Regisseur Shariff Nasr over serie Mocros: 'Wij willen de term “mocros” lostrekken van de maffia'

In de komische dramaserie Mocros kunnen hoofdrolspeler Sahil Amar Aïssa en regisseur Shariff Nasr hun liefde voor film en series maximaal uitbuiten. ‘We hebben Wilders uitgenodigd voor de première.’ 

Mocros wordt door de makers zelf aangeprezen als ‘gegarandeerd maffiavrij’. Dat is een knipoog naar de serie Mocro maffia. Die, net als het gelijknamige non-fictieboek van misdaadjournalisten Wouter Laumans en Marijn Schrijver, onbedoeld een negatief stempel heeft gedrukt op Marokkaanse Nederlanders. In de woorden van Shariff: ‘Wij willen de term “mocros” lostrekken van de maffia. Met een serie die je een ander beeld geeft, van de misschien wel 97 procent van de mensen die zich heel anders positioneren. Maar die je veel te weinig op tv ziet.’ Sahil: ‘Een serie met normale Marokkaanse-Nederlanders, in heel normale, alledaagse situaties.’  

Shariff, grijnzend: ‘Mensen die onze serie zien, moeten zelf mocro willen worden.’  

Sahil: ‘We hebben Geert Wilders uitgenodigd voor de première. Je weet maar nooit, misschien komt hij. En denkt hij als hij de serie ziet: “Ik wil meer, meer, méér!”.’ 

De hoofdrol in Mocros wordt gespeeld door Sahil, vooral bekend als maker van BNNVARA-programma’s maar eerder acteur in diverse theaterproducties. Sahil speelt Souf, een jonge gast met een brandende acteerambitie. En de al even verschroeiende angst dat die ambitie niet wordt begrepen door zijn familie. Hij gaat luchtvaarttechniek studeren, om zijn familie te pleasen, maar wordt van de opleiding gegooid omdat het acteren zijn voorkeur heeft. 

Souf weeft zo een web van hele en halve leugens waar hij, naarmate de serie vordert, steeds verder in verstrikt raakt. Zijn diverse vriendengroep (Turks, Marokkaanse, Antilliaans) probeert hem te steunen, maar wil ook niet meegetrokken worden op Soufs steeds glibberiger wordende pad. 

Het resultaat is snel (de acht afleveringen duren ieder een halfuur), actueel en herkenbaar voor iedereen die weleens een leugentje om bestwil heeft verteld. En niet te vergeten: er zit een flinke dosis humor in.  

Fans van films en series worden ook ruim bediend, want Mocros staat bol van de verwijzingen. Dat begint al in een van de eerste scènes. Souf gaat, in zijn zolderslaapkamer, helemaal op in een quote uit de Spike Lee-film Do the right thing, terwijl hij Bruce Lee-achtige kungfu-bewegingen maakt. Er klinkt opzwepende hiphop van Public Enemy, terwijl de kijker op de achtergrond diverse filmposters ziet hangen. Even later klinkt een bekende ringtone: het thema uit de film Ghostbusters. ‘Dat is de film die ons bindt,’ zegt Shariff. ‘We wilden allebei ooit ook zo’n komische griezelfilm maken, maar nu voelen we meer de noodzaak om andere verhalen te vertellen.’ 

In Mocros zitten vette knipogen naar de films als The Godfather en Scarface (Mocros is dus niet helemaal maffia-vrij), maar ook naar Amerikaanse series als Atlanta en het werk van serie- en filmmakers Joel en Ethan Coen. Sahil: ‘De split-screens, en het zoevende geluid dat je hoort als er van scène wordt gewisseld, dat is heel erg Coen Brothers.’  

Shariff: ‘Daarnaast krijgt Souf de hele tijd nieuwe bijnamen die naar film verwijzen, zoals Ali Pacino, Denzel Washmachine, Brad-zonder-pit, Sylvester Still-alone. En Tom Cruisekade, want ja, de serie speelt in Rotterdam dus de Kruiskade moet dan wel voorbijkomen.’ De echt oplettende kijker ziet ook een quote uit Scarface, die in een zijstraat van de Rotterdamse West-Kruiskade aan de gevel hangt, voorbijflitsen. 

Shariff (45), die eerder de speelfilm El Houb regisseerde en ook comedian is, en Sahil (34) veranderen aan tafel van een Amsterdams café in twee jonge puppy’s. Buitelend over hun woorden en elkaar, als ze los mogen gaan over de film- en seriereferenties in Mocros.   

‘Hij is toevallig Palestijn, ik ben toevallig Marokkaan, maar we zijn vooral twee leipe filmjunks,’ lacht Sahil. Die in de voorbereiding en uitvoering van hun serie, het liefst tot het gaatje gingen om alles kloppend te maken. Sahil: ‘De vriendengroep in de serie komt samen in een toko. Daar staan van die American diner-banken, iets wat je in Nederland niet zo vaak ziet. Je zou zeggen, wat maakt het nou uit, een witte tafel met stoelen of twee diner-banken. Maar voor ons maakt dat dus heel erg uit.’ Shariff: ‘Die banken zorgden ervoor dat de groep in een soort eigen bubbel kon zitten, wat met de grote ramen er heel mooi uitziet. Het viel voor de decorbouwers van de film niet mee om de juiste banken in de juiste maat te vinden, maar het is ze wel gelukt. En nu ziet het er dus ook geweldig uit.’ 

Lees verder in VARAgids 17. Vanaf dinsdag 21 april 2026 in de app, op de mat en in de winkel. Nog geen abonnee? Lees de VARAgids al vanaf 38 cent per week.