Bijna 70 miljoen jaar geleden zwommen er ook al zeeschildpadden rond. En die oudjes leken in veel opzichten sprekend op de zeeschildpadden die nu door Maggie Muurmans worden geholpen in Indonesië. Zij ontving daarvoor een prestigieuze natuurprijs. Vroege Vogels gaat met haar op bezoek bij zo'n "oudje".
Want in Zuid-Limburg werd jaren geleden één van de oudste, bijna complete, zeeschildpadden-fossielen gevonden. Het is een van de pronkstukken van het Natuurhistorisch Museum in Maastricht. Vroege Vogels gaat er samen met Maggie op bezoek (howel haar ouderlijk huis op minder dan 10 kilometer afstand ligt was zij nog nooit naar die 'ouwe jongen' gaan kijken.
Uit handen van Sir David Attenborough, de beroemdste natuurjournalist ter wereld, ontving Maggie Muurmans vorige week de Future for Nature Award. Voor haar beschermingswerk in de Indonesische provincie Atjeh (Aceh) op Sumatra in Indonesië. Op de eilandengroep Pulau Banyak (ter hoogte van het Tobameer, iets noordelijk van het bekendere eiland Nias) leggen zeeschildpadden hun eieren in het zand en daarna kan er van alles misgaan. Want de eieren worden door mensen en dieren bedreigd en als de jonkies uit het ei komen dan heb je meeuwen en andere rovers die wel een hapje lusten.
De volwassen dieren zijn ook niet veilig en bovendien duurt het lang voordat ze geslachtsrijp zijn (pas op hun 35e!). En dan wordt ook het vlees nog gegeten.Daaraan dankt de groene zeeschildpad in Indonesië zelfs zijn naam, want pas als het dier geslacht wordt zie je dat het vlees groen is.
De bescherming van de dieren kan alleen slagen als er voor de eieren en het vlees voor de lokale bevolking alternatieven komen. Daarom worden oude vissers ingezet bij het bewaken van de eieren en zijn er projecten gestart voor eco-toerisme.