Frieda Bakker: Heel gewoon

Als ik de subtiele boodschappen mag geloven van bepaalde “goede” doelen of bedrijven, dan ben ik een vervuiler, een over-consumer en heb ik onbewust toegestaan dat ze in Oekraïne beren mishandelen. Schuldgevoel, daar spelen ze graag op in, maar wordt de wereld daar nou echt beter van?
Bij mij werkt het in ieder geval niet. Sterker nog, ik begin aan dergelijke tv juist een hekel te krijgen en ik zap snel weg. Ik vind het tevens jammer dat ik met al mijn spaarlampen, anti-standby apparaten en treinabonnement, de beladen titel “milieubewust” mag dragen.
Als ik heel eerlijk ben doe ik het namelijk gewoon omdat ik mezelf daarmee een hoop plezier bezorg. Het eerste jaar hebben de besparende maatregelen in mijn 2-kamerappartement van 40 m3, 800 (!) euro opgeleverd. Dat is wat ik terugkreeg van de energieleveranciers. Achthonderd euro…. Ik lag in een deuk.
En wat betreft de beladen titel “milieubewust”. We zijn ons gewoon allemaal “bewust” geworden van het feit dat onze manier van handelen en consumeren gevolgen heeft. Zo ook ik. Daarom zijn er nu technieken en manieren om zuiniger te consumeren. Nou, dan gebruik ik die toch gewoon? Levert me nog geld op ook. Zo simpel is het en zo simpel wil ik het voor mezelf houden.
Dus ik skip alle drama omtrent milieu “problematiek”. Het is juist in mijn ogen dié drama die er voor zorgt dat een grote groep consumenten niet wordt bereikt. Consumenten die niet meedoen aan modegrillen, niet gevoelig zijn voor boze vingertjes in de lucht en geen zin hebben in de titel “milieubewust”. En het is dié drama die mij juist demotiveert in plaats van stimuleert.
Ik heb dus, heel gewoon, in al mijn lampen spaarlampen en als ze die in mijn supermarkt nog niet hebben, dan laat ik het ze weten. Net zoals ik zou doen als mijn favoriete fritessaus op is. Stap ik straks met dit mooie winterweer voor het vergeten boodschapje op de fiets. Wordt meteen het koekje bij de koffie verbrand. Pak ik voor een dagje Amsterdam de trein. Dat gezoek naar een (veel te dure) parkeerplaats op een koopzondag is namelijk helemaal niet leuk. En stop ik in het zijvakje van mijn handtas een opgevouwen plastic tas. Handig als ik weer eens met iets meer boodschappen dan de bedoeling was, bij de kassa sta.