Kozakkenlinde_02_05_2014

Nederland heeft zo’n honderd inheemse bomen en struiken en een groot deel staat op uitsterven. Beheerders vinden ze niet belangrijk of kennen ze zelfs niet. Aan de rand van Deventer, op een dijk met uitzicht op de IJssel, staat een eenzame kozakkenlinde. Een boom met een verhaal.

De kozakkenlinde, of Hollandse linde, is een hybride die is verkregen door de winterlinde te kruisen met de zomerlinde. Het resultaat is een bekende sier- en schaduwboom die veel in Noordwest-Europa aangeplant wordt, bijvoorbeeld langs straten, in tuinen en op kerkhoven.

De boom kan wel 40 meter hoog worden, met een hoge, koepelvormige kroon. De schors is aanvankelijk dofgrijs en glad. Later wordt deze ruw en ontstaat er een heel netwerk van ondiepe groeven. Aan de voet zitten veel knobbels met opslag. De onderste takken zijn enigszins gebogen, de hogere opstijgend. De twijgen zijn groen en hebben een rode waas. Er zitten roodachtig bruine, eivormige knoppen aan.