Achilles Cools kijkt door de ogen van een vogel

Hoe ervaart een vogel de wereld? Dat is de centrale vraag in het onlangs verschenen boek ‘Door de ogen van een vogel’ van kunstenaar, schrijver en vogelkenner Achilles Cools. En tegelijk een lastige vraag, want hoe kunnen wij ons als mens verplaatsen in een vogel, zonder te vervallen in al te antropomorfische gedachten? "We moeten ons proberen in te leven in een vogel en proberen te denken hoe een vogel zou denken. Niet vanuit het perspectief van de mens, maar eerder door wat je allemaal weet over een vogel", legt Achilles Cools uit. In zijn boek baseert hij zich op wetenschappelijke onderzoeken, maar ook op persoonlijke observaties.

"Het boek gaat eigenlijk over het verlangen naar in dat verenpakje te kruipen en van daaruit naar de wereld te kijken. Hoe denken vogels, hoe voelen ze en wat zien ze? Mijn boek zit vol vragen en vraagtekens. Het boek gaat vooral over kijken", vertelt Achilles Cools. Vanuit zijn tuin op de heide tussen Turnhout en Arendonk vertelt hij dat het boek vooral een uitnodiging is om anders naar vogels te kijken. Cools benadrukt dat hij geen vogels spot, maar ze observeert. Dat deed hij decennia geleden al met een groep tamme kauwen, waarin hij zich lang heeft verdiept om meer over hun gedrag te weten te komen.

Boven de heide horen we in de verte het onmiskenbare geluid van raven. Raven herkennen individuele soortgenoten, onthouden en herkennen elkaar jarenlang en blijken elkaar zelfs met een eigen roep – eigenlijk een soort naam – aan te spreken. "Het is het enige dier ter wereld dat zijn soortgenoten namen geeft", vertelt Achilles. "Het zijn individuen met sterke persoonlijkheden. Dat geldt ook voor andere kraaiachtigen zoals de kauw." Op de vraag welke vogel hij zelf het liefst zou willen zijn, is het antwoord onomwonden: de kauw.