Zoals de aarde wordt bevolkt door vele organismen, bestaat de mens uit vele cellen. In beide gevallen is er sprake van grote diversiteit,groepsgewijze organisatie en een natuurlijk evenwicht. De instandhouding gebeurt door vervanging van oude individuen door jonge.
Veranderingen ontstaan door wijzigingen in het DNA. Verander het DNA van een Bonobo en je krijgt de mens… verander het DNA in een menselijke cel en er kan een kankercel ontstaan.
Er is een opvallende overeenkomst in het gedrag van kanker (bij de mens) en het gedrag van de mens (bij moederaarde). Beide groeien ongeremd en vernietigen hun directe omgeving. Ze verspreiden zich en vestigen zich elders (waar de vernietiging van de omgeving zich herhaalt). Ze produceren schadelijke (afval)stoffen en putten uiteindelijk hun gastheer uit tot de dood erop volgt.
Als de vergelijking opgaat,is het duidelijk waar we met z’n allen op afstevenen!
Is er een therapie?
Voor kanker bij de mens zijn er verschillende mogelijkheden. In een vroeg stadium kun je het gezwel in zijn geheel verwijderen. In een later stadium kun je een groot deel ervan proberen weg te halen en daarna proberen de rest in toom te houden, zodat de patient er niet teveel last van heeft
en nog een tijdje kan leven.
Deze behandeling is niet zondermeer toepasbaar op de situatie van moeder aarde en haar kanker:de mens. Het zou betekenen dat je, om de aarde te redden, de mens om zeep zou moeten brengen. Dat gaat wat ver en bovendien: wie zou dat moeten doen? Waarschijnlijk hoeven we ons over die laatste vraag niet te bekommeren. Ik kan me tenminste niet aan de indruk onttrekken, dat we flink aan onze verdwijning werken. Dat hoeft niet te betekenen ,dat de aarde ook dood gaat. De mens kan een selflimiting disease blijken te zijn. Een ziekte, die ‘vanzelf’ stopt: de mens sterft uit met achterlaten van aanzienlijke schade. Voor de aarde is dat niet zo erg. Zij kan tenslotte makkelijk zonder de mens.
Is er nog hoop?
Ja, want de mens heeft hersens en een kankercel niet. Het wordt tijd ze te gaan gebruiken. Laten we beseffen, dat we niet zonder de aarde kunnen.Laat ons de arrogantie laten varen, dat we de top van de evolutie zijn of, zo u wilt, van de schepping en de rentmeester ervan. Als we stoppen met het kwaadaardig gedrag dan is er een kans!