
Cavern nightclub, Liverpool (1960)
© Getty Images
Radio-dj’s Gerard Ekdom, Leo Blokhuis, Hans Schiffers, Jan-Willem Roodbeen (en meer) over hun favoriete nummer van Paul McCartney.
Maybe I’m amazed, van het album McCartney (1970)
Er zijn zoveel liedjes die ik kan noemen, ‘The long and winding road’ van The Beatles, ‘Helter skelter’. Maar ik kies voor ‘Maybe I’m amazed’, dat is het eerste waar ik aan dacht. Het is een liefdesliedje voor Linda en vocaal veruit zijn beste nummer. Hij schreef het kort nadat The Beatles waren gestopt, en Paul niks meer had, alleen Linda. Het nummer komt echt uit zijn tenen. Weet je wat zo frustrerend is? Het is nooit een hit geweest in Nederland. Althans, niet van McCartney zelf, wel in een coveruitvoering van een band die Fickle Pickle heet.
Blackbird, van het album The Beatles (1968)
Solo gespeeld en gezongen, tikkend met zijn voeten. Een prachtig liedje. De tekst is geïnspireerd door de zwarte burgerrechtenbeweging in Amerika, in de jaren 60. En door zwarte schoolmeisjes die toen onder militaire begeleiding naar een witte school gingen. Maar je kunt de tekst ook gebruiken om jezelf los te maken uit een ongezonde relatie, zoals ik merkte bij een vriendin van me. Spread your wings and fly. En ja, dat Paul McCartney het nummer voor mij heeft gespeeld bij het maken van een Top 2000 à go go-filmpje, dat helpt natuurlijk ook.
Uncle Albert/Admiral Halsey, van het album Ram (1971)
‘Uncle Albert’ gaat over een echte oom van McCartney, een man die op feestjes net iets te veel dronk en dan de sfeer erin bracht. Admiral Halsey is een historische figuur, een veel formelere man dan Oom Albert. Hij werkt als tegenwicht in het nummer. Het is een heel grappig liedje, met veel tempowisselingen. McCartney doet ook het geluid van een overgaande telefoon na. De humoristische kant van McCartney is mijn favoriet. The Beatles waren, in de tijd dat ik als tiener naar muziek ging luisteren, net een maatje te groot voor me. Recent heb ik de biografie van zijn band Wings gelezen, over de tijd dat hij met zijn toenmalige vrouw echt terug naar de basis ging. Spelen in schoolaula’s. Naar die Paul kan ik terugverlangen. Niet naar de heilige die iedereen in hem ziet, en waar hij zich ook naar is gaan gedragen.
Here today, van het album Tug of war (1982)
Prachtig gezongen liefdesliedje voor John Lennon, uitgebracht twee jaar na de moord op John. Staat op de eerste elpee die ik ooit kocht. ‘Ebony & Ivory’ staat ook op dat album, en ‘Dress me up as a robber’, dat we in Nederland kennen als de tune van het tv-programma Pisa. De verhouding tussen de vrienden Lennon en McCartney was aan het einde van de Beatles-periode al behoorlijk bekoeld, en dat werd er in de jaren daarna niet beter op. Met dit liedje maakte Paul het weer goed, zo voel ik dat. Hij refereert aan mooie herinneringen. Ik ben ook iemand die graag problemen oplost door erover te praten, en dat is wat me hierin zo aanspreekt.
Let it be, van het Beatles-album Let it be (1970)
Dit is toch het allermooiste liedje aller tijden. Ik ben al heel lang fan van The Beatles, dankzij mijn vader, die me hun muziek liet horen. Samen met hem, en mijn broertje, heb ik McCartney drie keer live gezien. Bij die shows is ‘Let it be’ een hoogtepunt, vooral vanwege de samenzang met het publiek. Iedereen zie je dan meezingen, vaders, zonen, opa’s, kleinkinderen. Ik ga ook ieder jaar naar The Bootleg Beatles, de oudste Beatles-coverband ter wereld. Mijn vader is vijf jaar geleden overleden. Als die coverband ‘Let it be’ speelt, zit óf ik, of mijn broer altijd te grienen.
Lees verder in VARAgids 27-28 (dubbelnummer). Vanaf dinsdag 30 juni 2026 in de app, op de mat en in de winkel. Nog geen abonnee? Lees de VARAgids al vanaf 38 cent per week.