Tun-tun-tun-tuuuun. De openingsklanken van Beethoven’s symfonie nr. 5, wie kent ze niet. Het verhaal gaat dat dit wereldberoemde muziekstuk geïnspireerd is op een opvallende, felgekleurde zangvogel: de geelgors.
Als je goed naar de zang van de geelgors luistert, hoor je dat de vogel eerst een aantal snelle tonen zingt, om vervolgens te eindigen met één langgerekte toon. Met een beetje fantasie hoor je in de compilatie hierboven inderdaad de symfonie van Beethoven terug, al wordt de laatste noot nog wel eens overgeslagen.

Geelgors
© Fotograaf: protter
Volgens Carl Czerny, een leerling van Beethoven, is de gelijkenis geen toeval. Hij beweert dat het patroon van noten in Symfonie nr. 5 geïnspireerd is op een geelgors die Beethoven hoorde zingen in het Prater-park in Wenen.
Je hoort de zang van de geelgors vooral in kleinschalig boerenland met houtwallen en singels of in heide en hoogveen met opslag van boompjes. Daar zingen de mannetjes luidkeels vanuit hogere bomen met uitzicht op de omgeving. Het is belangrijk dat in de omgeving voldoende zaden en insecten aanwezig zijn als voedselvoorziening.
Twee jaar geleden ging het team van Vroege Vogels TV langs in natuurgebied het Merkske. De aanwezigheid van houtwallen en struweel in combinatie met een ruim voedselaanbod zorgen dat de geelgors zich goed handhaaft in dat gebied. Het team had dan ook goede hoop de soort hier te spotten. Of dat lukte, zie je in het onderstaande fragment.
De geelgorzen in deze Zelf Geschoten compilatie werden ingestuurd door Julia Kampen, Mirna Jansen, Lenie Peters en Miranda Rijnen.
Bronnen: Wikipedia en Vogelbescherming