Volgens de meteorologische kalender hebben we al een paar lenteweken achter de rug. De afgelopen tien dagen was daar feitelijk niks van te merken. Vorige week zondag nog: reden dappere wielrenners Luik-Antarctica-Luik, gewonnen door een Neder-Belgische eskimo Wout Poels. En in de dagen sindsdien heb ik op de fiets een paar keer koudere handen gehad dan sinds de winter van eind 1963. Ik was toen 6 maanden oud, ik kon nog niet echt goed fietsen, maar mijn moeder wandelde wel met mij in de wandelwagen over het bevroren water van de Mauritskade in Amsterdam.
Ik ben altijd een avontuurlijke jongen gebleven. Dapper ook. Luister maar. Iedereen heeft het maar over bevriend dictator Erdogan, maar die geiten waarmee hij het deed, daar hoor je helemaal niemand over. Schande vind ik.
Afijn lente! Tussen de hagelbuien door besloot ik weer eens te gaan tuinieren. Tussen de hagelbuien door besloot ik weer eens te gaan tuinieren. Een jaartje geleden deed ik dat ook al en kon ik u op deze plek kond doen van een grasmaaier, die door mij zo werd afgebeuld, dat ze anderhalve vierkante meter voordat ik het hele gazon had afgewerkt, krakend en rokend de geest gaf. Ermee ophield, huilend smeekte om genade en een plekje in het Rosa Spierhuis voor artistiek tuingereedschap.
Nadat ik het laatste stuk grasveld met een zeis had gekortwiekt, bracht ik de maaier naar de reparateur. En kon ik er dus onlangs weer mee aan de slag. Een uur later ... één woord: strak gemaaid! Twee woorden: centre court Wimbledon. Dertien woorden: tranen in mijn ogen van een lichtgroen gazon zo strak als een biljartlaken. Ik was weer eens heel tevreden met mezelf. De madeliefjes waren onthoofd, de klaver had zich teruggetrokken en met allerlei andere taaie groene dingen, die ongevraagd door mijn gras heen groeiden, ging het ook niet echt lekker. Ik trok mijn shirt uit, zette mijn voet op de nog nagonzende maaier, sloeg mezelf met gebalde vuisten op de borstkas en brulde uit alle macht: oeh, aah, I am the grassmaster, I am the weedsblaster, I am the emperor of this garden, I am..!!! En toen vroeg de buurvrouw of ik daarmee op wilde houden en alsjeblieft mijn shirt weer aan wilde trekken.
Een dag of eigenlijk nacht later, woedde er een brand op mijn landgoed. Veel schrik, geen persoonlijk letsel, maar door de overheersende windrichting werd juist ook de tuin hard geraakt. Bijna de helft van mijn gazon. Negentien woorden: alsof ik met een scherpe blik en nagelschaartje gecombineerd met overdreven veel liefde en betrokkenheid elk grassprietje afzonderlijk had afgetopt. Bijna de helft van het gazon was een zwart- of een bruingeblakerde vlakte geworden, waar Dzjengis Khan met genoegen en een stukje opwinding naar zou kijken. En de vijg...een prachtige ruim twee meter hoge boom of struik of plant, waar op enig moment ook vijgen aan zouden gaan groeien, was ernstig aangetast. Het bovenste deel weg, sommige takken eindigden in zwarte punten, de stam staat nog fier en ik hoop goed geworteld overeind.
Ik moest denken aan een verhaal van Roald Dahl, waarin planten en bomen pijn voelen en dat kunnen laten horen ook. Zou mijn vijg geschrokken zijn? Zou ze geprobeerd hebben haar takken uit de vlammen te trekken? Was ze bang of laat de natuur alles wat haar overkomt en alles wat wij haar aandoen met een zekere rust over zich heen komen, omdat zij uiteindelijk toch sterker is dan alles en iedereen?
Wat er ook gebeurt, wat wij ook allemaal doen in het kader van bouwen, slopen, economische ontwikkeling en energiewinning, uiteindelijk zullen wij, intelligente wezens met een immens bord voor de respectievelijke koppen, het onderspit delven en zal de natuur zich weer glimlachend oprichten.
Of mijn vijg dat ook gaat doen, weet ik niet zeker, maar ik denk het wel, ik hoop het wel. Als het nou eerst maar effe écht lente wordt. En als u een meer serieuze en drastische temperatuursstijging wilt, is het wellicht goed om bij RABO en ING te bijven, want die investeren gewoon door in kolencentrales en klimaatverandering. Terwijl ze op hun site duurzaamheid belijden. Check de eerlijke bankwijzer voor ins en outs.