Balans tussen melk en water

De schoonheid van het Friese landschap brokkelt in rap tempo af. De rijke diversiteit aan landschapstypen loopt terug. Het landschap wordt eenvormiger en letterlijk eentoniger.

Een belangrijke reden daarvoor is de diepontwatering ten behoeve van de intensieve melkveehouderij, waardoor de landschappen van klei, veen en zand worden 'gelijkgetrokken'. Het resultaat is een verschrompelend veenweidegebied en 'landschapspijn'.

Landschapsarchitect Peter de Ruyter denkt dat het ook anders zou kunnen. Een van zijn voorstellen in zijn boek ' Vloeiend landschap ' is een ruilverkaveling 2.0 met aandacht voor verschillen en verschuivende verantwoordelijkheden tussen overheid en burger. Is er een nieuwe verhouding tussen melk en water mogelijk?