Tim Breur filmt twee grote zilverreigers die op het eerste gezicht elkaar voorzichtig lijken op te zoeken. Niks blijkt minder waar wanneer de dieren zich zo lang mogelijk proberen te maken. Waarna ze om elkaar heen springen, wat flapperen en daarna elkaar uit de weg gaan.
Waar de vogels zich nou zo druk om maken is niet duidelijk. Grote zilverreigers zijn over het algemeen geen territoriale dieren en er is geen nest in de buurt te zien. Toch kunnen de dieren wel een favoriet visplekje hebben die ze proberen te verdedigen. Met gefladder, snavelgekletter en zichzelf zo groot mogelijk maken eisen de reiger deze visstek op.
Dat het hier om grote zilverreigers gaat, is goed te zien. Rechtopstaand kan een grote zilverreiger wel 102 centimeter hoog worden. Ook zijn de vleugels indrukwekkend, met een spanwijdte van maximaal 170 centimeter. De kleine zilverreiger is ongeveer half zo groot.
Ook de kleur van de snavel helpt om de vogels uit elkaar te houden. De grote zilverreiger heeft meestal een gele snavel, terwijl die van de kleine zilverreiger zwart is. In de broedtijd kan de snavel van de grote zilverreiger ook zwart worden. Dan is het verschil in grootte een handige manier om de soorten te herkennen.
Sinds 1976 wordt de grote zilverreiger steeds vaker in Nederland gezien. Sinds 1978 broedt de vogel ook in ons land. De aantallen zijn in de loop der jaren flink toegenomen.
Een deel van de vogels komt vanuit Oost-Europa naar Nederland om hier de winter door te brengen. Andere grote zilverreigers blijven het hele jaar in ons land. De Oostvaardersplassen zijn een belangrijke broedplek. In een goed jaar worden daar zo'n 150 broedparen geteld.
De grote zilverreiger was ooit een bijzondere verschijning, maar is inmiddels steeds vaker in het Nederlandse landschap te zien.
Bron: Sovon, Vogelbescherming Nederland
Thema's:
Meer over:
grote zilverreiger