Column Dichtwater: De liefde der libellen

Columnist Dichtwater heeft een grote bewondering voor de libelle(n). Nee, niet het kwaliteitsblad, maar het vliegende insect. "Excuus voor de verwarring, ik begaf me op een vlak dat toch echt zwaar begon te hellen", aldus Dichtwater. "Maar we zijn eruit, en dat is mooi want de libel is een prachtige verschijning, kun je stellen."

Lees hieronder de gehele column:

ik moet je iets vertellen
het is een ietwat vreemde story en het is eigenlijk privé, maar hey
ik ben een open boek dus ik zal ‘t maar voor je uitspellen:
ik kijk graag naar de libelle(n)

pardon? da’s gek! jawel hè?
soms ‘s ochtends vroeg bij de koffie met een wolkje melk
soms rustig in de middagzon, soms achter de lamellen
tuur ik heel aandachtig, ik neem de tijd, ik ga niet versnellen
soms door de week, soms in het weekend, de dagen zijn haast niet te tellen

soms zie ik de libelle(n) pontificaal op een margriet
soms op een willekeurig blad, soms op een bloem, soms op een kelk
en voor wie nu denkt: in vredesnaam, wat zwetst die vent? wie, wat of welk?
zal ik het verlossen uit uw lijden niet veel langer meer uitstellen
ik heb het niet over het kwaliteitsblad - mij niet bellen

ik heb het over het insect; da’s één libel en twee libellen
excuus voor de verwarring, ik begaf me op een vlak dat toch echt zwaar begon te hellen
maar we zijn eruit, en dat is mooi want de libel is een prachtige verschijning, kun je stellen
de libel is nu zo ongeveer na jaren onder water eindelijk klaar met het vervellen
en spreidt haar twee paar vleugels om de wereld in te snellen

als je veel geluk hebt, kan je ze nu zelfs
zien paren, ‘t is een wonderlijk schouwspel en
ze poseren in de lucht in hartvorm als een soort zwevende modellen
alleen de aanblik van dit paringswiel voelt voor mijn stramme lijf al wat beknellend
ik doe ‘t ze niet na dus, maar ‘t is wel mooi en heel gezellig

tot zover mijn novelle
over de liefde der libellen
dank je wel hè