Logo Kassa
Het consumentenplatform van BNNVARA.

Verhuizen met een hulpmiddel zorgt voor grote problemen

11-02-2017
  •  
leestijd 4 minuten
  •  
1123 keer bekeken
  •  
oudere zieke ziekenhuis verpleeghuis rolstoel 930 520
Kassa volgt al twee jaar lang mensen die te maken hebben met onnavolgbare bureaucratie. Wie afhankelijk is van hulpmiddelen, zoals bijvoorbeeld een rolstoel of een scootmobiel, kan door een verhuizing naar een andere gemeente in grote problemen komen. In 2016 besteedde we al eerder aandacht aan de problemen met de toekenning van hulpmiddelen en hebben we het gehad over de problematische toegankelijkheid voor gehandicapten .
Bureaucratische rompslomp
Anja Stadhouders is chronisch ziek en daardoor afhankelijk van haar handrolstoel, elektrische rolstoel en scootmobiel. Zij verhuisde de afgelopen jaren drie keer van Brabant naar Zeeland en toen Limburg. Telkens opnieuw moest ze haar spullen inleveren om vervolgens in haar nieuwe gemeente opnieuw keukentafelgesprekken te voeren. En ze moest wéér alle spullen aanvragen, die ze in haar dagelijkse leven nodig heeft.
Petroesjka Sterk van SP Middelburg springt in de bres voor deze Anja. “Acht maanden wachten terwijl er acht weken staat voor een besluit. Dat kan echt niet door de beugel. Dit kan toch niet de bedoeling zijn van de decentralisatie en zorg dichterbij de inwoners brengen? Deze mevrouw staat er in haar eentje voor en heeft er slapeloze nachten van. Haar fysieke gezondheid gaat hierdoor hard achteruit”.
Reactie gemeente Veere
Wethouder Maas van de gemeente Veere (Zeeland) zegt in een reactie aan Kassa dat ze voor alle kwetsbare inwoners bereid zijn om maximale inzet te verlenen om tot een passend aanbod van hulp en ondersteuning te komen. Ook zegt de wethouder dat het WMO-loket, Porthos, daarvoor intensief contact gehad heeft met alle betrokken partijen zoals de leverancier van de hulpmiddelen en meerdere, door Anja zelf aangedragen onafhankelijke adviseurs. Op haar verzoek heeft ook de burgemeester een gesprek met haar gehad. Gemeente Veere zegt de ogen niet te sluiten voor zaken die eventueel beter kunnen.
Leveranciers hulpmiddelen
Anja heeft de afgelopen jaren met meerdere leveranciers van hulpmiddelen te maken gehad; Welzorg, firma Kersten en firma Beenhakker. In Veere had ze veel problemen met de firma Medipoint. Ook deze leverancier belooft beterschap. “Medipoint zal optimale ondersteuning bieden aan gebruikers van Wmo hulpmiddelen bij verhuizing. Wanneer de gebruiker aangeeft te gaan verhuizen, zullen wij actief ondersteunen in het contact met de gemeente en/of nieuwe leverancier in de betreffende gemeente. Onze ervaring leert dat gemeenten en andere leveranciers welwillend zijn om de hulpmiddelen mee te verhuizen naar de nieuwe woonplaats.”
Problemen bij de verhuizing van Bram
Bram is 18, meervoudig gehandicapt en heeft 24/7 zorg nodig. Hij is de afgelopen jaren vier keer verhuisd en het zorgde elke keer voor grote problemen. Zelfs bij dezelfde leverancier van de hulpmiddelen moest hij alles inleveren en opnieuw aanvragen. Na een oproep op Twitter van moeder Sarike, reageerde leverancier Welzorg snel. Welzorg zorgde ervoor dat de overdracht van de hulpmiddelen snel geregeld werd. Volgens Sarike worden de problemen bij de cliënt neergelegd. “Wij moeten het oplossen, maar zij moeten de verantwoordelijkheid nemen.”
Welzorg erkent dat verhuizingen tot lastige situatie met hulpmiddelen kan leiden. “Dit komt vooral door de regelgeving. De hulpmiddelenverstrekking voor mensen die zelfstandig wonen is een decentrale, gemeentelijke verantwoordelijkheid. De overheid heeft met de Wmo beoogd dat er lokale verschillen zijn. Elke gemeente heeft daardoor zijn eigen beleid (en leveranciers). Als iemand verhuist komt diegene onder de regels van de nieuwe gemeente. Hulpmiddelenbedrijven proberen dat voor de klanten op te lossen en ervoor te zorgen dat de klant, als dat gewenst is, het hulpmiddel kan blijven gebruiken via de nieuwe gemeente.”
Cirkelredenering
In een brief van 26 november 2016, ondertekend door staatssecretaris Van Rijn en minister Schippers, staat dat gemeenten samen tot €2 miljoen per jaar aan kosten kunnen besparen indien een hulpmiddel bij verhuizing kan worden mee genomen.
Welzorg en Medipoint erkennen dat er een hoop fout gaat maar verwijzen naar de branchevereniging Firevaned , die weer verwijst naar de Vereniging van Nederlandse Gemeente (VNG). VNG zegt dat zij geen algemene richtlijnen mogen uitschrijven en gemeentes alleen maar mogen adviseren. Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft gemeentes zoveel beleidsvrijheid gegeven waardoor je dus afhankelijk bent van de gemeente waarin je woont, of van de welwillendheid van de leverancier die voor je in de bres springt. Toch komt er langzaam beweging in de discussie. VNG ontwikkelt samen met branchevereniging Firevaned een nieuw concept voor het verhuizen van hulpmiddelen.
Reactie Ieder(in)
Directeur Illya Soffer vindt het regelrechte verspilling. “Bij verhuizing lever je in veel gemeenten je hulpmiddel op maat in, en vraag je in je nieuwe gemeente een nieuwe aan. Een op maat gemaakte rolstoel bijvoorbeeld kan niet door iemand anders worden gebruikt. Die verdwijnt op een schroothoop of staat ergens in een lekkend depot weg te roesten. Leuk voor de leveranciers die er goed aan verdienen, zonde van het weggegooide gemeenschapsgeld. Het probleem speelt al jaren en het rijk moet dit gewoon goed aansturen. Als het rijk richtlijnen geeft dan is het zo opgelost en de VNG kan zich dan ook duidelijker uitspreken. Er is geen pilot nodig om te zien dat er dingen moeten veranderen.”
Delen:

Praat mee

onze spelregels.

avatar
0/1500
Bedankt voor je reactie! De redactie controleert of je bericht voldoet aan de spelregels. Het kan even duren voordat het zichtbaar is.

Reacties (13)

Scheafie
Scheafie26 jun. 2021 - 19:25

Ik woon voor mij alleen in een veel te grote woning (110 vierkante meter) 2 verdiepingen. Ik wil graag naar een gelijk vloerse senioren woning in Diemen omdat ik daar wat familie en vrienden heb wonen, ik heb een scootmobiel van Wmo Amsterdam, die moet ik dus inleveren! Ga ik niet doen dan blijf ik van ellende hier zitten, maar dat doe ik nooit van mijn leven, ik kan niet zonder mijn scoot.

aiko
aiko22 sep. 2019 - 10:12

Mijn vrouw is bijna 7 jaar terrug overleden wat moesten we toen al vechten tegen  de instanties   het zijn vreselijke mensen 

chronisch zieke
chronisch zieke12 feb. 2017 - 19:23

Ik zou hier zó graag iets willen schrijven, maar ik weet dat ik dan in mijn eigen vingers zal snijden. Het is werkelijk gewoonweg schandalig hoe er met hulpbehoevenden en hun broodnodige hulp en hulpmiddelen wordt omgesprongen!

j.verheijen
j.verheijen12 feb. 2017 - 13:49

Is er geen technische school in de omgeving die naar het probleem van Peebeecaa kan kijken? Vaak zijn er bekwame docenten die zo'n probleem kunnen oplossen en graag leerlingen aan een dergelijke klus willen zetten. Dit moet dan in korte tijd op te lossen zijn.

adriaan2
adriaan212 feb. 2017 - 13:22

Ambtenaren, het is een verschrikkelijk volk. De enkeling uitgezonderd. De grootste onkostenpost van de maatschappij. Maar ik zeg er wel even bij dat de ambtenaar op de (werk)vloer aangestuurd wordt door een opperhoofd achter een gordijntje. Die krijg je niet te spreken. Vandaar: Aan de bemanning herken je de kapitein.

jhogaarts
jhogaarts12 feb. 2017 - 12:28

Hier is maar 1 woord voor   SCHANDE !

manwijf
manwijf12 feb. 2017 - 11:19

Klantenservice is tegenwoordig een ondergeschoven kindje. De prinsjes en prinsesjes van de huidige generatie neemt het ook zo nauw niet meer met afspraken nakomen. En verantwoordelijkheid nemen is er al helemaal niet meer bij. Alles wordt afgeschoven. Ik nam een probleem vroeger gewoon over en regelde het dan zelf met collega's en IK belde zoals beloofd dan ook terug. KAN NIET is dood, WIL NIET leeft! Gemakzucht en lamlendigheid is de norm. Pak de telefoon en bel een collega in de nieuwe gemeente. Wat is daar moeilijk aan? Waarom zouden zij dat niet een op een over kunnen nemen? Het is 2017, maar een hulpmiddel regelen lukt niet eens, schande!

Peebeecaa
Peebeecaa12 feb. 2017 - 1:58

Welzorg en de gemeente.... twee instanties die zouden moeten samenwerken. Van mijn rolstoel was het kleine voorwieltje defect. Ik belde naar Welzorg, de leverancier van mijn hulpmiddelen, via de WMO van mijn gemeente. Ik was op het moment dat ik wat extra zorg nodig gehad niet in mijn eigen gemeente. Toen ik Welzorg belde en meldde dat mijn voorwieltje kapot was kreeg ik te horen dat de eerst mogelijke afspraak voor reparatie een week of drie op zich zou laten wachten. Ik was in een te verre uithoek van het land.  Maar op de voorgestelde datum kwam er geen hulp. Ik belde opnieuw er werd mij verteld dat mijn afspraak nooit gemaakt was. Ik zal lang verhaal kort maken maar na zes maanden was er nog geen nieuwe wieltje, al die tijd kon ik die rolstoel dus niet gebruiken. Wat betekende dat ik niet naar buiten kon. Uiteindelijk heb ik het wieltje direct bij de leverancier van de rolstoel besteld. Kosten niet declareerbaar.Terug op mijn eigen adres heb ik een nieuwe aanvraag gedaan voor een nieuwe rolstoel omdat mijn oude voorziening niet meer voldeed. In augustus 2015 deed ik mijn aanvraag. Een maand of twee later kwam er een adviseur van Welzorg. En iemand van de WMO, er werd inderdaad besloten dat ik een nieuwe voorziening nodig had. Driemaal is er in de daaropvolgende acht maanden voorziening geboden, driemaal hetzelfde en drie maal niet geschikt voor mij.Daarna bleef het stil. Toen ik de gemeente belde kreeg ik te horen dat zij niets voor mij konden doen. Het is inmiddels juli 2016, nog geen juist hulpmiddel.  Na de zomervakantie zou ik weer aan het werk gaan en starten bij een nieuwe werkgever. Ik kijk er erg naar uit maar had daar wel mijn rolstoel voor nodig. Ik gebruikte nog steeds mijn oude voorziening die haperde, rammelde, uit elkaar viel en vaak gewoon niet meer vooruit te krijgen was. Maar iets anders had ik niet. Het grote wanhoop belde ik vele malen met Welzorg. Ik kreeg nooit de juiste afdeling aan de telefoon, hoewel ik immer mijn juiste postcode doorgaf. Uiteindelijk lukte het mij een afspraak te maken voor een nieuwe levering. De rolstoel die toen werd geleverd was wel correct maar mijn elektrische wielen blijken niet zomaar overgezet te kunnen worden. De stoel moest weer mee voor reparatie en tot overmaat van ramp moest ik ook mijn oude voorziening meegeven omdat de onderdelen die nodig waren de nieuwe stoel te laten functioneren moesten worden overgezet. De chauffeur/monteur zette de twee rolstoelen in zijn bus. Hij beloofde week later terug te komen. Maar hij kwam niet. Ik belde weer naar de gemeente en naar Welzorg. Maar niemand kom mij helpen omdat niet geregistreerd stond welke chauffeur/monteur bij mij aan de deur was geweest laat staan dat er bij mij twee voorzieningen waren opgehaald. En daar zit je dan, thuis, niet mobiel buiten en nauwelijks mobiel binnen. Uit grote wanhoop heb ik op het internet gezocht naar aanknopingspunten waar ik mijn inmiddels behoorlijk luide schreeuw om hulp kon laten horen. Ik vond de naam van de directeur van de organisatie en besloot op zijn persoonlijke Facebook een bericht achter te laten.  Hoewel de beste man mij nooit persoonlijk gecontacteerd heeft werd ik gebeld, weer een maand later door een directiesecretaresse. Zij zou er zorg voor dragen dat ik mijn spulletjes weer terug kreeg. En ze hield woord ik krijg mijn spulletjes weer terug, ongerepareerd en in dezelfde staat waarin ik ze had meegegeven. Ik belde de bewuste directiesecretaresse terug, maar zij was er niet en ik kreeg een vervanger. Er werden wel steeds afspraken gemaakt maar steeds was er iets niet in orde. De afspraken werden nu na gebeld door een soort van de regiomanager. Die mij uiteindelijk dan toch weer vergeten was. Herhaaldelijk bellen met de gemeente had geen enkele zin ik moest steeds formulieren met klachten invullen die de WMO dan zou sturen naar Welzorg. Meer konden zij niet doen. Uiteindelijk ontving ik een redelijk functioneerbare rolstoel. Redelijk, want tot op de dag van vandaag, in februari 2017 is het mij nog niet gelukt om de nieuwe voorziening op mijn behoefte te laten afstemmen. Ik heb het opgegeven! mijn rolstoel is niet juist afgesteld waardoor ik zo ongeveer op elke stoeprand blijven hangen met mijn voetsteunen. De stoel is ook veel te hoog, waardoor ik mijn wielen maar een heel klein stukje vooruit kan bewegen. Ik moet erg veel hoepelen (de wielen duwen) om vooruit te komen. De afstand die ik kan afleggen is daardoor meer dan gehalveerd. Maar tot de helft komen is in elk geval beter dan nergens komen.Welzorg brengt u verder... is hun oneliner.... verder in de penarie bedoelen ze natuurlijk! Ik kom al anderhalf jaar nauwelijks verder dan mijn eigen wijk. Via het kastje naar de muur tot in de vergetelheid!

2 Reacties
Laelia1955
Laelia195514 feb. 2017 - 11:51

Wat een trieste zaak!Hopelijk springt er bij de gemeente iemand voor u in de bresen krijgt u alsnog een goed functionerende voorziening.Mobiliteit en zelfstandigheid zijn zó belangrijk!Veel sterkte!

emmap
emmap15 feb. 2017 - 13:53

Wat eer naar verhaal, zo zou het niet moeten gaan en ieder die bij dit proces betrokken is zou zich meer verantwoordelijk moeten voelen om het probleem te helpen oplossen i.p.v. doorschuiven naar een collega etc. Ik hoop dat u de energie vind om het toch ergens met succes aan te kaarten! Is er een ombudsinstantie bij uw gemeente, of een rekenkamer in de gemeente of in de regio? Iemand die het met en voor u opneemt tegen deze onzin - wat heeft dit al niet gekost ... en dat allemaal met zo'n mager resultaat! Zou het een idee zijn als er een wethouder samen met een ambtenaar bereid zou zijn een wandeling met u te maken als vorm van werkbezoek en dan uw verhaal aan te horen en de problemen in de praktijk van het wandelen te ervaren?

ZHON
ZHON11 feb. 2017 - 20:38

Wat vervelend dat hulpbehoevende doormiddel van bureaucratie en niet snel en efficiënt communiceren de super worden. Als er mogelijkheden zijn om particuliere een hulpmiddel aan te schaffen dan is dat soms een prima overweging. Service en duidelijkheid is wat wij ook bieden. #transparantie #succesvoordehulpbehoevendeindeze

2 Reacties
manwijf
manwijf12 feb. 2017 - 11:01

Nou het is wel iets meer dan 'vervelend' hoor en 'de super' worden ze niet in ieder geval. p.s. ben u nu gewoon reclame voor uzelf aan het maken?

chronisch zieke
chronisch zieke12 feb. 2017 - 19:05

Hoe durft u toch zichzelf aan  te prijzen, onder het trieste bericht van Peebeecaa? Waarbij u dan zelfs nog durft aan te geven , dat als er voldoende financiële middelen zijn deze persoon het dan maar particulier kan aanschaffen. Denkt u nou werkelijk dat deze mensen financieel zulke dingen zo eenvoudig kunnen veroorloven? Dan had ze toch de hele WMO en Welzorg niet nodig gehad? Had Peebeecaa een nieuwe voorziening geschonken! Dán had u met het goedvinden van Peebeecaa, reclame mogen maken!

Altijd op de hoogte blijven van het laatste nieuws?

Meld je snel en gratis aan voor de Kassa nieuwsbrief!