Karsu: 'Ik maak politieke statements op mijn eigen manier'

De zangeres is dit jaar Ambassadeur van de Vrijheid, en gaat op 5 mei per helikopter vier bevrijdingsfestivals af. ‘Politiek is me met de paplepel ingegoten.’

Heel klein en lief, in de achtertuin met familie en zo’n fototaart van de Hema. Hij heeft een leertoren gekregen, dat is een houten opstapje en tafeltje in één. Daar kan hij op staan zodat hij me kan helpen met koken. Er zit ook een glijbaantje aan.

Nouuuu… hij heeft nu vooral belangstelling voor het drumstel dat hij van zijn oom heeft gekregen. Toen Blues erachter kwam dat je op dingen kunt slaan en dat er dan geluid uit komt, ging hij de meubels te lijf. Met stokken die ik ooit van mijn drummer heb gekregen. Dat was niet de bedoeling, dus ik heb een keer een opstelling gemaakt met pannen, alsof het een drumstel was, met een grote floortom in het midden, en kleine pannetjes waarmee hij ‘tingelingeling’ kon doen. Filmpjes daarvan gingen naar familieleden, en, nou ja, nu staat er dus een kinderdrumstel hier in huis. Voor iemand die opgroeide met veel zussen en nichtjes is de jongensenergie een beetje wennen. Slopen, slopen, slopen, dat lijkt hier soms het motto (lacht).

Karsu Dönmez (36) is behalve echtgenote en moeder, ook kookboekenschrijver en presentator. Maar eerst en vooral zangeres en pianist. Ze kroop al op jonge leeftijd achter de piano. Eerst speelde ze vooral voor de bezoekers van het Amsterdamse restaurant van haar vader, maar dat podium werd al snel te klein. Ze speelde in grote zalen van New York tot Indonesië, maakte zes albums (meest recent: Tabula rasa uit 2025) en is een kan-niet-over-straat-ster in Turkije.

En nu is ze Ambassadeur van de Vrijheid, namens het Comité 4 en 5 mei. Samen met collega-ambassadeurs La Fuente, Rolf Sanchez en de Josti Band, speelt ze op 5 mei op een aantal Bevrijdingsfestivals in Nederland, waar ze per legerhelikopter naartoe wordt vervoerd. ‘De beste tip voor die dag kreeg ik van Joshua, de zanger van Chef’Special. Die zei, Kar, let erop dat je je energie goed verdeelt over de dag. Dit zijn vier shows, je kunt niet iedere keer helemaal hyper het podium oprennen zoals je normaal doet. Ik verwacht veel lawaai van die heli’s, en ik denk wel dat ik er straks een week van moet bijkomen.’

Ik wil dit al héél lang. Er zitten verschillende kanten aan voor mij. Vrijheid is een groot goed, iets wat ik mijn kind ook wil meegeven. Wees vrij in je leven, maak je eigen keuzes, luister niet naar wat anderen van je vinden. Dat is één. Twee: wees je ervan bewust dat je wieg staat in een land waar ’s avonds geen bommen vallen. Er zijn nu kindjes die niet kunnen slapen vanwege bommen. Ten derde: hier kun je een mening hebben die afwijkt, maar je kunt het ook eens worden over het feit dat je het niet eens bent. Dat is goud waard. Ik ben op plekken geweest waar dat heel anders is. Landen met een dictatoriaal regime. Daar gaan we heen omdat het voor het publiek fijn is om artiesten uit het buitenland te zien.

We spelen in elk land een liedje dat bij dat land hoort, een keer kreeg ik de expliciete opdracht om een liedje over meloenen te spelen omdat de president van dat ene land daar zo van hield.

Ik zie aan je dat je me niet gelooft, maar het was echt zo. Het ging ongeveer zo (zingt een paar regels). Toen we terug waren in Nederland voelde het alsof er een last van ons afviel. Al die voorschriften en verplichtingen daar, tot aan wat vrouwen moesten dragen en hoe ver mensen van hun huis mochten. Heel verstikkend.

Ik vond het opmerkelijk. Totdat Sef erover vertelde in een interview, wist ik niets van deze kwestie. Ik kan er niet meer over zeggen dan dat ik het natuurlijk erg vervelend voor hem vind. Te meer omdat je als artiest altijd streeft naar vrijheid van expressie.

Politiek is me door mijn ouders met de paplepel ingegoten. Mijn vader was in zijn jonge jaren politiek activist in Turkije. Mijn opa was burgemeester, mijn moeder kandidaat-Kamerlid voor Groen Links. Om een beeld te geven: samen demonstreerden zij in de jaren 80 tegen kernenergie op het Museumplein

Onafhankelijkheid, rechtvaardigheid, gelijkwaardigheid, dat heb ik allemaal meegekregen. Dat ik nu Ambassadeur voor de Vrijheid ben, ik denk dat mijn ouders dat zien als de kers op de taart van hun opvoeding (lacht). Maar, zoals ik net al zei, ik ben geen schreeuwer. Ik maak politieke statements op mijn manier. Zo liep ik afgelopen jaar bijvoorbeeld samen met mijn ouders mee in de Rode Lijn-demonstratie.’

Lees verder in VARAgids 18. Vanaf dinsdag 28 april 2026 in de app, op de mat en in de winkel. Nog geen abonnee? Lees de VARAgids al vanaf 38 cent per week.