Ilona Piris: Kattenleed

Mijn kat legt iedere dag wel een cadeautje op de mat: meestal zijn het muizen, soms een mol, en dan denk ik in mijn handen wrijvend: ha ha maar vanmorgen was een jong konijn wat ik gisteen nog gered had als presentje op mijn mat gelegd....tja dat was de natuur...en Bobo ( zo heet de kat) was even verongelijkt als altijd dat hij zijn cadeautje niet mee naar binnen mocht nemen en ging verongelijkt als een kat kan zijn miauwend voor de deur zitten, daarmee zeggend dat ik niet zo ondankbaar voor mijn geschenkje mocht zijn.

Als Bobo een jager met geweer was geweest, had die kunnen rekenen op een hoop protest, maar nu was het die mooie natuur die ook zo wreed kan zijn...

Menig naar binnen gesleepte nog levende muis, heeft via het raam zijn weg naar buiten weer gevonden om dan de volgende dag het trieste levenseinde toch weer op de deurmat te moeten vinden....

Die deurmat heeft al heel wat te vertellen: en de mat het zwijgen opleggen gaat alleen door Bobo binnen te laten...

Nu, dat is onbegonnen werk, want welke kat weet niet zijn weg naar buiten langs vrouwtjes benen of via een kiertje te vinden en anders kan hij zo klaaglijk jammeren, alsof hij zeggen wil dat zijn leven een zinloze bezigheid is; dat je meteen weer zwicht voor de wil van de kat: zoals gezegd de hond heeft een baas, maar de kat een bediende...

De hond bijvoorbeeld heeft “the will to please” door bijvoorbeeld naar de baas te luisteren en het voelen dat hij het goed heeft gedaan, kan hem volkomen gelukkig maken….De kat trakteert alleen op eten, want om menig kattenliefhebber uit de droom te helpen: de zo welgemeende kopjes zijn er voor bedoeld om zijn geur te verankeren in de metgezel met wie hij af en toe het huis deelt.

Katten eigenaren zijn zo gewillig, dat ze ’s nachts uit bed komen om voer in de bak te gooien, als de kat heeft geprobeerd dit zelf  te doen…dat ook de keuze tussen een konijn en het geluk van de kat niet moeilijk lijkt te zijn....tot de mat weer een verhaaltje rijker is, de kat weer weet waarom hij leeft en het baasje zuchtend de mat weer uitklopt en zucht: "het was zo'n lief schattig konijntje"..waarbij Bobo met staart in de lucht op zoek gaat naar het volgende verhaal....