor de meeste steenlopers is de zeedijk niet meer dan een tussenstop op weg naar hun overwinteringsgebieden. In deze periode verandert hun uiterlijk: het opvallende, bonte zomerkleed met de roestrode tinten maakt langzaam plaats voor het veel minder uitbundige winterkleed.

Op de zeedijk zijn de steenlopers ondertussen druk op zoek naar voedsel. Ze eten vooral kleine kreeftachtigen, weekdieren en insecten, maar nemen ook aas tot zich, waaronder aangespoelde kadavers. Bij het foerageren vertonen ze opvallend gedrag: met hun stevige snavel keren ze allerlei materiaal, zoals schelpen, steentjes en zeewier, op zoek naar prooien die zich eronder verschuilen. Deze bijzondere manier van voedsel zoeken leverde de soort in het Engels de naam 'turnstone' op.

Ook onderzoekers trekken in deze tijd van het jaar van het vasteland naar Schiermonnikoog. Zo is Sofie Buesink van de Rijksuniversiteit Groningen op het eiland te vinden voor haar onderzoek naar de steenloper. Wat maakt deze vogel zo interessant om te onderzoeken? In onderstaande reportage van Vroege Vogels TV vertelt Sofie daar meer over.

• Zelf Geschoten: Bekijk alle ingezonden natuurfilmpjes
• Zelf ook iets moois of bijzonders gefilmd in de natuur? Stuur het ons op!

Bron: Vogelbescherming Nederland, Wikipedia