
© BNNVARA
De documentaireserie Brieven aan Hueting laat kinderen van nabestaanden van Indië-veteranen niet onberoerd: Erik Dijkstra krijgt als reactie daarop nu zélf brieven.
Erik, wat voor brieven krijg je binnen?
Nou, de fysieke brieven komen bij de omroep binnen. Ik krijg via sociale media allerlei berichten. Eerst was ik nog verbaasd over de toestroom van al die berichten, inmiddels gaat het maar door. Misschien had ik het ook wel kunnen weten. Mensen willen hun eigen verhaal vertellen. Mijn opa is daar ook geweest, of mijn vader – zulke verhalen. Of ze willen weten of hun vader of opa ook een brief aan Hueting heeft geschreven.
Uit de serie rijst op dat veteranen in een brief aan Hueting soms meer vertelden dan dat ze ooit aan hun familie toevertrouwden.
Veel meer! Thuis zwegen ze. Een zoon die leest in een brief aan Hueting: ‘Wij hebben ook verschrikkelijke dingen gedaan’ – dat is wel confronterend hoor. Behoorlijk wat mensen wilden ook niet meedoen aan de serie. Een dochter van een veteraan vertelde dat Indië haar hele leven heeft verpest. Er is veel intergenerationeel trauma. Wij zeggen niet dat alle Nederlanders die daar geweest zijn, oorlogsmisdadigers zijn. Natuurlijk niet, dat is niet zo. Maar er zijn wel oorlogsmisdaden gepleegd. Veel mensen kwamen thuis met ptss, daar is niets mee gedaan. Dat zou nu niet meer zo gaan natuurlijk.
Krijg je nieuwe inzichten in de geschiedenis door de brieven die je nu ontvangt?
Ja, het is ook allemaal heel gelaagd. Ik kreeg bijvoorbeeld een aantal brieven van Indiëweigeraars, die niet in Indië wilden vechten. Zij zijn keihard aangepakt door de Nederlandse overheid, sommigen zaten vijf jaar in de gevangenis, tussen de NSB’ers en SS’ers in een cel – die uiteindelijk wel gratie kregen, en zij niet. Ze hebben nooit eerherstel gekregen. En zo trekt deze historie steeds nieuwe laatjes open.
Brieven aan Dijkstra – wordt dat het vervolg?
Dat zou ik leuk vinden. Nieuwe verhalen, nieuwe invalshoeken. Ik weet nog niet in welke vorm. Ik ben zelf nu het meest bezig met de kinderen en nabestaanden die compensatie moeten krijgen. Dat lukt hen nu niet, omdat ze vaak niet voldoen aan allerlei regeltjes. In Indonesië weet sowieso bijna niemand van de regeling, en meestal kunnen ze er helemaal geen gebruik van maken. Ze hebben niet de vereiste geboorteaktes en het Nederlandse leger heeft de namen van de geëxecuteerden niet genoteerd.
Gaan jullie op verzoek nog uitzoeken of iemands vader of opa ook aan Hueting een brief heeft geschreven?
Dat wil ik wel, alleen moet daar nog iemand voor worden vrijgemaakt. Er moeten nog lijsten zijn met mensen die een brief schreven, gemaakt tijdens de research van de serie. Wij hebben alleen doorgezocht op de interessantste brieven; er zaten ook brieven tussen met alleen ‘klootzak!’ erop.
Mogen kinderen van veteranen of andere betrokkenen je nog steeds aanschrijven?
Sowieso. Er is inmiddels een speciaal mailadres voor geopend: brieven@bnnvara.nl.
Dit artikel komt uit VARAgids 7, 2026.
Ontvang elke werkdag de beste kijktips met de Avondeditie-nieuwsbrief