Eric Sauers over Peter Pannekoek: 'zijn intuïtie, zijn antenne, die is bizar'

Zomergast nummer één is cabaretier Peter Pannekoek. Dit was het nieuws-collega, eindredacteur Eric Sauers legt uit waarom dat een uiterst sterke keuze is.

Peter loopt op de eerste opnamedag van een nieuw seizoen Dit was het nieuws altijd eerst de studio in.

Checken.

Ziet meteen dat er twee stoelen minder op de eerste rij staan. En dat die rij volgens hem dertig centimeter te ver naar voren staat.

‘Jawel,’ zegt hij dan. ‘Meet maar na.’ En natuurlijk klopt dat dan ook.

Dan zonder overgang de vraag of er misschien een plankje bij zijn desk kan, zodat niemand zijn zes blikjes cola ziet staan. En of het studiolicht uit kan bij de intromuziek, met natuurlijk een lijstje betere nummers.

Ondertussen heeft hij gezien dat op rij drie stoelen zijn gereserveerd. Voor wie zijn die? Waarom zitten zij daar? En zijn dat daar verderop dan eigenlijk geen betere plaatsen?

Er zijn mensen die een programma maken. En er zijn mensen die een programma léven. Peter valt in die laatste categorie.

Ik kan aan de tijdstippen van zijn appjes precies zien waar hij in zijn hoofd zit. Een ideetje om zeven uur ’s avonds. Een nieuwe inval om elf uur. Om vier uur ’s nachts nóg een bericht.

Tijdens de Dit was het nieuws-periode bestaat er geen aan- of uitknop. Sowieso is er bij hem geen aan- en uitknop. Hij gaat maar door. Net zo lang totdat alles klopt.

Ik dacht hem ooit een wijze levensles mee te geven. Ik zei: ‘Je moet niet alles zo belangrijk maken. Je moet leren de hoofd- en bijzaken van elkaar te scheiden.’ Hij keek me aan alsof ik compleet gek was. ‘Onzin!’ zei hij. ‘Bijzaken bestaan niet.’ Dit zegt alles.

Een detail waar ieder ander aan voorbijloopt, is voor hem nooit zomaar een detail. Alles kan de sleutel zijn tot iets groters. Dat lijkt soms vermoeiend. En dat is het ook. Maar samen met dat gevoel voor humor en talent voor verhalen vertellen is dit precies waarom hij zo goed is.

En zijn intuïtie, zijn antenne, die is bizar. Zo haarfijn aanvoelen wat er in de samenleving gebeurt. Welke onderwerpen onder de huid zitten. Welke kant de tijdgeest op beweegt. En dat alles samenbrengen tot iets wat ineens over ons allemaal gaat.