3 op reis: 8 presentatoren over hun mooiste reizen: 'Het is bijna niet uit te leggen hoe indrukwekkend dat is'

Al sinds 2007 trekt 3 op reis de wereld over met oog voor het verhaal achter de bestemming. Acht presentatoren vertellen in de VARAgids over de reis die hen het meest is bijgebleven.

‘Voor 3 op reis maakte ik per seizoen altijd één lange reis. Zo zijn we met het openbaar vervoer van Amsterdam naar Nepal gereisd, een keer door alle landen langs de poolcirkel en met een vrachtschip naar Amerika – en daarna over land naar Alaska. Het was te gek om zo te reizen, altijd met een klein team van twee of drie mensen. Als ik echt één reis moet kiezen, wordt het de reis van Amsterdam naar het Franse Amsterdam Eiland, een van de meest afgelegen eilanden ter wereld, in de Indische Oceaan. Over land gingen we onder meer door Syrië en Israël. Voor Syrië kregen we een “religieus visum”, we mochten het land alleen in als we lieten zien hoe godsdiensten daar vreedzaam naast elkaar konden bestaan. We ervaarden overal een enorme gastvrijheid. Zelfs als mensen niks hadden, trokken ze nog de kast open om een hele maaltijd voor ons te bereiden.

Op Amsterdam Eiland woonden in die tijd maar 25 mensen. Je komt er vanaf Ile de Réunion met een bevoorradingsschip, dat slechts één keer per kwartaal vaart, met militairen en onderzoekers aan boord. Amsterdam Eiland staat onder natuurliefhebbers hoog aangeschreven – de amsterdamalbatros komt bijvoorbeeld nergens anders voor. Kort voor wij daar kwamen, woonden er voor het eerst drie vrouwen op het eiland. Dat experiment was totaal mislukt. Bij de mannen was toch te veel weerstand, er waren allemaal ruzies uitgebroken. Een fascinerende dynamiek. Die vrouwen gingen dus met ons op de boot mee terug.’

‘Voor 3 op reis wilde ik graag naar landen gaan waar een verhaal aan vast zit. Zo ben ik onder meer in Myanmar, Belarus en Belfast geweest. Het mooist was voor mij toch de reis naar Rwanda. Ik heb lang in België gewoond, onder andere in de periode dat de genocide op de tutsi’s daar plaatsvond en er ook Belgische blauwhelmen werden vermoord. In België leefde dat nog meer dan in de rest van de wereld. Toen ik daar later naartoe ging voor 3 op reis ontdekte ik pas wat een mooi land het is. Ze noemen het niet voor niets het land van de duizend heuvelen. Als je daar doorheen rijdt word je echt omver geblazen. Die schoonheid staat in groot contrast met de aangrijpende verhalen en monumenten die je overal tegenkomt. Bijvoorbeeld kerken waar nog kleren liggen van vermoorde mensen, of een groot monument met schedels en skeletten. Dat buren en landgenoten elkaar dit aan kunnen doen… Je houdt het eigenlijk niet voor mogelijk dat wij mensen hiertoe in staat zijn. Dat was het belang van veel BNN-programma’s: dat we mensen betrokken bij onderwerpen waar ze normaal misschien niet zo snel mee in aanraking zouden komen. In dit geval is dat goed gelukt. Aan het eind van die Rwanda-reis gingen we trouwens nog naar de berggorilla’s. Dan kijk je ineens recht in de ogen van onze voorouders, kan ik dat zo zeggen? Het is bijna niet uit te leggen hoe indrukwekkend dat is.’

‘Ik deed altijd de “low budget”- bestemmingen. Ik was soms strontjaloers, want dan vloog Floortje naar de andere kant van de wereld en dan ging ik naar Parijs, haha. Maar eigenlijk was het te gek, omdat ik reizen maakte die voor jonge mensen heel toegankelijk waren. Mijn tofste reis was denk ik met de Oriënt-Express, die wereldberoemde treinreis naar Istanbul. Inmiddels is dat trouwens knetterduur, ik zag iets van 2000 euro voor 12 dagen. Ik herinner me lang niet alles van die treinreis, het is alweer lang geleden, maar het was geweldig om met de ploeg in al die steden te komen. Je kunt uitstappen waar je maar wilt, je voelt je zo vrij als een vogel. En als je uitstapt, sta je meteen midden in zo’n stad. Omdat je 3 op reis maakt, ga je ook nog eens naar al die speciale plekjes. Je haalt ergens een lekker broodje, drinkt koffie bij een bijzonder tentje of slaapt in die unieke, kleine B&B. De trein is sowieso een heel fijne manier om te reizen. Met vliegen heb je één bestemming, met de trein kun je doen en laten wat je wilt – dat zou ik jongeren nog steeds willen meegeven. Zo’n lange treinreis zou ik met mijn kinderen ook nog willen maken.’

Lees de ervaringen van Geraldine Kemper, Chris Zegers, Nienke de la Rive Box, Freddy Tratlehner en Jurre Geluk in de VARAgids (editie 4, 2026).

Vanaf dinsdag 20 januari 2026 in de app, op de mat en in de winkel. Nog geen abonnee? Lees de VARAgids al vanaf 38 cent per week.