Vijf vrouwen om te volgen bij de Tour de France Femmes, volgens Marijn de Vries

De vijfde editie van de Tour de France Femmes kent weer een tijdrit en de iconische Mont Ventoux fungeert als finishplaats. Marijn de Vries weet op welke vijf vrouwen we moeten letten.   

Wat is wielrennen meer dan buitenspelen voor volwassenen? Als je Demi Vollering mag geloven, is het niets anders dan dat. In de natuur de mooiste weggetjes opzoeken, met dwalen als doel en verdwalen als verrassing. Je fiets af en toe op je nek moeten hijsen als je een te smal geitenpaadje bent ingeslagen is een extra krachttraining. Boven op een berg een biefstuk barbecueën bij zonsondergang is een cadeautje. In een ijskoud campertje slapen met een lekker warm hondenlijf tegen je aan is een heerlijke nacht. 

Zo heeft Vollering de Tour de France Femmes verkend, met haar verloofde Jan de Voogt en haar hond Flo. Natuurlijk doet ze ook trainingsstages met haar ploeg. Maar tussendoor deelt ze de meest idyllische plaatjes van bergpassen, kronkelende weggetjes en knusse momenten in de zon of onder de sterrenhemel. Met een beetje geluk post ze een filmpje van zichzelf op de fiets met haar hond Flo in een rugzak, kopje rustend op haar schouder: cuteness overload gegarandeerd. 

Demi Vollering is het kind gebleven dat het liefst buiten speelde. Lekker bewegen, genieten van de natuur, ravotten met vriendjes. Slootjespringen, kletsnat thuiskomen en er dan om lachen. ‘Ver sprong ik, hè?’ De dochter van een hortensiakweker uit Pijnacker schreef op de basisschool al op dat ze wielrenster wilde worden, maar koos aanvankelijk toch voor het schaatsen. Pas toen ze haar verloofde ontmoette, boog haar carrière richting de koers. En hoe. Vijf jaar geleden won ze vanuit de schaduw van Anna van der Breggen, toen de kopvrouw bij SD Worx, voor het eerst Luik-Bastenaken-Luik. Drie jaar geleden was ze de koningin van het voorjaar en won ze de vrouwen-Tour met overmacht. Twee jaar geleden miste ze Tourwinst op een haar na, nadat ze onderweg haar stuitje had gebroken én doordat ze bij haar ploeg niet het volledige vertrouwen en commitment voelde. 

Ze maakte een droomtransfer naar de Franse ploeg FDJ, die helemaal rond haar gebouwd werd. Opnieuw de Tour winnen leek vorig jaar op papier een zekerheidje – al werd er al wel direct gespeculeerd of de gevoelige Vollering de druk wel aan zou kunnen als onbetwiste kopvrouw. In het voorjaar was ze al minder dominant geweest. Zou ze niet bezwijken onder alle op haar gerichte ogen? Aan de start van de Tour van 2025, in Bretagne, bleek er echter iets uit de hoge hoed te komen waar niemand op gerekend had. Of beter: iemand, en wel Pauline Ferrand-Prévot, de Française die speciaal voor de Tour de France Femmes een comeback had gemaakt op de weg. Ze had zich wekenlang verstopt op een berg, en toen zij scherper dan een mes aan de start verscheen, leek de papieren voorspelling al lang geen werkelijkheid meer. Op de Col de la Madeleine bevestigde Ferrand-Prévot ieders vermoeden: met speels gemak fladderde ze bij iedereen weg, en dat herhaalde ze de volgende dag naar Châtel Les Portes du Soleil nog eens.  

Maar zoals dat gaat in het zich stormachtig ontwikkelende vrouwenwielrennen, zijn de kaarten dit jaar weer helemaal anders geschud. Dus maak je gordel vast, want het is tijd voor de spannendste Tour ooit! Ga maar na: er is geen Pogacariaanse alleenheerser, elk seizoen komen er serieuze troonpretendenten bij, en twee jaar geleden werd het record ‘met het kleinste verschil ooit de Tour de France winnen’ gebroken. Wie denkt dat dat record nog altijd op naam staat van Greg LeMond, die in 1989 met acht seconden verschil Laurent Fignon versloeg, moet zich toch even achter de oren krabben en de feiten herschikken. Het was twee jaar geleden weliswaar Demi Vollering die met de handjes in de lucht op Alpe d’Huez bovenkwam in de thriller van een slotetappe, maar ze was door haar geblesseerde stuitje net niet snel genoeg. Kasia Niewiadoma hield precies vier seconden van haar voorsprong op Vollering over en mocht de haar zo gegunde gele trui mee naar huis nemen. 

Dit voorjaar reed Vollering rond als een gracieuze eenhoorn, in haar witte Europese kampioenstrui en op haar witte fiets. Ze won Omloop Het Nieuwsblad, Ronde van Vlaanderen, Waalse Pijl én Luik-Bastenaken-Luik met ijzersterk gemak. Een paar weken later won ze ook de Giro – terwijl Pauline Ferrand-Prévot tot nog toe minder indrukwekkend oogde dan vorig seizoen. Maar dat zegt niets: als er iemand in staat is zich tot in de puntjes voor te bereiden op iets waar ze haar zinnen op heeft gezet, dan is zij het.  

En dan heb ik er nog maar twee opgenoemd, terwijl er nog zeker drie rensters tot de topfavorieten gerekend mogen worden.