Om de stage op de Lofoten even goed in te luiden maken we een pittige wandeling op de berg Matmora. Prachtig kun je over heel Laukvik heen kijken en nog veel verder. Na een tijdje zwoegen komen we de eerste sneeuw tegen. Het sneeuw met het tropische blauwe water vormt een groot contrast.
Aan de ene kant denk je in een koude streek te zijn en aan de andere kant lijkt het net een tropisch kuuroord. Een spectaculair gezicht is het zeker! Bovenop de berg doen we een bakkie en eten we onze lunchpakketten op.
Het zonnetje schijnt fel en daardoor verbranden we toch wel een beetje. We kunnen haast niet genoeg van het mooie uitzicht krijgen maar toch gaan we om 3 uur weer richting zeewater niveau.
Uiteraard sluit ik de dag af met een kustwandeling om de zon de zee in te zien zakken. Weer zit er een zeehond voor de kust. Plotseling komen ook een paar vinnen boven water. Ik kon er vlug een paar plaatjes van maken (puur voor determinatie). Naar mijn mening gaat het hier om bruinvissen. Urenlang kijk ik naar de langzaam zakkende bol. Hopend op de “groene flits”! “Of je kans hebt op een groene flits weet je vaak van te voren, want dan moet er een inversie in de lucht zitten, i.e. een temperatuur/dichtheid gradiënt. Dan gaat de zon afsnoeren en heb je kans op een groene flits. Veel vaker zie je een groene rand aan de zon. “ vertelt Peter den Hartog mij via de mail. Die gister gepromoveerd is in sterrenkunde, gefeliciteerd Peter!