De waterpieper trekt tegen de richting in

In tegenstelling tot het overgrote deel van de trekvogels, trekt de waterpieper in het najaar naar het noorden (noordwestelijke richting) en in het voorjaar naar het zuiden. Vanuit de bergen van Midden-Europa -de Alpen en de Karpaten- trekken ze 's winters in noordwestelijke richting, ook naar ons land. De eerste vogels arriveren hier meestal half oktober, met een piek in de najaarstrek tot diep in november. De voorjaarstrek terug naar de bergen vindt plaats in maart en begin april.

De piepers zijn niet gemakkelijk van elkaar te onderscheiden. Ze zijn klein, bruin (oftewel een kbv’tje: klein, bruin, vogeltje), onopvallend en vliegensvlug. Bovendien lijken de verschillende soorten ook nog eens veel op elkaar. Waterpieperliefhebber Huub Bun kijkt al jarenlang op Zeeuws-Vlaanderen naar deze wintergast: "Het is een hele mooie en bijzondere vogel. Met name het gedrag. Maar er zijn slechts weinig vogelaars die oog voor deze soort hebben", zegt Huub. "Het is geen opvallende vogel, hij leeft wat verborgen en heeft maar een klein fel roepje. Dat maakt het ook moeilijker hem te determineren." Maar als je erin duikt, zoals Huub graag doet, zie je volgens hem wel degelijk het onderscheid met andere piepers: "een mooie wenkbrauwstreep, en hij vliegt en wipt met zn staart als een kwikstaart. Hij moet gewoon meer bekendheid krijgen!"

In tegenstelling tot andere piepers, zoals de oeverpieper die hier ook in de winter verblijft, slapen waterpiepers samen op één plek. Meestal in het riet. "Ik kijk nu al tien jaar hier bij de Vlaamse Kreek bij Graauw, naar de slaapplaatsen van waterpiepers. Er zitten hier soms groepen van 50", aldus Huub. Ongeveer een half uur voor zonsondergang komen ze op de slaapplek af. "Dat is heel bijzonder. Je ziet er eerst één, dan twee en plotsklaps zijn het er twintig!" vertelt Huub enthousiast. "Eerst cirkelen ze met z'n allen boven het riet rond, alsof ze de boel verkennen en kijken of er gevaar is. Dan duiken ze samen het riet in of gaan ze eerst nog even in een hoge boom zitten. Daar worden de veren gepoetst, maken ze zich klaar voor de nacht en duiken ze vervolgens ook het riet in. Zo prachtig!"