Menstruatieonderbroeken getest: duurzaam, maar werken ze ook?

De helft van de bevolking krijgt er elke maand mee te maken, of heeft daar ooit mee te maken gehad: menstruatie. Er bestaan allerlei producten om menstruatiebloed op te vangen, zodat je gewoon je dag kunt doorkomen. Maar werken ze ook? Kassa test de menstruatieonderbroek.

De meeste mensen gebruiken nog steeds tampons en maandverband, maar steeds vaker wordt gekozen voor herbruikbare alternatieven. En dat is niet zo gek: gemiddeld gooien menstruerende mensen zo’n 10.000 tampons en/of maandverbanden weg in hun leven. Dat zorgt voor een enorme afvalberg.

Menstruatieondergoed lijkt daarvoor een duurzame oplossing. Maar hoe goed werken ze eigenlijk? En zijn ze voor iedereen betaalbaar?

Bekijk de reportage hieronder.

De menstruatieonderbroek is niet nieuw. In de jaren '20 bestonden er al menstruatiebroeken, vaak gemaakt van rubber. Comfortabel was anders. Met de komst van wegwerpmaandverband en tampons in de jaren '30 en '40 verdwenen ze uit beeld.

Nu, ruim honderd jaar later, zijn ze alweer een tijdje niet weg te denken als één van de opties. Zachte stoffen, meerdere lagen en beloftes van comfort en lekvrijheid.

Althans, dat zijn de beloftes. Hoe goed werken ze in de praktijk?

Wat zit er eigenlijk in zo’n menstruatieonderbroek? We hebben de pads van verschillende merken doorgeknipt om te kijken hoe ze zijn opgebouwd.

De onderbroeken van Action, Yoni, Libresse, HEMA en Zeeman blijken allemaal ongeveer dezelfde structuur te hebben. Ze bestaan uit vier lagen:   

• De onderste laag: de onderkant van de onderbroek.   

• Daarboven: een waterdichte laag die doorlekken moet voorkomen.   

• Daarboven: een dikke absorberende laag die het bloed opvangt.   

• Bovenste laag: de huidzijde, die in contact komt met je lichaam.   

De menstruatieonderbroek van O.b. wijkt iets af. Deze heeft namelijk vijf lagen: één extra absorberende laag ten opzichte van de andere merken. Dit merken panelleden ook, dit is namelijk de dikste onderbroek.

Op het eerste gezicht zien we vooral verschil in de pasvorm en de keuze wat betreft stofjes. Onze panelleden hebben de zes verschillende merken gedurende een periode van zes maanden getest, oftewel elke maand één merk.

Ze hebben hun bevinden nauwkeurig bijgehouden aan de hand van beoordelingsformulieren die we ze hebben meegegeven.

In het textiellab van Hogeschool Saxion in Enschede heeft onderzoeker duurzame textiel Laura Erkens de onderbroeken ook onder de loep genomen.

De zes merken zijn getest op absorptiesnelheid, maximaal absorptievermogen en re-wet (hoe nat het oppervlak blijft). Dat is getest na één keer en na elf keer wassen.   

Op de eerste plaats is het menstruatieondergoed van de HEMA geëindigd. De panelleden geven deze onderbroek het cijfer 7. En met een prijs van 11,99 euro is deze bovendien betaalbaar.

De tweede plaats is voor Yoni. Ook dit menstruatieondergoed krijgt van het panel het cijfer 7, maar deze is met een prijs van 32,50 euro aanzienlijk duurder.

Op de derde plaats volgt het menstruatieondergoed van de Action. Dit ondergoed wordt beoordeeld met het cijfer 6,6. Wel is deze onderbroek met een prjs van 3,49 euro de goedkoopste van de zes geteste soorten ondergoed.

De vierde plaats is voor Libresse. Met een gemiddeld eindcijfer 5,7 is dit nét voldoende. Dit ondergoed kost 19,99 euro.

Op de vijfde plaats vinden we het menstruatieondergoed van O.b. Dit ondergoed krijgt een gemiddelde beoordeling van 4,8 en presteert daarmee onder de maat. Bovendien is dit ondergoed vrij duur: het kost 24,99 euro.

En op de zesde en tevens laatste plaats is geëindigd het menstruatieondergoed van Zeeman. Dit ondergoed krijgt van het panel het cijfer 4,1. Voor dit ondergoed betaal je 9,99 euro.

Aanvulling: inmiddels zijn sommige prijzen veranderd, we houden in de test de prijzen aan waar wij destijds de producten voor hebben gekocht. 

Hoewel menstruatieondergoed duurzaam is, zijn de prijzen soms best flink: de door ons geteste exemplaren variëren van 3,50 tot 32,50 euro per stuk. En je hebt er meerdere nodig als je een aantal dagen menstrueert. Het is dus geen oplossing voor mensen die in (menstruatie)armoede leven.   

Volgens het Armoedefonds had in 2025 één op de vijf volwassenen te maken met verzorgingsarmoede. Onder menstruerende mensen geeft twintig procent aan soms geen geld te hebben voor menstruatieproducten.  

De gevolgen zijn serieus. Eén op de vijf mist hierdoor soms werk of school en 21 procent gebruikt wel eens onveilige alternatieven. Sommigen hergebruiken maandverband of laten een tampon te lang zitten, met gezondheidsrisico’s zoals infecties.  

Xavière Heeremans weet hoe het is om geen geld te hebben voor menstruatieproducten: "Ik gebruikte vaak toiletpapier. Ik had regelmatig schimmelinfecties. Het is heel vies en het tast je zelfvertrouwen aan."

Volgens het Armoedefonds is het probleem zo onzichtbaar omdat het een dubbel taboe is: zowel menstruatie als armoede wordt weinig besproken.  

Steeds meer organisaties bieden gratis menstruatieproducten aan, bijvoorbeeld in bibliotheken, scholen en overheidsgebouwen.

Ook zijn er inmiddels zo’n 3000 Menstruatie Uitgifte Punten (MUP’s) in Nederland. Dat helpt, maar lost het probleem niet volledig op.

Je kunt menstruatieproducten doneren aan het Armoedefonds. Zelfs producten waarvan de verpakking al geopend is, zijn welkom.

Op de website van het Armoedefonds lees je meer informatie over hoe je kunt bijdragen.