Gerrit Pelkman: Knotten

Wat is de natuur toch mooi? Hoe bedoel je? De natuur is belangrijk, belangwekkend, beangstigend soms, ja. Maar mooi? Wat is er dan mooi aan als je alleen maar kunt overleven door andere levende wezens op te eten? En dat is toch de grondwet van de natuur. Ze kent maar één waarde, waaraan alles ondergeschikt is: overleven. Of tenminste je genen doorgeven.

Dus voor de natuur kun je ophouden met dat gezeur over flora- en faunavervalsing en exoten die de gevestigde soorten bedreigen. Wie zich niet kan handhaven, die sterft maar uit. Heel gewoon. Dus als we binnenkort alleen nog maar halsbandparkieten zien, en geen spechten meer, of alleen nog maar Japanse oesters en geen inheemse, dan is daar niets mis mee: de halsbandparkiet en de Japanse oester zijn kennelijk beter aangepast, dus zíj mogen blijven bestaan.
Bio-industrie, daar is volgens de natuur ook niks mis mee. Eigenlijk is het wel een goede manier om je soort in stand te houden. Je krijgt garanties van de meest geslaagde diersoort, i.c. de mens, voor het behoud van je eigen soort. Uiteraard vraagt die mens daar iets voor terug. Dat is een vorm van symbiose die de natuur wel vaker hanteert.
Stel dat je trouwt met een vrouw die al een paar kinderen heeft. Voor de natuur is het dan prima als je die kinderen eerst de nek omdraait. Je eigen nageslacht heeft dan meer kansen.
De natuur heeft ook niets op met een behandeling als van een porseleinkast. Een vitale soort moet tegen een stootje kunnen. Dus als die kiekendief er niet tegen kan dat er zo af en toe een paar speelgoedvliegtuigjes bij hem in de buurt rondvliegen, dan zoekt hij maar een andere woonplaats. Planten die beschadigd worden door fiets- of motorcrossen, moeten zich kunnen herstellen. Anders zijn ze hun voortbestaan niet waard.

Jazeker, de natuur laat zich gewillig in banen leiden. Je kunt steeds alle jonge boompjes weghalen om open weide- of heideland te behouden; of juist voorkomen dat jonge boompjes worden weggegraasd om bos te laten ontstaan. Je kunt land onder water zetten of droog maken; je kunt kalk strooien of juist zuur veen laten ontstaan. En vooral iedereen verbieden om buiten de paden te lopen. En honden aan de lijn. Dan krijg je reuze interessante biotopen, met de prachtigste planten en de meest interessante beesten en dat kan erg mooi zijn. Ze noemen dat wel natuurbouw, maar eigenlijk is het gewoon tuinieren op grote schaal. De natuur wacht dan rustig haar kansen af. Als je ermee ophoudt, dan zijn binnen een paar jaar de interessante soorten weg en de sterke terug.

Zo is de ware aard van de natuur. Wie vindt dat mooi?

De natuur kent maar één wet: overleven, en de mens is daar niet boven verheven. Soms denk ik wel eens dat het hierbij om de nieuwe erfzonde gaat. De erfzonde uit Genesis heeft afgedaan. Immers, Eva gaf Adam de appel nadat de slang tot haar gesproken had. En sinds Freud weten we dan wel waar de klepel hangt. Maar de meesten van ons maken zich over dat soort zonden niet meer zo druk. Met de nieuwe erfzonde is het anders. Daaraan kun je je onmogelijk meer onttrekken. Je kunt vegetariër of veganist worden, of actief bij Greenpeace, de egelopvang of het Lekkere, Wakkere Dierenbevrijdingsfront, maar je komt er niet onderuit: je bent gedoemd om andere levende wezens moeten opeten, wil je niet zelf van honger omkomen.

De enige oplossing zou zijn, dat we synthetisch voedsel ontwikkelen en voortaan alleen dat nog maar eten.